Εναλλακτική Θητεία σε Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ρωσία μόνο αν απαρνηθούν την πίστη τους

Σύμφωνα με αναφορές από την Ρωσία έγινε γνωστό σε Μάρτυρες του Ιεχωβά που θέλουν να υπηρετήσουν εναλλακτική κοινωνική θητεία ότι αυτό μπορούν να το κάνουν μόνο αν απαρνηθούν την πίστη τους και εγγραφούν σε άλλο θρήσκευμα

Στις 9 Ιουνίου ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά παρουσιάστηκε στο τοπικό στρατολογικό γραφείο για να υπηρετήσει εναλλακτική θητεία όπως προβλέπει το Ρωσικό Σύνταγμα αλλά του επισημάνθηκε τι αυτό θα μπορέσει να γίνει μόνο αν απαρνηθεί την πίστη του και εγγραφεί σε άλλο θρήσκευμα και προσκομίσει τα έγγραφα αυτά.

Δεν του έγινε εξήγηση πως είναι αυτό δυνατόν και σε πιο θρήσκευμα αυτό μπορεί να γίνει.

Το άρθρο 28 του Ρωσικού συντάγματος εγγυάται σε κάθε πολίτη το δικαίωμα να πρεσβεύει οποιαδήποτε θρησκεία. Ούτε το Ανώτατο Δικαστήριο ούτε καμία άλλη αρχή δεν περιορίζει αυτό το δικαίωμα όπως αυτό εφαρμόζεται στους Μάρτυρες του Ιεχωβά όπου απαγορεύουν τις απόψεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά ως εγκληματικές

Το άρθρο 59 του Ρωσικού Συντάγματος αναφέρει ότι Ένας οπλίτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην περίπτωση που οι πεποιθήσεις του έρχονται σε αντίθεση με την στρατιωτική θητεία καθώς και σε άλλες περιπτώσεις που προβλέπονται από τον ομοσπονδιακό νόμο έχει το δικαίωμα να αντικαταστήσει την υπηρεσία αυτή με εναλλακτική πολιτική υπηρεσία. Ο νόμος δεν διευκρινίζει τι είδους πεποιθήσεις είναι συμβατές με αυτή την αναφορά.

πηγή

Ταυρομαχίες—Τέχνη ή Ωμότητα;

Ο ΛΟΥΘΙΟ ήταν μόλις 19 χρονών όταν έγινε το περιστατικό. Ήταν άνοιξη στη Σεβίλλη, και η περίφημη αρένα Μαεστράνθα (Maestranza) ήταν γεμάτη. Όμως ο Λούθιο βρισκόταν λίγο πιο κοντά απ’ ό,τι έπρεπε όταν ο ταύρος πέρασε δίπλα του με ορμή. Ένα σκληρό κέρατο του έβγαλε το δεξί του μάτι.

images

Όταν βγήκε από το νοσοκομείο, άρχισε να εξασκείται ασταμάτητα με την μπέρτα του επί τρεις μήνες. Παρά το ότι είχε χάσει το ένα του μάτι, δεν ήθελε να εγκαταλείψει το όνειρο της ζωής του. Στο τέλος του καλοκαιριού, ξαναγύρισε να παλέψει στην αρένα της Σεβίλλης και βγήκε απ’ αυτή θριαμβευτής. «Ήταν θέμα τύχης», παραδέχτηκε, «αλλά έτσι είναι τα πράγματα στις ταυρομαχίες».

Η δραματική φιγούρα του ταυρομάχου έχει εμπνεύσει συνθέτες, συγγραφείς και δημιουργούς κινηματογραφικών ταινιών. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που εκατομμύρια τουρίστες πιστεύουν ότι μια επίσκεψη στην Ισπανία ή στο Μεξικό δεν θα είναι ολοκληρωμένη αν δεν περιλαμβάνει την παρακολούθηση μιας ταυρομαχίας.

Αλλά σίγουρα οι τουρίστες δεν είναι οι μόνοι που γεμίζουν τις αρένες. Οι διάσημοι ματαντόρ κάνουν χιλιάδες ντόπιους, που ξέρουν και αγαπούν τις ταυρομαχίες, να συρρέουν στις τεράστιες αρένες της Μαδρίτης, της Σεβίλλης και της Πόλης του Μεξικού. Για το λάτρη των ταυρομαχιών, ο μεγάλος ματαντόρ είναι καλλιτέχνης, όπως ο Γκόγια ή ο Πικάσο, καλλιτέχνης που περιφρονεί το θάνατο με σκοπό να προβάλει την ομορφιά στην κίνηση.

Αλλά, δεν έχουν όλοι οι Ισπανοί τις ταυρομαχίες στο αίμα τους. Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση, το 60 τοις εκατό έδειξαν ότι ενδιαφέρονται ελάχιστα ή δεν ενδιαφέρονται καθόλου γι’ αυτές. Αρκετοί όμιλοι στην Ισπανία έχουν αρχίσει να κάνουν εκστρατείες κατά αυτής της «εθνικής φιέστας», υποστηρίζοντας ότι «το μαρτύριο δεν είναι ούτε τέχνη ούτε πολιτισμός».

Αρχαία Παράδοση

Η πάλη μεταξύ ανθρώπου και ταύρου, που για μερικούς είναι συναρπαστική και για άλλους αποκρουστική, αποτελεί αρχαία παράδοση. Οι Μεσογειακοί λαοί σέβονταν ανέκαθεν το ακατάβλητο πνεύμα του άγριου ταύρου. Οι Φαραώ της Αιγύπτου τούς κυνηγούσαν πεζή, ενώ οι πρίγκιπες και οι πριγκίπισσες της Κρήτης αψηφούσαν τον επιτιθέμενο ταύρο, κάνοντας τούμπα πάνω από τα κέρατά του.

Στη διάρκεια της πρώτης χιλιετίας της Κοινής μας Χρονολογίας, η ρωμαϊκή και η Μουσουλμανική κυριαρχία σημάδεψε αυτό που επρόκειτο να γίνει παραδοσιακό ισπανικό θέαμα. Τα παρακμάζοντα ρωμαϊκά αμφιθέατρα μετατράπηκαν σε αρένες ταυρομαχιών, οι οποίες έχουν ακόμα κάποιες ομοιότητες με το χώρο των θεαμάτων στη ρωμαϊκή εποχή. Το κάρφωμα του ταύρου με τη λόγχη ενός έφιππου το εισήγαγαν οι Μαυριτανοί και τώρα έχει ενσωματωθεί στην εθιμοτυπική διαδικασία.

Αλλά, μόλις το 18ο αιώνα οι ταυρομαχίες άρχισαν να μοιάζουν με το θέαμα που παρουσιάζουν σήμερα. Τότε, οι ταυρομαχίες πέρασαν από τους αριστοκράτες σε επαγγελματίες κατωτέρους τους. Εκείνη περίπου την περίοδο, ο Γκόγια σχεδίασε τη χαρακτηριστική επαγγελματική στολή, που σήμερα είναι γνωστή ως τράχε ντε λούθες (traje de luces), «φορεσιά των φώτων», λόγω των πλούσιων ασημόχρυσων κεντημάτων της. Επίσης, η προσοχή συγκεντρώθηκε στην ύπαρξη ταύρων κατάλληλων για ταυρομαχίες.

Ένα Διαφορετικό Είδος Ταύρου

Ο πραγματικά άγριος ταύρος εξαφανίστηκε από το τελευταίο του καταφύγιο στα δάση της Κεντρικής Ευρώπης, το 17ο αιώνα. Αλλά τα τελευταία τριακόσια χρόνια, ο ισπανικός άγριος ταύρος έχει επιζήσει λόγω της επιλεκτικής διασταύρωσης ταύρων ειδικών για αγώνες. Η κύρια διαφορά ανάμεσα σ’ έναν άγριο ταύρο και σ’ έναν οικόσιτο ταύρο είναι ο τρόπος που αντιδρούν όταν απειλούνται. Ο άγριος ταύρος της Ιβηρικής χερσονήσου επιτίθεται ασταμάτητα σε ό,τι και όποιον κινείται μπροστά του.

Οι ταυρομαχίες στηρίζονται σ’ αυτό το χαρακτηριστικό, και οι Ισπανοί κτηνοτρόφοι προσπαθούν συνεχώς να το βελτιώνουν. Επί τέσσερα χρόνια, οι ταύροι απολαμβάνουν την καλύτερη μεταχείριση μέχρι τη μοιραία στιγμή που τους σπρώχνουν βάναυσα μέσα στην αρένα. Πριν μπει στην αρένα, ο ταύρος δεν έχει δει ποτέ του ματαντόρ ή μπέρτα—αν είχε δει, θα θυμόταν τις τεχνικές και θα ήταν υπερβολικά επικίνδυνος. Όμως επιτίθεται ενστικτωδώς σ’ εκείνο το πανί που κινείται, είτε κόκκινο είναι είτε οποιοδήποτε άλλο χρώμα (οι ταύροι δεν ξεχωρίζουν τα χρώματα). Σε 20 περίπου λεπτά, όλα έχουν τελειώσει· ένα άψυχο πτώμα που ζυγίζει 450 κιλά σύρεται έξω από την αρένα.

Οι Φάσεις μιας Ταυρομαχίας

Στην πολύχρωμη εναρκτήρια τελετή, παρελαύνουν στην αρένα όλοι όσοι συμμετέχουν στην ταυρομαχία, περιλαμβανομένων των τριών ματαντόρ, των βοηθών τους και των πικαντόρ. Ο κάθε ματαντόρ έχει να αντιμετωπίσει δυο ταύρους, και τους αντιμετωπίζει ξεχωριστά στους δυο αγώνες που διεξάγει. Στη διάρκεια των αγώνων, μια ορχήστρα συνοδεύει τα διαδραματιζόμενα με παραδοσιακή μουσική που ξεσηκώνει τα συναισθήματα, ενώ σαλπίσματα αναγγέλλουν την αρχή της καθεμιάς από τις τρεις τέρθιο (tercios), δηλαδή πράξεις, του θεάματος.

Η πρώτη φάση αρχίζει αφού ο ματαντόρ έχει προκαλέσει αρκετές φορές τον ταύρο κουνώντας μια τεράστια μπέρτα μπροστά του. Ο πικαντόρ μπαίνει στην αρένα έφιππος, έχοντας μαζί του μια λόγχη με ατσάλινη αιχμή. Ο ταύρος προκαλείται να επιτεθεί στο άλογο, του οποίου τα καπούλια προστατεύονται από ένα ειδικό κάλυμμα. Ο πικαντόρ αποκρούει την επίθεση με τη λόγχη του, καρφώνοντάς τη στο λαιμό και στους μυς της ωμοπλάτης του ταύρου. Αυτό αποδυναμώνει τους μυς του λαιμού και αναγκάζει τον ταύρο να χαμηλώνει το κεφάλι του όταν επιτίθεται, πράγμα ιδιαίτερα σημαντικό για το τελικό θανάσιμο χτύπημα. (Βλέπε πάνω εικόνα.) Ύστερα από άλλες δυο επιθέσεις, ο έφιππος πικαντόρ φεύγει από την αρένα, και αρχίζει η δεύτερη τέρθιο του αγώνα.

Σ’ αυτή τη φάση περιλαμβάνονται οι βοηθοί του ματαντόρ, οι μπαντεριλιέρο, των οποίων ο ρόλος είναι να μπήξουν στην ωμοπλάτη του ταύρου δυο ή τρία ζευγάρια μπαντερίλια, δηλαδή κοντά ακόντια με ατσάλινα άγκιστρα. Ο μπαντεριλιέρο αιχμαλωτίζει την προσοχή του ταύρου με φωνές και χειρονομίες από απόσταση περίπου 20 ως 30 μέτρων. Καθώς ο ταύρος επιτίθεται, ο μπαντεριλιέρο τρέχει προς το μέρος του, και την τελευταία στιγμή γυρίζει στο πλάι και παράλληλα μπήγει δυο άγκιστρα στην ωμοπλάτη του ταύρου.

Στο τελικό μέρος του αγώνα, ο ματαντόρ αντιμετωπίζει τον ταύρο—μόνος του. Αυτό το κρίσιμο σημείο του αγώνα ονομάζεται στιγμή της αλήθειας. Τώρα ο ματαντόρ χρησιμοποιεί μια μουλέτα, ένα κατακόκκινο κομμάτι ύφασμα σερζ ή φανέλα, για να ξεγελάσει το ζώο. Παραμένει κοντά στον ταύρο, προκαλώντας το ζώο να κάνει απελπισμένες επιθέσεις αλλά κατευθύνοντάς το με τη μουλέτα, καθώς ο ταύρος έρχεται όλο και πιο κοντά στο σώμα του. Έχουν πει ότι αυτή η φάση του αγώνα «δεν αποτελεί στην πραγματικότητα πάλη μεταξύ ανθρώπου και ταύρου, αλλά μάλλον πάλη του ανθρώπου με τον ίδιο του τον εαυτό: πόσο πολύ θα τολμήσει να αφήσει τα κέρατα να τον πλησιάσουν και μέχρι ποιου σημείου θα φτάσει για να ικανοποιήσει το πλήθος;»

Όταν ο ματαντόρ έχει κάνει επίδειξη της δεξιοτεχνίας του στον εξουθενωμένο τώρα πια ταύρο, ετοιμάζεται να τον σκοτώσει. Αυτή η στιγμή είναι το αποκορύφωμα του αγώνα. Ο ματαντόρ φροντίζει να σιγουρευτεί ότι ο ταύρος έχει πάρει την ιδανική στάση για τη θανάτωση, με τα μπροστινά του πόδια ενωμένα. Έπειτα κινείται προς τη μεριά του ταύρου, απλώνει το χέρι του πάνω από τα κέρατα και βυθίζει το σπαθί του ανάμεσα στις ωμοπλάτες, ενώ προσπαθεί να αποφύγει τυχόν ξαφνικό χτύπημα από τα κέρατα. Στην ιδανική περίπτωση, το σπαθί κόβει την αορτή και προξενεί σχεδόν ακαριαίο θάνατο. Αυτό συμβαίνει σπάνια. Για τους περισσότερους ταύρους απαιτούνται αρκετές προσπάθειες.

Ακόμα και τη στιγμή που πεθαίνουν, οι ταύροι μπορούν να σκοτώσουν. Πριν από πέντε χρόνια, ένας διάσημος ματαντόρ ηλικίας 21 ετών, γνωστός ως Γίγιο, γύρισε να φύγει αφού είχε δώσει τη χαριστική βολή στον ταύρο. Όμως, ο ταύρος ανέκτησε τις δυνάμεις του και το ένα από τα κέρατά του τρύπησε την καρδιά του άτυχου ταυρομάχου.

Κόβουν τα Κέρατα του Ταύρου και τον Σκοτώνουν

Για πολλούς οι ταυρομαχίες είναι ένα πολύχρωμο και συναρπαστικό θέαμα. Αλλά δεν έχει και λίγες άσχημες πλευρές. Ένας φανατικός λάτρης τους παρατήρησε ότι «σ’ αυτό το απαίσιο παιχνίδι η μόνη έντιμη παρουσία είναι ο ταύρος, κι αυτόν τον σακατεύουν κόβοντας τις άκρες των κεράτων του, για να δυσκολεύεται να εντοπίσει το στόχο του».

Είναι περιβόητη η διαφθορά που χαρακτηρίζει τα διοικητικά των ταυρομαχιών, πράγμα που έκανε κάποιον ματαντόρ να πει με ειρωνεία ότι δεν φοβόταν τους ταύρους «ούτε κατά το ήμισυ απ’ όσο . . . [φοβόταν] τους ανθρώπους που έχουν να κάνουν με τα διοικητικά των ταυρομαχιών». Μολονότι οι κορυφαίοι ματαντόρ μπορεί να κερδίζουν εκατομμύρια δολάρια, ο ανταγωνισμός είναι σκληρός, και οι τραυματισμοί και ο θάνατος αποτελούν συνεχή κίνδυνο. Από τους 125 περίπου διακεκριμένους ματαντόρ των τελευταίων 250 χρόνων, 40 και πλέον πέθαναν στην αρένα. Οι περισσότεροι ματαντόρ τραυματίζονται, ελαφρά ή σοβαρά, από τα κέρατα κάποιου ταύρου τουλάχιστο μια φορά κάθε σεζόν.

Η Χριστιανική Άποψη

Έπειτα από την εξέταση των προηγουμένων, ποια άποψη πρέπει να έχει ο Χριστιανός για τις ταυρομαχίες; Ο απόστολος Παύλος εξήγησε ότι η βασική αρχή να δείχνει κανείς καλοσύνη στα ζώα εξακολουθεί να ισχύει για τους Χριστιανούς. Παρέθεσε τα λόγια του Μωσαϊκού Νόμου, που συγκεκριμένα απαιτούσαν από τον Ισραηλίτη αγρότη να νοιάζεται για τον ταύρο του. (1 Κορινθίους 9:9, 10) Φυσικά, δεν μπορεί να πει κανείς ότι με τις ταυρομαχίες ο άνθρωπος φέρεται στον ταύρο με ανθρωπιά. Είναι αλήθεια ότι μερικοί θεωρούν τις ταυρομαχίες είδος τέχνης, αλλά δικαιολογεί αυτό την εθιμοτυπική θανάτωση ενός επιβλητικού ζώου;

Άλλη μια αρχή που πρέπει να εξεταστεί είναι η ιερότητα της ζωής. Μπορεί ένας Χριστιανός να βάζει σκόπιμα τη ζωή του σε κίνδυνο, απλώς και μόνο για να κάνει επίδειξη του ανδρισμού του ή για να ξεσηκώνει τα πλήθη; Ο Ιησούς αρνήθηκε να δοκιμάσει τον Θεό με το να ριψοκινδυνεύσει, χωρίς να είναι ανάγκη, τη ζωή του.—Ματθαίος 4:5-7.

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ έγραψε στο βιβλίο Θάνατος το Απόγευμα (Death in the Afternoon): «Πιστεύω ότι, από την άποψη της σύγχρονης ηθικής, δηλαδή από τη Χριστιανική άποψη, η ταυρομαχία στο σύνολό της είναι αδικαιολόγητη· σίγουρα υπάρχει πολλή σκληρότητα, υπάρχει πάντα κίνδυνος, είτε τον αποζητούν είτε όχι, και υπάρχει πάντα θάνατος».

Από τα χιλιάδες άτομα που πηγαίνουν να παρακολουθήσουν μια ταυρομαχία, μερικοί ενθουσιάζονται, άλλοι απογοητεύονται και άλλοι αηδιάζουν. Άσχετα με την άποψη που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι, ο Δημιουργός του ταύρου δεν είναι δυνατό να αντικρίζει αυτό το θέαμα με ευχαρίστηση. Παρ’ όλο που πολλοί το θεωρούν τέχνη, στην πραγματικότητα αποτελεί ωμότητα που έρχεται σε αντίθεση με τις θεϊκές αρχές.—Δευτερονόμιον 25:4· Παροιμίαι 12:10.

Το κόψιμο των κεράτων του ταύρου είναι απαγορευμένο, αλλά εξακολουθεί να γίνεται σε ευρεία κλίμακα στην Ισπανία.

*** g90 8/7 σ. 16-19 Ταυρομαχίες—Τέχνη ή Ωμότητα; ***

Ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;

Το BBC, προσπάθησε να απαντήσει το ερώτημα “ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;’” και το έπαθλο φαίνεται πως πηγαίνει σε ένα είδος φυκιών, τα επονομαζόμενα “Posidonia Oceanica”, τα οποία σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων υπολογίζονται στα 100.000 χρόνια ζωής. Ο Carlos Duarte του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας μελέτησε το DNA των θαλάσσιων φυκών Posidonia oceanica σε 40 διαφορετικές τοποθεσίες σε όλη την Ισπανία και την Κύπρο.

perierga.gr - Ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;

Ο λόγος για τον οποίο το Posidonia oceanica έχει ζήσει τόσο καιρό είναι λόγω του τρόπου με τον οποίο αναπαράγεται, αφού αυτό γίνεται ασυμπτωματικά, με κλωνοποίηση. Επιπλέον, δεν έχει πολλούς εχθρούς, κάτι που του επιτρέπει να βλαστήσει κατά μήκος του θαλάσσιου βυθού. Παράγει συνεχώς νέα φυτά, καλύπτοντας μεγάλες περιοχές, ενώ αποθηκεύει θρεπτικά συστατικά μέσα στα φύλλα του, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στα βάθη των ωκεανών.

perierga.gr - Ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;

Ωστόσο, η αλλαγή του κλίματος αποτελεί απειλή για το Posidonia oceanica. Εκτιμάται ότι το νερό στη Μεσόγειο θερμαίνεται τρεις φορές γρηγορότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, γεγονός που σημαίνει ότι τα λιβάδια Posidonia oceanica μειώνονται περίπου 5% ετησίως. Τα φύκια, κατάφεραν να επικρατήσουν επί ενός δέντρου με το παρατσούκλι Pando στην Utah, το οποίο υπολογίζεται στα 80.000 χρόνια, ενώ στους υποψηφίους ήταν ακόμη ένα κυπαρίσσι στη Χιλή κοντά στα 3.500 χρόνια, γιγαντιαίες σεκόγιες στην Καλιφόρνια 3.200 χρόνων και αρκετά δέντρα ακόμη.

perierga.gr - Ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;

http://perierga.gr
Η ιστορία του Ταζ Μαχάλ

Το Ταζ Μαχάλ (Taj Mahal) βρίσκεται κοντά στην πόλη Άγκρα της βόρειας Ινδίας, στις όχθες του ποταμού Γιούμα. Κατασκευάστηκε από τον μογγόλο αυτοκράτορα Σαχ Γιαχάν Α’, τον 17ο αιώνα, στη μνήμη της συζύγου του Μουμτάζ Μαχάλ (εξ ου και Ταζ Μαχάλ). Πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ως το όγδοο θαύμα του κόσμου! Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα μνημεία και η ιστορία του είναι μία από τις πιο ρομαντικές.

Ο Γιαχάν, που βασίλεψε από το 1628 έως το 1658, παντρεύτηκε την Αριουμάντ Μπάνο Μπέγκουμ το 1612. Τη λάτρευε, γι’ αυτό και την αποκαλούσε Μουμτάζ Μαχάλ (Κορόνα του Παλατιού). Η βασίλισσα τον ακολουθούσε παντού, ακόμα και στις στρατιωτικές εκστρατείες.

Στις 17 Ιουνίου του 1631, κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στο Μπουρχανπούρ της Κεντρικής Ινδίας, η Μουμτάζ Μαχάλ πέθανε, λίγα λεπτά αφότου έφερε στον κόσμο το 14ο παιδί τους. Η τελευταία επιθυμία που εξέφρασε στο σύζυγό της ήταν να φτιάξει ένα μνημείο προς τιμήν της, τόσο λαμπρό που όμοιό του ο κόσμος δεν θα ‘χε ξαναδεί. Και ο αυτοκράτορας κράτησε την υπόσχεσή του…

Οι εργασίες κατασκευής του Ταζ Μαχάλ ξεκίνησαν το 1632 και ολοκληρώθηκαν 22 χρόνια αργότερα. Για την ανέγερσή του δούλεψαν 20.000 εργάτες και δαπανήθηκαν 32 εκατομμύρια ρουπία (κατά προσέγγιση 65.000 ευρώ). Όταν ολοκληρώθηκε, ένας χρυσός φράχτης τοποθετήθηκε γύρω από το φέρετρο, το οποίο -λένε- ο αυτοκράτορας το στόλισε με πέρλες και διαμάντια. Επίσης, τοποθέτησε 2.000 φρουρούς για να το φυλάνε.

Ο Σαχ Γιαχάν σκόπευε να χτίσει άλλο ένα μνημείο από μαύρο μάρμαρο, στην αντίπερα όχθη του ποταμού, για να το αφιερώσει στον ίδιο του τον εαυτό. Πριν ξεκινήσει, όμως, για το δεύτερο εγχείρημά του, ο γιος του Ορανγκζέμπ κατέλαβε την εξουσία και τον φυλάκισε. Ο αυτοκράτορας πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στο οχυρό της πόλης Άγκρα, κοιτώντας το Ταζ Μαχάλ και περιμένοντας τη στιγμή που θα ξανασυναντούσε την πολυαγαπημένη του σύζυγο. Μετά το θάνατό του, το 1666, ετάφη δίπλα της.

Η ιστορία του Ταζ Μαχάλ είναι μια διαχρονική ιστορία αγάπης, που εκατομμύρια άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο συρρέουν για να την ξαναζήσουν, θαυμάζοντας το μοναδικό αυτό μνημείο.

https://www.sansimera.gr

Το Σαν Φρανσίσκο χτίστηκε πάνω σε βυθισμένα πλοία!

Μεγάλο μέρος του κέντρου του Σαν Φρανσίσκο χτίστηκε πάνω σε βυθισμένα πλοία, τα οποία εγκαταλείφθηκαν εκεί την εποχή όπου όλοι αναζητούσαν στην περιοχή χρυσό. Δεν υπήρχαν σιδηρόδρομοι, αυτοκίνητα ή αεροπλάνα από το 1849 έως και το 1850, την εποχή δηλαδή του “χρυσού πυρετού” στις ΗΠΑ, οπότε ο ταχύτερος τρόπος για να φτάσει κάποιος στα “χρυσά εδάφη” ήταν να ταξιδέψει με πλοίο.

perierga.gr - Μια παράξενη ιστορία για τη δημιουργία της αμερικανικής πόλης.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1850, τα αρχεία δείχνουν ότι υπήρχαν περισσότερα από 500 σκάφη αγκυροβολημένα στην περιοχή γύρω από το Yerba Buena Cove. Μετά την άφιξη των πλοίων, τα πληρώματα και οι επιβάτες τα εγκατέλειπαν για να φτάσουν στα εδάφη με τον χρυσό, προκειμένου να βρουν την τύχη τους. Πολλά από αυτά τα σκάφη βυθίζονταν εκεί που είχαν αγκυροβολήσει.

perierga.gr - Μια παράξενη ιστορία για τη δημιουργία της αμερικανικής πόλης.

Στο λιμάνι του Σαν Φρανσίσκο, τα πλοία ξεφόρτωναν συνεχώς κόσμο. Στην επιστροφή τους όμως ήταν άδεια, πράγμα που ήταν εντελώς ασύμφορο για τον κάθε πλοιοκτήτη, που έπρεπε να πληρώσει μισθούς για το πλήρωμα, χωρίς έσοδα. Για το λόγο αυτό, αρκετοί ήταν αυτοί που όταν συγκέντρωναν έναν μεγάλο αριθμό υποψήφιων «πελατών» προς τα εκεί, έτρεχαν να αγοράσουν ρημαγμένα σκάφη, ίσα-ίσα για να βγει το ταξίδι και στη συνέχεια τα εγκατέλειπαν στο λιμάνι.

perierga.gr - Μια παράξενη ιστορία για τη δημιουργία της αμερικανικής πόλης.

Αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο, όταν στη νομοθεσία ανακαλύφθηκε ένα παράθυρο, που επέτρεπε στον ιδιοκτήτη του καραβιού, να διεκδικήσει τη γη η οποία βρίσκεται κάτω από το καράβι του, όταν αυτό βουλιάξει. Είτε οι ίδιοι, είτε «πρόθυμοι» συνεργάτες, οδηγούσαν τα καράβια σε σημεία που θεωρούσαν φιλέτα, και τα βούλιαζαν, κερδίζοντας ένα από τα πιο δυσεύρετα πράγματα στην πόλη. Εκτάσεις. Πάνω εκεί με το πέρασμα των χρόνων χώματα, μπάζα και πέτρες τοποθετήθηκαν, ενώ διάφορα κτήρια έκαναν την εμφάνισή τους. Το Μουσείο της πόλης κυκλοφόρησε πρόσφατα έναν χάρτη όπου φαίνονται τα σημεία των ναυαγισμένων πλοίων.

perierga.gr - Μια παράξενη ιστορία για τη δημιουργία της αμερικανικής πόλης.

http://perierga.gr
Η ιστορία του ελβετικού σουγιά

Ο Ελβετικός σουγιάς είναι ένα πολυεργαλείο, ελβετικής επινοήσεως, για στρατιωτική και πολιτική χρήση. Το 1891 ο ελβετός επιχειρηματίας Καρλ Έλσενερ, ιδιοκτήτης εταιρείας που κατασκεύαζε ιατρικά εργαλεία, διαπίστωσε ότι οι σουγιάδες που χρησιμοποιούσε ο ελβετικός στρατός ήταν γερμανικής προέλευσης.

Στην εποχή των εθνικισμών, θίχτηκε το ελβετικό του φιλότιμο και αποφάσισε να γίνει αυτός ο προμηθευτής του ελβετικού στρατού. Έπρεπε, όμως, να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό από τους Γερμανούς για να πάρει τη δουλειά. Κατασκεύασε, λοιπόν, ένα σουγιά με ξύλινη θήκη, που μέσα του χωρούσε όχι μόνο η λάμα του μαχαιριού, αλλά και κατσαβίδι, ανοιχτήρι κονσερβών και τρυπητήρι. Το πολυεργαλείο αυτό άρεσε στους ελβετούς στρατηγούς και γρήγορα αποτέλεσε στρατιωτικό εξάρτημα.

Ο Έλσενερ δεν έμεινε ικανοποιημένος από το δημιούργημά του και το 1896 το εμπλούτισε με δεύτερη λάμα, ανοιχτήρι μπουκαλιών (τιρμπουσόν) και ψαλιδάκι. Τον επόμενο χρόνο (12 Ιουνίου 1897) έσπευσε να κατοχυρώσει την εφεύρεσή του, με σήμα την ασπίδα και τον ελβετικό σταυρό στο κέντρο της, αφού στην αγορά είχε εισέλθει και άλλος ανταγωνιστής. Η εταιρεία του ονομάστηκε Βικτόρινοξ (Victorinox), από το όνομα της μητέρας του (Βικτώρια) και τα γαλλικά αρχικά inox για τον ανοξείδωτο χάλυβα (acer inoxydable). Η ανταγωνίστρια εταιρεία ονομαζόταν Βένγκερ (Wenger) από το όνομα του ιδιοκτήτη της.

Η ελβετική κυβέρνηση ενθάρρυνε την ύπαρξη των δύο εταιρειών, που σήμαινε ανταγωνισμό και καλύτερες τιμές για τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Το 2006 η Βικτόρινοξ εξαγόρασε τη Βένγκερ κι έγινε η μόνη παραγωγός του πολυσουγιά στην Ελβετία, χωρίς να καταστεί μονοπώλιο, αφού υπάρχουν και άλλες εταιρείες στον κόσμο που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό. Κάθε χρόνο η Βικτόρινοξ προμηθεύει με 50.000 κομμάτια τον ελβετικό στρατό και η λοιπή παραγωγή της διατίθεται ελεύθερα στο εμπόριο.

Με την πάροδο του χρόνου, ο ελβετικός σουγιάς εξελίχθηκε σημαντικά, με αποκορύφωμα τη συλλεκτική έκδοση του 2007, που περιλαμβάνει 85 εργαλεία για 110 χρήσεις στην τιμή των 1.200 δολαρίων. Σήμερα, ένας ελβετικός σουγιάς περιλαμβάνει, εκτός των κλασικών του εργαλείων, ψηφιακό ρολόι, ψηφιακό αλτίμετρο, μνήμη φλας και δυνατότητα αναπαραγωγής αρχείων mp3. Θεωρείται σχεδιαστικό αριστούργημα και εκτίθεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ) και στο Μουσείο Εφαρμοσμένης Τέχνης του Μονάχου.

https://www.sansimera.gr

Μια διαφορετική Αλάσκα!

Ο φωτογράφος Bradley G. Munkowitz καταγράφει την εκπληκτική ομορφιά της φύσης αλλά όχι όπως την γνωρίζουμε. Ο ίδιος μέσω της υπέρυθρης φωτογραφίας παρουσιάζει γνωστά τοπία αλλά μεταμορφωμένα σε μέρη που μοιάζουν που προέρχονται από άλλον πλανήτη. Εκεί που θα περίμενε κανείς να δει πράσινα δέντρα και γαλάζια νερά αυτά έχουν λάβει αποχρώσεις πορτοκαλί, ροζ και μοβ.

perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα

Ο Munko καλεί αυτήν τη σειρά InfraMunk vs Tracy Arm Fjord. Το Tracy Arm είναι ένα φιόρδ στην ακτή της Αλάσκας, που είναι γνωστό για τους τεράστιους όγκους πάγου αλλά και για τα μεγαλύτερα παγόβουνα. Το καλοκαίρι του 2016 εκείνος βρέθηκε στην περιοχή και φωτογράφισε τα τοπία χρησιμοποιώντας υπέρυθρη φωτογραφία, δίνοντάς τους νέο νόημα.

perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα
perierga.gr - Η διαφορετική Αλάσκα

http://perierga.gr

Χωριό απαγορεύει τις φωτογραφίες γιατί είναι πολύ όμορφο!

Ένα ελβετικό χωριό έχει απαγορεύσει στους τουρίστες να τραβούν φωτογραφίες καθώς όπως λένε το τοπίο είναι πολύ όμορφο για τα κοινωνικά μέσα. Οι κάτοικοι του Bergün / Bravuogn κοντά στο St Moritz πιστεύουν ότι οι φωτογραφίες του φυσικού τοπίου είναι εκπληκτικές που θα κάνουν όσους τις δουν να αισθανθούν πολύ άσχημα που δεν είναι εκεί ή δεν μπορούν άμεσα να το επισκεφθούν. Οι ντόπιοι ψήφισαν νόμο στην τοπική συνέλευση του Δήμου που απαγορεύει τις φωτογραφίες και όποιος πιαστεί να φωτογραφίζει θα έχει πρόστιμο 5 ευρώ.

perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!

Μια δήλωση στην ιστοσελίδα του τουριστικού γραφείου Bergün εξηγεί ότι η απόφαση λήφθηκε επειδή οι ντόπιοι ανησυχούν για την ευτυχία των ανθρώπων που θα δουν τις εικόνες στο Facebook και το Instagram. Αναφέρει χαρακτηριστικά: “Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι οι όμορφες φωτογραφίες των διακοπών στα κοινωνικά μέσα κάνουν τους υπόλοιπους δυστυχισμένους, επειδή οι ίδιοι δεν μπορούν να είναι εκεί. Ο δήμος Bergün / Bravuogn θέλει να το αποτρέψει αυτό”.

perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!

Αντ’ αυτού ελπίζουν ότι οι άνθρωποι θα έρθουν να δουν την πόλη με τα μάτια τους αντί να την θαυμάζουν μέσα από τα κοινωνικά μέσα. Μάλιστα, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τα πρόστιμα θα δοθούν για την προστασία του αλπικού περιβάλλοντος. Το γραφείο του τουρισμού έχει ήδη αφαιρέσει όλες τις φωτογραφίες από τις σελίδες του στο Facebook και στο Twitter, κάτι που έχει προκαλέσει αντιδράσεις στα κοινωνικά μέσα.

perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!
perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!
perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!
perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!
perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!
perierga.gr - Χωριό απαγορεύει στους τουρίστες να βγάζουν φωτογραφίες!

http://perierga.gr
Ιταλικό χωριό χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!

Με έναν στους επτά κατοίκους να εγκαταλείπουν τα μικρά χωριά της Ιταλίας για μια καλύτερη ζωή αλλού, εκτιμάται ότι το 1/3 των χωριών της χώρας κινδυνεύουν από ερήμωση. Ένα τέτοιο χωριουδάκι, το Civitacampomarano, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την τέχνη για να αναστρέψει τα κακά προγνωστικά.

perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!

Το 2014, η Ylenia Carelli, πρόεδρος της πολιτιστικής οργάνωσης του Civitacampomarano, είδε στην τηλεόραση μια συνέντευξη της Ιταλίδας street artist Alice Pasquini. Αμέσως αποφάσισε να στείλει ένα μήνυμα σε εκείνη καλώντας την να ζωγραφίσει το χωριό της. Αν και περίμενε αρνητική απάντηση, η καλλιτέχνις το αποδέχτηκε αφού όπως αποδείχτηκε ο ηλικίας 100 ετών παππούς της ήταν από το χωριό αυτό.

perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!

Και με αυτή τη σύμπτωση, γεννήθηκε το CVTà Street Fest, το οποίο πραγματοποιείται στο χωριό κάθε χρόνο με σκοπό να το κάνει γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο, κάνοντας τους κατοίκους να σκεφτούν μία και δύο φορές παραπάνω το ενδεχόμενο της εγκατάλειψης. Τώρα, στη δεύτερη χρονιά του, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Pasquini, ο στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί η τέχνη για να γίνει αυτό το μικρό χωριό επίκεντρο της περιοχής.

perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!

Από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο, πέντε καλλιτέχνες από τέσσερις διαφορετικές χώρες ήρθαν εδώ για να αφήσουν το καλλιτεχνικό σημάδι τους στο χωριό. Αν και οι κάτοικοι είναι λίγοι, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι, έχουν αγκαλιάσει τους καλλιτέχνες του δρόμου με χαρά, δείχνοντάς τους μεγάλη αγάπη.

perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!
perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!
perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!
perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!
perierga.gr - Μικρό χωριό της Ιταλίας χρησιμοποιεί την τέχνη για να αντιμετωπίσει την εγκατάλειψη!

http://perierga.gr
Παράξενες λίμνες στον κόσμο!

Οι λίμνες είναι κοιλότητες του εδάφους γεμάτες νερό που ομορφαίνουν το τοπίο, εκεί όπου βρίσκονται. Μερικές ξεχωρίζουν με το σχήμα τους, άλλες με τη μοναδική γεωλογία τους και την εκπληκτική ομορφιά τους, κάποιες με την περιεκτικότητά τους σε στοιχεία, με το χρώμα τους αλλά και με το γεγονός ότι κρύβουν αρχαία μυστικά… Δείτε λοιπόν κάποιες από τις πιο παράξενες λίμνες στον κόσμο…

1. Laguna Colorada, Βολιβία
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Ξεχωρίζει για το κόκκινο χρώμα των νερών της, που οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα σε κόκκινα φύκια που ευδοκιμούν εδώ αλλά και για τα περίεργα λευκά νησιά από βόρακα, που υπάρχουν διάσπαρτα στην επιφάνειά της.

2. Βραστή λίμνη, Δομινικανή Δημοκρατία
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θερμή λίμνη στον κόσμο, με τη θερμοκρασία του νερού είναι στις άκρες της περίπου 90 βαθμούς Κελσίου.

3. Plitvice, Κροατία
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Συνθέτουν ένα ειδυλλιακό τοπίο και ξεχωρίζουν για το πρασινογάλαζο χρώμα των νερών τους. Είναι στην πραγματικότητα 16 λίμνες, όλες διασυνδεδεμένες μέσω μιας σειράς καταρρακτών και σπηλαίων. Κάθε λίμνη χωρίζεται από τις υπόλοιπες από λεπτά φυσικά φράγματα τραβερτίνη, μια ασυνήθιστη μορφή ασβεστόλιθου που εναποτίθεται αργά με την πάροδο του χρόνου από την δράση τοπικών βρύων, φυκών και βακτηρίων.

4. Nyos, Καμερούν
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Είναι γνωστή για την επικινδυνότητα που έχει να δημιουργήσει εκρήξεις. Ακριβώς από κάτω της υπάρχει μάγμα με διοξείδιο του άνθρακα που μετατρέπει το νερό της σε ανθρακικό οξύ. Το 1986, η λίμνη “άφησε” μια τεράστια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα, προκαλώντας προβλήματα σε 1.700 ανθρώπους και 3.500 ζώα στα κοντινά χωριά. Ήταν η πρώτη γνωστή ασφυξία μεγάλης κλίμακας που καταγράφηκε ποτέ από ένα φυσικό γεγονός.

5. Αράλη
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Μία από τις τέσσερις μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου, σήμερα είναι μια άγονη έρημος που σκουριασμένα πλοία στην επιφάνεια υπενθυμίζουν ότι κάποτε ήταν λίμνη. Ο τομέας της αλιείας και το οικοσύστημα της περιοχής έχουν καταστραφεί και η τραγωδία έχει ονομαστεί “μία από τις χειρότερες περιβαλλοντικές καταστροφές του πλανήτη”.

6. Pitch, Τρινιντάντ
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Έχει τη μεγαλύτερη κατάθεση ασφάλτου στον κόσμο.

7. Don Juan Pond, Ανταρκτική
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Αυτή η λίμνη ανακαλύφθηκε το 1961 στην Ανταρκτική είναι το πιο αλμυρό σώμα του νερού στον πλανήτη. Το επίπεδο αλατότητάς του είναι πάνω από 40%, ένα επίπεδο τόσο υψηλό που η λίμνη δεν παγώνει ποτέ, ακόμα κι αν βρίσκεται κοντά στον ψυχρό Νότιο Πόλο.

8. Taal, Φιλιππίνες
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Στο κέντρο της υπάρχει ένα ηφαίστειο που στον κρατήρα του υπάρχει μια λίμνη, που εκεί υπάρχει ένα ηφαίστειο που φιλοξενεί επίσης μια λίμνη!

9. Balkhash, Καζακστάν
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Το μισό τμήμα της λίμνης έχει νερό αλμυρό και το άλλο μισό γλυκό,

10. Tonlé, Καμπότζη
perierga.gr - Παράξενες λίμνες στον κόσμο!
Αυτή η λίμνη είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη για το γεγονός ότι η ροή της αλλάζει βίαια κατεύθυνση δύο φορές το χρόνο. Λόγω αυτών των παράξενων συνθηκών, η περιοχή αποτελεί θησαυρό για τη βιοποικιλότητα και έχει χαρακτηριστεί ως βιόσφαιρα της UNESCO.

http://perierga.gr

Μάθε όλα όσα δεν ήξερες για την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ

Ανεπίσημη ετήσια σύναξη 120-130 προσωπικοτήτων από τον κόσμο των επιχειρήσεων, της πολιτικής και των ΜΜΕ. Η ελιτίστικη αυτή ομάδα συνεδριάζει κάθε χρόνο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, γεγονός που δίνει τροφή και υλικό στους λάτρεις της συνωμοσιολογίας.

Η πρώτη συνάντηση της Λέσχης έγινε από τις 29 έως τις 31 Μαΐου 1954 στο απόμερο ξενοδοχείο «Μπίλντερμπεργκ» κοντά στο Άρνεμ της Ολλανδίας, εξ ου και το όνομά της. Η πρωτοβουλία ανήκε σε ομάδα προσωπικοτήτων με επικεφαλής τον εξόριστο πολωνό πολιτικό επιστήμονα Γιόζεφ Ρέτινγκερ και τον βέλγο πρίγκηπα Βερνάρδο, που ανησυχούσαν για την αύξηση του Αντιαμερικανισμού και της επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης στη Δυτική Ευρώπη. Πρότειναν μια διεθνή συνδιάσκεψη, που θα έφερνε κοντά Αμερικανούς και Ευρωπαίους, με στόχο την αλληλοκατανόηση των δύο πλευρών.

Η λίστα των καλεσμένων σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε να περιλαμβάνει δύο προσκεκλημένους από κάθε χώρα, ένα συντηρητικό και ένα προοδευτικό. Στους κατ’ έτος προσκεκλημένους περιλαμβάνονται κεντρικοί τραπεζίτες, ειδικοί της αμυντικής βιομηχανίας, δημοσιογράφοι και βαρώνοι του Τύπου, υπουργοί, πρωθυπουργοί, εστεμμένοι και χρηματιστές από την Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική.

Η επιτυχία της πρώτης συνάντησης ώθησε τους διοργανωτές της να της προσδώσουν ετήσιο χαρακτήρα και να δημιουργήσουν μία μόνιμη Επιτροπή στο Λάιντεν της Ολλανδίας με συντονιστικό ρόλο. Πρώτος πρόεδρος ανέλαβε ο πρίγκηπας Βερνάρδος και μόνιμος γραμματέας ο Ρέτινγκερ. Αποφασίστηκε, επίσης, οι συνεδριάσεις της Λέσχης να γίνονται κάθε χρόνο σε διαφορετική χώρα της Ευρώπης ή της Βορείου Αμερικής. Στην Ελλάδα φιλοξενήθηκε το 1993, από τις 22 έως τις 25 Απριλίου, στο συγκρότημα «Ναυσικά» του Αστέρα της Βουλιαγμένης. Την οικονομική βιωσιμότητα της Λέσχης ανέλαβαν με τις συνεισφορές τους μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες.

Από την προεδρία της Λέσχης πέρασαν γνωστές προσωπικότητες, όπως οι βρετανοί πολιτικοί Αλεκ Ντάγκλας – Χομ και Λόρδος Κάριγκτον, ο γερμανός πολιτικός Βάλτερ Σέελ και ο επιχειρηματίας Έρικ Ρολ. Σήμερα, της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ προεδρεύει ο βέλγος επιχειρηματίας και πολιτικός, υποκόμης Ετιέν Νταβινιόν, πρώην επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκπρόσωπος της Λέσχης στην Ελλάδα είναι ο κύπριος επιχειρηματίας Γεώργιος Δαυίδ (3Ε, Coca Cola).

Η μυστικοπάθεια της οργάνωσης και η ελιτίστικη σύνθεσή της δίνουν αφορμές για τη διατύπωση διαφόρων θεωριών. Όπως ότι η Λέσχη:

  • Προωθεί τις καριέρες των πολιτικών εκείνων που συντάσσονται με τα συμφέροντά της, που δεν είναι άλλα από τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των υπερμάχων της Παγκοσμιοποίησης.
  • Προσπαθεί να διαλύσει τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, με σκοπό τη δημιουργία μιας παγκόσμιας υπερεθνικής δομής στο πρότυπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Λειτουργεί ως Παγκόσμια Κυβέρνηση και η μοίρα του πλανήτη καθορίζεται από τις ετήσιες συνεδριάσεις της.

Από την άλλη πλευρά, δημοσιογράφοι που έχουν παρακολουθήσει ως προσκεκλημένοι τις συνεδριάσεις της ισχυρίζονται ότι δεν διαφέρουν από ένα διεθνές σεμινάριο ή ένα συνέδριο μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. Ο βρετανός πολιτικός Ντένις Χίλι, από τα ιδρυτικά μέλη της Λέσχης, διατυπώνει την άποψη ότι στις συνεδριάσεις της Λέσχης δεν λαμβάνονται αποφάσεις, αφού συχνά οι θέσεις που διατυπώνονται είναι αντικρουόμενες και ότι είναι απλά ένα φόρουμ συζήτησης. Οι υποστηρικτές της φέρνουν ως παράδειγμα τους βομβαρδισμούς στην πρώην Γιουγκοσλαβία το 1999. Στη συνεδρίαση της Λέσχης ήταν περισσότερες οι απόψεις κατά των βομβαρδισμών, όμως παρόλα αυτά η κυβέρνηση Κλίντον προχώρησε σε αυτούς.

Αν και δεν ανακοινώνονται οι καλεσμένοι κάθε χρονιάς, στις συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ φαίνεται να έχουν λάβει μέρος από ελληνικής πλευράς:

  • Οι επιχειρηματίες Στέλιος Αργυρός, Γιάννης Κωστόπουλος, Γιώργος Λιβανός, Κώστας Καρράς, Μιχάλης Περατικός και Γιάννης Λύρας.
  • Οι πολιτικοί Στέφανος Μάνος, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Γεράσιμος Αρσένης, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Αντώνης Σαμαράς, Θεόδωρος Πάγκαλος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής, Γιάννος Κρανιδιώτης, Γιώργος Αλογοσκούφης, Άννα Διαμαντοπούλου, Ντόρα Μπακογιάννη και ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου.
  • Οι πανεπιστημιακοί Θάνος Βερέμης, Λουκάς Τσούκαλης, Θεόδωρος Κουλουμπής και Νικηφόρος Διαμαντούρος.
  • Ο δημοσιογράφος Αλέξης Παπαχελάς.

https://www.sansimera.gr

Βράβευση Μαρτύρων του Ιεχωβά απο τον Βλαντιμίρ Πούτιν σαν υπόδειγμα Γονέων

Στις 31 Μαΐου 2017, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν Βράβευσε μια οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά τον Valeriy και την Tatiana Novik γονείς 8 παιδιών κατά τη διάρκεια τελετής στο Κρεμλίνο με Το Βραβείο της “Γονικής Δόξας” το οποίο θεσπίστηκε με προεδρικό διάταγμα τον Μάιο του 2008.

Η Ρωσία απονέμει την τιμή αυτή σε γονείς που έφεραν στην ζωή τουλάχιστον επτά παιδιά και έχουν επιδείξει εξαιρετική φροντίδα για την υγεία και την εκπαίδευση της οικογένειάς τους, καθώς και για τη σωματική, Ηθική ανάπτυξη.

Ο David A. Semonian, εκπρόσωπος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην παγκόσμια έδρα τους, δηλώνει: “Θεωρούμε αυτό το βραβείο ως αναγνώριση ότι η ελεύθερη διδασκαλία της Αγίας Γραφής που παρέχεται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά βοηθά τους γονείς και τα παιδιά τους να γίνουν παραγωγικοί πολίτες όχι μόνο στη Ρωσία,

πηγή

Τρομοκρατία—Ποια Είναι η Λύση;

ΑΝ έχετε ποτέ ταξιδέψει αεροπορικώς, θα έχετε δει με τα ίδια σας τα μάτια την επίδραση της τρομοκρατίας. Σχεδόν σε όλα τα διεθνή αεροδρόμια είναι υποχρεωτικοί οι έλεγχοι ασφαλείας. Τα μέτρα ασφαλείας για την τρομοκρατία στοιχίζουν μια ολόκληρη περιουσία στις κυβερνήσεις και στις αεροπορικές εταιρίες. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και μόνο δαπάνησε περίπου 65 εκατομμύρια δολάρια για την ασφάλεια. Πόσο αποτελεσματικά είναι αυτά τα μέτρα;

Από ορισμένες απόψεις αποδίδουν. Στα περασμένα 20 χρόνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες και μόνο βρέθηκαν περίπου 35.000 πιστόλια και εκρηκτικοί μηχανισμοί, και έγιναν 13.000 συλλήψεις. (Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α.) Η Ελ Αλ, η Ισραηλινή αεροπορική εταιρία, η οποία έχει ίσως τους αυστηρότερους ελέγχους ασφαλείας απ’ όλες τις άλλες, έχει μειώσει δραστικά τις επιτυχίες των τρομοκρατών στον αέρα.

Όμως, οι κυβερνήσεις και άλλες υπηρεσίες στην πραγματικότητα ασχολούνται με τα συμπτώματα μάλλον παρά με τις αιτίες. Τα μέτρα που παίρνουν δεν επηρεάζουν τη βασική αιτία μιας αρρώστιας που είναι βαθιά ριζωμένη στη σύγχρονη κοινωνία—μιας αρρώστιας που πηγάζει από το μίσος και την ιδιοτέλεια. Οι αδικίες και οι ανισότητες αφθονούν και συνεχώς πολλαπλασιάζονται όποια κι αν είναι η επικρατούσα ιδεολογία. Επομένως, πού μπορεί να βρεθεί λύση; Μπορεί η θρησκεία να μεταβάλει το μίσος σε αγάπη; Μπορεί η πολιτική να φέρει ενότητα από τη διχόνοια; Μπορούν τα Ηνωμένα Έθνη πραγματικά να ενώσουν τα έθνη; Ή μήπως υπάρχει κάποια άλλη λύση;

Έχει η Θρησκεία τη Λύση;

Η τρομοκρατική κατάσταση που επικρατεί από το 1969 στη Βόρεια Ιρλανδία έχει στοιχίσει τη ζωή σε 2.000 και πλέον ανθρώπους, και έχει προκαλέσει τον τραυματισμό 20.000 ατόμων σε μια χώρα με 1,5 εκατομμύριο πληθυσμό. Οι ανταγωνιστές ομολογούν ότι έχουν την ίδια Χριστιανική κληρονομιά, που βασίζεται στο συλλογισμό ότι «ο Θεός είναι αγάπη». (1 Ιωάννου 4:8) Παρ’ όλα αυτά η τρομοκρατία των Καθολικών και των Προτεσταντών συνεχίζεται. Όπως γράφει ο Τζων Χίκεϋ στο βιβλίο του Religion and the Northern Ireland Problem, στην Αγγλική (Η Θρησκεία και το Πρόβλημα της Βόρειας Ιρλανδίας): «Τώρα είναι δυνατόν . . . να δεχτείς τους κινδύνους και το θάνατο σαν μια συνέπεια του γεγονότος ότι απλώς είσαι ένας Ρωμαιοκαθολικός ή ένας Προτεστάντης· να δεχτείς τα βίαια αντίποινα—θρησκευτικές δολοφονίες—σαν έναν τρόπο για να διατηρεί η Βόρεια Ιρλανδία τη δική της μορφή της ‘ισορροπίας του τρόμου’».

Ο ίδιος συγγραφέας δηλώνει επίσης: «Στη [Βόρεια Ιρλανδία] δεν καταπιέζει η πολιτική τη θρησκεία. . . . Αυτό που συμβαίνει μάλλον είναι ότι η θρησκεία εμπνέει την πολιτική». Αν έχουν έτσι τα πράγματα, τότε αυτή είναι μια πολιτική αμοιβαίου φόνου και εκδίκησης.

Οι περισσότερες θρησκείες ισχυρίζονται ότι διδάσκουν την αγάπη σαν ένα βασικό αξίωμα. Ένα μεγάλο ποσοστό τρομοκρατών έχουν δεσμούς με τη θρησκεία—ομολογούν ότι είναι Χριστιανοί, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Βουδιστές, Ινδουιστές, Σιχ, και άλλα. Αλλά μέχρι ποιο βαθμό επηρεάζει η θρησκεία τις ενέργειές τους; Στο βιβλίο του The Ultimate Weapon—Terrorists and World Order στην Αγγλική (Το Απόλυτο Όπλο—Οι Τρομοκράτες και η Παγκόσμια Τάξη) ο Ίαν Σράιμπερ παραθέτει από τον ηγέτη του IRA Ρουάιρι Ο’Μπραντάιχ: «Κάποτε ήμουν μαζί μ’ έναν πολύ σκληρό άντρα. Μαζί είχαμε τοποθετήσει μια βόμβα, που θα έσκαγε κάτω από ένα απόσπασμα Βρετανών στρατιωτών. . . . Και πραγματικά αυτοί σταμάτησαν πάνω στα εκρηκτικά. Και τι λέτε ότι έκανε αυτός ο σκληρός άντρας; Ακριβώς πριν κάνει τη σύνδεση για να εκραγεί η βόμβα και να τους κομματιάσει, έκλεισε τα μάτια του. Μετά έκανε το σταυρό του και ψιθύρισε με ευλάβεια: ‘Ο Κύριος να αναπαύσει τις ψυχές τους!’».

Οι δεξιόφρονες Καθολικοί στην Ισπανία δεν εμποδίστηκαν από τη θρησκεία να σχηματίσουν τη δική τους τρομοκρατική ομάδα, γνωστή σαν Guerrilleros del Cristo Rey, ή Αντάρτες του Βασιλιά Χριστού. Σύμφωνα με τους συγγραφείς του βιβλίου The Terrorists (Οι Τρομοκράτες), οι Guerrilleros «οφείλουν την ύπαρξή τους τόσο στη θρησκεία όσο και στην πολιτική».

Μήπως θα πρέπει να μας εκπλήσσει η αποτυχία της θρησκείας να αναχαιτίσει την τρομοκρατία; Ο καθηγητής Κ. Ε. Ζόππο, του τμήματος πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, γράφει: «Όταν οι οργανωμένες θρησκείες της Δύσης έρχονται αντιμέτωπες με τη χρήση βίας για πολιτικούς σκοπούς, στερούν από τους θρησκευτικούς εχθρούς τους εκείνα τα ηθικά δικαιώματα που προωθούν ανάμεσα στους δικούς τους πιστούς . . . και μάλιστα επιτρέπουν την τρομοκρατία ενάντια στους ‘αλλόθρησκους’». Συνεχίζει αναφέροντας τη Σταυροφορία στον καιρό του Πάπα Ουρβανού του Β΄. Δηλώνει: «Η Σταυροφορία αναμενόταν να υποτάξει παντοτινά το Ισλάμ και θεωρούνταν σαν ο ‘πόλεμος που θα τερμάτιζε τους πολέμους’. Το Ισλάμ θεωρούνταν ως η ενσάρκωση όλων των δυνάμεων του κακού. Ενώ ο φόνος ενός εχθρού Χριστιανού στρατιώτη θα χάριζε στον Χριστιανό στρατιώτη που τον σκότωσε 40 μέρες εξαγορά αμαρτιών, ο φόνος Μουσουλμάνων έφτασε να σημαίνει ‘πλήρη εξαγορά των αμαρτιών’».—The Rationalization of Terrorism, στην Αγγλική (Δη Ρασιοναλαϊζέισιον οφ Τέρορισμ).

Και άλλες θρησκείες επίσης ευνοούν το φόνο ενός άπιστου, ή ενός αλλόθρησκου. Πιστεύουν ότι αυτός ο φόνος είναι ένα διαβατήριο για τον ουράνιο παράδεισό τους. Επομένως, η θρησκευτική πίστη ενός τρομοκράτη μπορεί στην πραγματικότητα να ισχυροποιήσει τα κίνητρά του να σκοτώσει ή και ακόμα να κάνει βομβιστικές ενέργειες που θα του στοιχίσουν τη ζωή.

Υπάρχει Πολιτική Λύση;

Οι ειδικοί στις πολιτικές και στρατιωτικές υποθέσεις στη Δύση έχουν τις δικές τους λύσεις για την τρομοκρατία, αν και δεν συμφωνούν πάντοτε στην εφαρμογή αυτών των λύσεων. Η πολιτική των εθνών-θυμάτων τώρα είναι ‘οφθαλμός αντί οφθαλμού’. Ο Ουίλλιαμ Κέησυ, διευθυντής της CIA (Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών), δηλώνει: «Δεν θα διστάσουμε να λάβουμε βίαια μέτρα για να εμποδίσουμε, να προλάβουμε, ή να απαντήσουμε σε τρομοκρατικές ενέργειες εκεί όπου οι περιστάσεις ευνοούν τη χρήση δύναμης. Πολλές χώρες, περιλαμβανομένων και των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν τις απαιτούμενες δυνάμεις και ικανότητες για να εξαπολύσουν επιχειρήσεις ενάντια στις τρομοκρατικές ομάδες».—Hydra of Carnage, στην Αγγλική (Ίντρα οφ Κάρνετζ).

Η επιδρομή των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λιβύη τον Απρίλιο του 1986, σαν αντίποινα για μια τρομοκρατική έκρηξη βόμβας σε ένα νυχτερινό κέντρο του Βερολίνου, αντιπροσωπεύει αυτή τη φιλοσοφία. Αλλά αυτός ο τρόπος ενέργειας απαιτεί ένα άμεσο τίμημα—απώλειες πολιτών στη Λιβύη, που θεωρούνταν αναπόφευκτες από τις αρχές των Η.Π.Α., και η απώλεια ενός αεροπλάνου των Η.Π.Α. με το πλήρωμά του. Η τρομοκρατία και η αντιτρομοκρατία έχουν επίσης το κρυφό τους τίμημα—σε γόητρο και αξιοπιστία.

Οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί τα θεωρούν αυτά σαν φυσιολογικές θυσίες σ’ αυτή τη μορφή του κρυφού πολέμου. Όπως γράφει ο Μπένζαμιν Νετανγιάχου: «Όλοι οι πολίτες σε μια δημοκρατία που απειλείται από την τρομοκρατία θα πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους, κατά κάποιο τρόπο, σαν στρατιώτες ενωμένους σε μάχη. Δεν θα πρέπει να πιέζουν την κυβέρνησή τους να συνθηκολογήσει ή να υποχωρήσει στην τρομοκρατία. . . . Αν σοβαρά επιθυμούμε να κερδίσουμε τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία, οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να υπομείνουν θυσίες και ακόμα, στην περίπτωση που θα έχαναν αγαπημένα τους πρόσωπα, τον αβάσταχτο πόνο».—Terrorism—How the West Can Win (Τρομοκρατία—Πώς Μπορεί να Κερδίσει η Δύση).

Έτσι λοιπόν, θα μπορούσε η πολιτική να απομακρύνει τις βασικές αιτίες της τρομοκρατίας; Θα μπορούσαν να τακτοποιηθούν οι αδικίες και να εξαλειφθεί ο κίνδυνος της σημερινής κατάστασης; Όχι, σύμφωνα με τους πολιτικούς σχολιαστές. Γιατί όχι; Επειδή, όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο μας, αυτοί οι ίδιοι λένε ότι μεγάλο μέρος της τρομοκρατίας είναι απλώς ένα ακόμα μέσο που χρησιμοποιείται στη σύγκρουση μεταξύ των δυο μεγάλων πολιτικών συστημάτων. Επομένως, η πολιτική τρέφει την τρομοκρατία.

Για παράδειγμα, ο Γάλλος συγγραφέας και δημοσιογράφος Ζαν-Φρανσουά Ρεβέλ έγραψε: «Οι τρομοκράτες στα μανιφέστα τους και στα βιβλία τους περιγράφουν τις επιθέσεις τους ενάντια στη δημοκρατία σαν ‘στρατηγική έντασης’. Η άποψη είναι ότι πολύ πιο εύκολα αλλάζει το πολίτευμα από φασισμό σε κομμουνισμό παρά από δημοκρατία σε κομμουνισμό. Επομένως, οι ‘επαναστάτες’ πρέπει πρώτα να ωθήσουν τις δημοκρατικές κυβερνήσεις σ’ ένα φασιστικό πρότυπο συμπεριφοράς έτσι ώστε σε δεύτερη φάση, να οικοδομήσουν το σοσιαλισμό πάνω στις στάχτες του φασισμού». Έτσι, σε μερικές χώρες οι τρομοκράτες σκόπιμα δολοφονούν αξιωματικούς του στρατού για να προκαλέσουν στρατιωτικό πραξικόπημα με δεξιά απόκλιση.

Μπορεί ο Ο.Η.Ε. να Αναχαιτίσει Αυτήν την Τάση;

Ο πολιτικός επιστήμονας Κ. Ε. Ζόππο εξήγησε το δίλημμα στο οποίο βρίσκεται ο Ο.Η.Ε.: «Δεν προκαλεί έκπληξη . . . το γεγονός ότι τα Ηνωμένα Έθνη δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν σε κάποια συμφωνία σχετικά με το τι είναι διεθνής τρομοκρατία ή ποιες θα ήταν οι κατάλληλες αντιδράσεις των χωρών-μελών». Αυτό δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν αν κατανοήσουμε ότι ο Ο.Η.Ε. είναι μια διεθνής αρένα στην οποία οι μεγάλες δυνάμεις μπλέκονται σ’ ένα παιχνίδι λέξεων με αποτέλεσμα να αδρανούν οι προσπάθειές τους ενάντια στην τρομοκρατία.

Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι στον Ο.Η.Ε., τα δημοκρατικά έθνη-θύματα της τρομοκρατίας αποτελούν τη μειοψηφία. Όπως έδειξε ο Ζόππο: «Σε μια απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. για τη διεθνή τρομοκρατία . . . ενώ εκφραζόταν ‘βαθιά ανησυχία για τις πράξεις της διεθνούς τρομοκρατίας’, επαναβεβαιώθηκε ‘το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και ανεξαρτησίας όλων των λαών που βρίσκονται κάτω από αποικιοκρατικά και ρατσιστικά καθεστώτα καθώς επίσης και άλλες μορφές ξενοκρατίας’». Αυτή η ίδια απόφαση καταδίκαζε «τη συνέχιση των καταπιεστικών και τρομοκρατικών ενεργειών από τα αποικιοκρατικά, ρατσιστικά, και ξενοκρατικά καθεστώτα που στερούν από τους λαούς το νόμιμο δικαίωμά τους για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία».

Έτσι, σύμφωνα με τον Ζόππο, ο Ο.Η.Ε. έχει καθιερώσει έναν διπλό κανόνα σχετικά με την τρομοκρατία. Συνεχίζει: «Ανεπίσημα, η τρομοκρατία συγχωρείται όταν χρησιμοποιείται σαν μέσο για εθνική αυτοδιάθεση και καταδικάζεται όταν χρησιμοποιείται από ένα κράτος για να εμποδίσει την ανεξαρτησία. Τα νεοϊδρυμένα έθνη, επειδή τα ίδια έχουν χρησιμοποιήσει την τρομοκρατία σαν ένα μέσο για απελευθέρωση, δεν το βρίσκουν κατάλληλο να κατηγορούν άλλους σαν τρομοκράτες». (The Rationalization of Terrorism) Επομένως ο Ο.Η.Ε. δεν είναι ένα αποτελεσματικό όργανο ενάντια στην τρομοκρατία. Δεν επικρατεί η ηθική επειδή, όπως συμπεραίνει ο Ζόππο, «η πολιτική στην πραγματικότητα είναι που καθορίζει το τι είναι ηθικό». Στο μεταξύ, τα αθώα θύματα της τρομοκρατίας υποφέρουν και πεθαίνουν.

Μια Αδελφότητα Χωρίς Τρόμο

Ο Ίαν Σράιμπερ εξηγεί το δίλημμα που αντιμετωπίζουν τα έθνη: «Το ανησυχητικό γεγονός είναι ότι εκείνες οι χώρες που θα επιθυμούσαν να εξαλείψουν την τρομοκρατία από τον κόσμο—και δεν φαίνεται να είναι και πολλές—αναγκάζονται να αρκούνται σε ημίμετρα. Είτε οι καθιερωμένες τιμωρίες δεν εντυπωσιάζουν τους τρομοκράτες, που είναι αποφασισμένοι να κάνουν θυσίες για χάρη μιας ιδεολογίας, είτε προκαλούν μια βίαιη αντίδραση από την πλευρά εκείνων που έχουν ακόμα την ικανότητα να πολεμήσουν».—The Ultimate Weapon—Terrorists and World Order.

Καθώς αναλύει το πρόβλημα, ο Καθηγητής Ζόππο συμπεραίνει: «Δύσκολα βρίσκεται σύγχρονο έθνος που να έχει δημιουργηθεί χωρίς τρόμο». Αυτό φαίνεται να δείχνει ότι ο τρόμος είναι ένα αναπόφευκτο στοιχείο των πολιτικών διαδικασιών. Κι όμως μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει ένα «έθνος» που δημιουργήθηκε χωρίς τρόμο ή βία—χωρίς πολιτική ανάμειξη. Είναι ένα έθνος που αριθμεί πάνω από τρία εκατομμύρια, από λαούς όλου του κόσμου, που προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς, γλώσσες, και θρησκείες. Ποιοι είναι αυτοί; Είναι οι άνθρωποι που σας επισκέφτηκαν με αυτό το περιοδικό—οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Αυτοί αποτελούν κάτι παραπάνω από μια διεθνή ένωση ανθρώπων. Είναι μια υπερεθνική αδελφότητα, που τώρα έχει κοινή πίστη και θεόδοτη ελπίδα. Εξαπλώνουν παγκόσμια την επιρροή τους, όχι με τρομοκρατία, αλλά με εκπαίδευση από την Αγία Γραφή που προωθεί την ειρήνη. Στην ουσία, σε κάθε έθνος της γης, συστήνουν την κυβέρνηση της Βασιλείας του Θεού κάτω από τον Χριστό σαν τη μόνη λύση για τα προβλήματα που ανθρώπινου γένους.—Ματθαίος 6:9, 10.

Ναι, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν ξεπεράσει την πολιτική και τον διαιρετικό εθνικισμό που έχει σαν αποτέλεσμα τους πολέμους και την τρομοκρατία. Τώρα αποτελούν ένα λαό ο οποίος ζει με γνήσια ειρήνη και ο οποίος προετοιμάζεται για τον καιρό εκείνο, που σύντομα πλησιάζει, όταν η γη θα κυβερνιέται μόνο από τη Βασιλεία του Θεού. Αυτό δεν θα επιτευχθεί με παγκόσμια μεταστροφή αλλά με παγκόσμια εκκαθάριση στον πόλεμο του Θεού στον Αρμαγεδδώνα.—Ματθαίος 24:37-39· Αποκάλυψις 16:14, 16.

Τότε, οι πράοι θα απολαμβάνουν αληθινή ειρήνη και αιώνια ζωή πάνω στη γη. (Τίτον 1:2· Αποκάλυψις 21:3, 4) Αν επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα γι’ αυτή τη Βασιλεία, όπου δεν θα υπάρχει πια τρομοκρατία, παρακαλούμε μη διστάσετε να έρθετε σε επαφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην κοινότητά σας ή να γράψετε στους εκδότες αυτού του περιοδικού στη χώρα σας.

Στα περασμένα 20 χρόνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες και μόνο βρέθηκαν περίπου 35.000 πιστόλια και εκρηκτικοί μηχανισμοί, και έγιναν 13.000 συλλήψεις.—(Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών)

«Ακριβώς πριν κάνει τη σύνδεση για να εκραγεί η βόμβα και να τους κομματιάσει, έκλεισε τα μάτια του. Μετά έκανε το σταυρό του και ψιθύρισε με ευλάβεια: ‘Ο Κύριος να αναπαύσει τις ψυχές τους!’»

Η Βασιλεία του Θεού Κάτω από τον Ιησού Χριστό θα Απομακρύνει την Τρομοκρατία

Λέγεται ότι η τρομοκρατία είναι ο πόλεμος του απελπισμένου που θεωρεί τον εαυτό του ότι είναι σε μειονεκτική θέση. Κάτω από τη Βασιλεία του Θεού κανένας δεν θα χρειάζεται να αισθάνεται σε μειονεκτική θέση, όπως φαίνεται από τις επόμενες προφητείες που αναφέρονται στην κυβέρνηση του Ιησού Χριστού:

«Θεέ, δος την κρίσιν σου εις τον βασιλέα και την δικαιοσύνην σου εις τον υιόν του βασιλέως· δια να κρίνη τον λαόν σου εν δικαιοσύνη και τους πτωχούς σου εν κρίσει. Θέλει κρίνει τους πτωχούς του λαού· θέλει σώσει τους υιούς των πενήτων και συντρίψει τον καταδυναστεύοντα. Διότι θέλει ελευθερώσει τον πτωχόν κράζοντα και τον πένητα και τον αβοήθητον. Θέλει ελεήσει τον πτωχόν και τον πένητα· και τας ψυχάς των πενήτων θέλει σώσει. Εκ δόλου και εξ αδικίας θέλει λυτρόνει τας ψυχάς αυτών· και πολύτιμον θέλει είσθαι το αίμα αυτών εις τους οφθαλμούς αυτού».—Ψαλμός 72:1, 2, 4, 12-14.

*** g87 8/1 σ. 11-14 ***

Το νησί όπου ζουν μόνο επιζώντες ναυαγίων!

Στο μικρό αρχιπέλαγος των Νήσων Magdalen στον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου, στα ανοικτά των ακτών της καναδικής επαρχίας του Κεμπέκ, ζουν περίπου 12.000 άνθρωποι. Σχεδόν ο καθένας από αυτούς είναι απόγονος κάποιου που έχει επιζήσει ναυαγίου.

perierga.gr - Το νησί όπου ζουν μόνο επιζώντες ναυαγίων!

Τα νησιά Magdalen, επίσης γνωστά ως Îles de la Madeleine, έχουν μακρά ιστορία ναυαγίων. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα, περίπου 500 σκάφη ναυάγησαν στη γαλλόφωνη αυτή επαρχία του Καναδά. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν φάροι και οι χάρτες ήταν οι περισσότεροι ανακριβείς. Στους δυνατούς ανέμους, στην ομίχλη στη θαλασσοταραχή, η πλοήγηση απαιτούσε επιδεξιότητα. Πολλά πλοία μαζί με τους επιβάτες τους χάθηκαν στα νερά. Πολλοί από αυτούς που επέζησαν, επέλεξαν να εγκατασταθούν και να κάνουν τα νησιά σπίτι τους.

Ένα από τα πιο γνωστά ναυάγια που συνέβη εδώ είναι με το μεταναστευτικό πλοίο “Θαύμα” (σ.σ. “Miracle”), το οποίο μετέφερε οικογένειες από την Ιρλανδία στον Καναδά, όταν βγήκε στην ακτή στο East Point κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης καταιγίδας. Οι πρώτοι φάροι ανεγέρθηκαν εδώ στις αρχές του 1870. Σήμερα υπάρχουν έξι γύρω από τα νησιά. Πολλά από τα ναυάγια βρίσκονται στο βάθος της θάλασσας ενώ κάποια είναι ορατά από την επιφάνεια της θάλασσας.

perierga.gr - Το νησί όπου ζουν μόνο επιζώντες ναυαγίων!

Πολλά σπίτια εδώ φτιάχτηκαν από ξύλα των ναυαγισμένων πλοίων, ενώ μια εκκλησία 100 και πλέον ετών είναι κατασκευασμένη από το ίδιο υλικό. Σήμερα, το νησί αποτελείται από κυρίως γαλλόφωνους, με μόνο 550 κατοίκους να μιλούν Αγγλικά. Είναι απόγονοι αυτών που ήρθαν από την Αγγλία, τη Σκοτία και την Ιρλανδία. Ζουν ουσιαστικά απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν ο κόλπος παγώνει καθιστώντας τα ταξίδια με πλοίο αδύνατα. Ο μόνος σύνδεσμος επικοινωνίας με την ηπειρωτική χώρα είναι ένας ασύρματος σταθμός τηλέγραφου.

perierga.gr - Το νησί όπου ζουν μόνο επιζώντες ναυαγίων!
perierga.gr - Το νησί όπου ζουν μόνο επιζώντες ναυαγίων!
perierga.gr - Το νησί όπου ζουν μόνο επιζώντες ναυαγίων!

http://perierga.gr

Τα 10 πιο σουρεαλιστικά τοπία στη γη

Τους καλύτερους πίνακες μπορεί να τους «ζωγραφίσει» η φύση και μάλιστα θα είναι αληθινοί. Υπάρχουν σημεία στον πλανήτη όπου η μαγεία της ζωής, η μαγεία της φύσης από μόνη της έχει δημιουργήσει «θαύματα» και σε προκαλεί να τα εξερευνήσεις. Ο κόσμος είναι πανέμορφος και κρύβει πολλά μυστικά – άλλα γνωστά και άλλα όχι τόσο. Κάποια από αυτά, συνθέτουν όμορφα σουρεαλιστικά τοπία.

1. Dallol
Αιθιοπία

image

image

Το Dallol είναι ένα από τα πιο πολύχρωμα φυσικά τοπία της γης, όπως και έχει χαρακτηριστεί, καθώς και ένα από τα σημεία με τις μεγαλύτερες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί. Η δημιουργία του οφείλεται σε όξινες ιαματικές πηγές και σε θερμοπίδακες φυσικού αερίου. Οι πολύχρωμες λιμνούλες που σχηματίζονται σε πολλές περιπτώσεις είναι τοξικοί και θειούχοι ατμοί οι οποίοι κάνουν δύσκολη την αναπνοή.


2. Λίμνη Νάτρον
Τανζανία

image

image

Πρόκειται για μία αλκαλική λίμνη, η οποία περιβάλλεται από ηφαίστεια, ένα εκ των οποίων είναι ενεργό. Το νερό της λίμνης εξατμίζεται τελείως το καλοκαίρι με αποτέλεσμα το κόκκινο ξηρό τοπίο που φαίνεται. Πρόκειται για ένα από τα πιο «αφιλόξενα» περιβάλλοντα για την ανάπτυξη έμβιων οργανισμών, εκτός από τα φοινικόπτερα, τα οποία αναπαράγονται εκεί.


3. Σαλάρ Ντε Ουγιούνι
Βολιβία

image

image

Είναι η μεγαλύτερη ξηρή λίμνη στον κόσμο και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι μπορεί κάποιος να περπατήσει πάνω. Η κρούστα αλατιού που καλύπτει την έκταση της λίμνης δημιουργεί έναν εικονικό καθρέφτη. Σύμφωνα με το μύθο των ανθρώπων Aymara των Άνδεων η λίμνη σχηματίζεται από τα δάκρυα του βουνού θεάς Tunupa αφότου εγκαταλείφθηκε από τον σύζυγό της Kusku.


4. Tsingy de Bemaraha
Μαδαγασκάρη

image

image

Οι πανύψηλοι μυτεροί ασβεστόλιθοι ανήκουν στο εθνικό πάρκο Tsingy de Bemaraha, το οποίο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Αποτελείται από φαράγγια, χαράδρες και μεγάλης έκτασης ανέγγιχτα δάση, όπου ζουν και αναπαράγονται πολλά είδη πανίδας και χλωρίδας.


5. Zhangye Danxia Landform
Κίνα

image

image

Το τοπίο αυτό υπάρχει, όσο ψεύτικο και να φαίνεται. Χαρακτηρίζεται το «χάρμα οφθαλμών» της Zhangye και είναι ένα γεωλογικό πάρκο 400 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σχηματίζεται από χρωματιστούς ψαμμίτες και οι γεωλόγοι ισχυρίζονται πως τα χρώματα του οφείλονται στην κίνηση στο γήινο φλοιό, γεγονός που καθιστά στρώματα πετρωμάτων να εμφανίζονται σε διάφορα χρώματα, μεγέθη και σχήματα.


6. Νησί Σοκότρα
Αφρική

image

image

Βρίσκεται σε ένα σύμπλεγμα νησιών, το οποίο επίσης ονομάζεται Σοκότρα και έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα πιο «εξωγήινα» μέρη στον κόσμο. Μεγάλο μέρος της χλωρίδας του παρθένου αυτού νησιού δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε κανένα άλλο μέρος λόγω της ειδογένεσης.


7. Skaftafeli
Ισλανδία

image

image

Οι σπηλιές αυτές, οι οποίες ανήκουν στο εθνικό πάρκο Vatnajökull, σχηματίστηκαν από τη μεγάλη πίεση πάγου από παγετώνες, ο οποίος δεν περιέχει σχεδόν καθόλου φυσαλίδες αέρα. Εκεί οφείλεται το χρώμα μέσα στις σπηλιές καθώς, εξαιτίας της έλλειψης αέρα, απορροφάται όλο το ορατό φως και έτσι το μπλε του πάγου γίνεται ορατό σε ορισμένες συνθήκες. Η είσοδος στο σπήλαιο είναι ασφαλής μόνο το χειμώνα, όταν οι χαμηλές θερμοκρασίες σκληραίνουν τον πάγο και υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να καταρρεύσει.


8. Red Beach
Κίνα

image

image

Η κόκκινη παραλία είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέρη της Κίνας καθώς, αντί για εκτάσεις άμμου, καλύπτεται από κόκκινες εκτάσεις που προέρχονται από ένα είδος φυκιών που ονομάζεται «Sueda». Το είδος αυτό φυκιών είναι από τα λίγα που μπορούν να ζήσουν σε εξαιρετικά αλκαλικά εδάφη. Ξεκινάει να αναπτύσσεται τον Απρίλιο, όπου το χρώμα του είναι φωτεινό κόκκινο, ενώ όσο ωριμάζει γίνεται βαθυκόκκινο ή κερασί.


9. Το τούνελ της αγάπης
Ουκρανία

image

image

Το καταπράσινο αυτό παραμυθένιο τούνελ το διασχίζει το τρένο, το οποίο μεταφέρει ξύλα από την πόλη Klevan σε ένα εργοστάσιο. Το όνομα του έχει δοθεί από τους ντόπιους καθώς υπάρχει ο μύθος πως τα νεαρά ζευγάρια που διασχίζουν μαζί το τούνελ, αν κάνουν μία ευχή θα πραγματοποιηθεί.


10. Fly Ranch Geyser
ΗΠΑ

image

image

Αυτό που μοιάζει με ένα πολύχρωμο, απροσδιόριστο φυσικό γλυπτό, βρίσκεται μέσα σε ένα ιδιωτικό ράντσο στη Νεβάδα και δεν είναι φυσικό, αλλά δημιουργήθηκε από ένα ανθρώπινο ατύχημα. Το 1964, όταν πραγματοποιήθηκε γεώτρηση στο σημείο αυτό, λιωμένα μέταλλα άρχισαν να συσσωρεύονται δημιουργώντας με τον χρόνο το «γλυπτό» αυτό, το οποίο αποτελείται από διαφόρων ειδών ορυκτά, κάποια από τα οποία οφείλουν το χρώμα τους σε θερμόφιλα φύκια.

Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!

Η Pamela Gale Malhotra και ο σύζυγός της, Anil Malhotra, διαθέτουν το Ιερό Sai, το μοναδικό ιδιωτικό καταφύγιο άγριας ζωής στην Ινδία και έχουν αναδημιουργήσει και προστατεύουν τα δάση και την άγρια ​​φύση από την ίδρυσή του το 1991. Σήμερα, 26 χρόνια μετά, το SAI Sanctuary καλύπτει πάνω από 300 στρέμματα άγριας πανίδας Περισσότερα από 200 παγκοσμίως απειλούμενα είδη φυτών και ζώων, συμπεριλαμβανομένων των ασιατικών ελεφάντων και των τίγρεων της Βεγγάλης.

perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!

“Όταν ήρθαμε για πρώτη φορά εδώ, τα περισσότερα από τα εδάφη που μας πουλήθηκαν ήταν εγκαταλελειμμένα”, λέει η γυναίκα. “Εγκαταλελειμμένοι ορυζώνες, χωράφια καφέ και κάρδαμου. Είχε γίνει πολύ μεγάλη αποψίλωση και έτσι απαιτήθηκε πολύς κόπος, πολλή φροντίδα και ενέργεια αλλά και χρόνος από εμάς για να τα επαναφέρουμε στη ζωή.”, συμπληρώνει ο άντρας της.

perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!

Το τμήμα της Ινδίας όπου βρίσκεται το ιερό, δηλαδή η κομητεία Kodagu, έχει βιώσει μια δραματική μείωση της κάλυψης των δασών – από 86% που ήταν στη δεκαετία του 1970 σήμερα στο μόλις 16%. Η Pamela εξήγησε ότι αυτό έχει καταστροφικές συνέπειες για τις βροχοπτώσεις και την παροχή νερού όχι μόνο στην περιοχή αλλά και σε όλη τη νότια Ινδία. «Δεν έχουμε αισθανθεί ποτέ μεγαλύτερη χαρά από το να βλέπουμε ξανά τα δάση καταπράσινα και τη ζωή σε αυτά να συνεχίζεται κανονικά”, επισημαίνει το ζευγάρι.

perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!
perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!
perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!
perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!
perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!
perierga.gr - Ζευγάρι ζωντάνεψε ξανά δάσος στην Ινδία!

http://perierga.gr
Περίπλοκος δρόμος προκαλεί ζάλη!

Ένας από τους πιο περίπλοκους αυτοκινητόδρομους στον κόσμο βρίσκεται στο Chongqing, στη νοτιοδυτική Κίνα, ο οποίος έχει πέντε επίπεδα, οκτώ κατευθύνσεις και συνολικά 15 λωρίδες κυκλοφορίας. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2009 και ολοκληρώθηκαν στις 31 Μαΐου 2017, ωστόσο ο δρόμος θα δοθεί στην κυκλοφορία στις αρχές του επόμενου έτους, αφού εκκρεμεί η κατασκευή ενός τμήματος, με το οποίο θα γίνεται σύνδεση με το αεροδρόμιο της περιοχής.

perierga.gr - Περίπλοκος δρόμος προκαλεί ζάλη!

“Ακόμα και αν κάποιος κάνει λάθος, τότε θα χρειαστεί να διανύσει μόνο ένα χιλιόμετρο ή 500-600 μέτρα για να το διορθώσει και να πάρει τον σωστό δρόμο”, δήλωσε ο υπεύθυνος του έργου. Οι πολίτες πάντως φαίνεται ότι έχουν αντίθετη άποψη, με κάποιος να γράφουν, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι η περιπλοκότητα του αυτοκινητοδρόμου μπορεί να μπερδέψει ακόμα και τα GPS!

perierga.gr - Περίπλοκος δρόμος προκαλεί ζάλη!
perierga.gr - Περίπλοκος δρόμος προκαλεί ζάλη!
perierga.gr - Περίπλοκος δρόμος προκαλεί ζάλη!

http://perierga.gr
Δέντρο μεγαλώνει στο κέντρο ποδοσφαιρικού γηπέδου!

Οι μαθητές στο γυμνάσιο Yucai του Πεκίνου πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όταν παίζουν ποδόσφαιρο στο καλά διατηρημένο γήπεδο του σχολείου τους. Αυτό συμβαίνει επειδή εκεί υπάρχει ένα 100 ετών δέντρο που αναπτύσσεται στο κέντρο του. Η δημιουργία ενός γηπέδου ποδοσφαίρου γύρω από ένα δέντρο μπορεί να ακούγεται παράξενη απόφαση, αλλά δεν είναι.

perierga.gr - Δέντρο μεγαλώνει στο κέντρο ποδοσφαιρικού γηπέδου!

Το γυμνάσιο Yucai περιβάλλεται από διάφορα ιστορικά κτήρια και εδώ ήταν ο μόνος διαθέσιμος χώρος για να δημιουργηθεί ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Πριν από την έναρξη των εργασιών, το σχολείο ζήτησε άδεια για να μεταφερθεί το δέντρο σε κάποιο άλλο μέρος, αλλά ενημερώθηκε ότι ήταν πολλών ετών και θεωρούνταν εθνικός θησαυρός.

perierga.gr - Δέντρο μεγαλώνει στο κέντρο ποδοσφαιρικού γηπέδου!

Η μεταφορά του θεωρήθηκε υπερβολικά επικίνδυνη, έτσι δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να δημιουργήσουν το γήπεδο γύρω από αυτό. Το να παίζεις ποδόσφαιρο σε αυτό το γήπεδο απαιτεί μεγάλη προσοχή, καθώς τα κλαδιά και ο κορμός παρεμποδίζουν την κίνηση των παικτών αλλά ευτυχώς οι μαθητές έχουν εκπαιδευτεί σε αυτό.

perierga.gr - Δέντρο μεγαλώνει στο κέντρο ποδοσφαιρικού γηπέδου!
perierga.gr - Δέντρο μεγαλώνει στο κέντρο ποδοσφαιρικού γηπέδου!

http://perierga.gr
Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Στη γωνία Dudenstrasse και General-Pape-Strasse στο Βερολίνο βρίσκεται ένα τεράστιο κυλινδρικό μπλοκ από σκυρόδεμα. Μέσα σε αυτό υπάρχουν μερικά δωμάτια με σκουριασμένα πλέον αντικείμενα. Χτισμένο το 1941-42, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου, δεν είναι ένα τρομερά συναρπαστικό ορόσημο, αλλά σίγουρα μεγάλης ιστορικής σημασίας, επειδή ήταν μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου σχεδίου που ο Χίτλερ είχε για το Βερολίνο.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Μετά από έναν νικηφόρο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για τον οποίο ο Χίτλερ ήταν αρκετά σίγουρος, σκεφτόταν να επανασχεδιάσει το Βερολίνο ως νέα Γερμανική Παγκόσμια Πρωτεύουσα ή Welthauptstadt Germania – μητροπολιτικό κέντρο με ογκώδεις δομές που θα αντανακλούσαν το πνεύμα του Τρίτου Ράιχ και θα δημιουργούσαν φόβο στους εχθρούς του. Ο Χίτλερ όρισε τον αρχιτέκτονα Albert Speer να επιβλέπει το έργο και μαζί συνέταξαν ένα φανταστικό σχέδιο για την ανοικοδόμηση της πόλης.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Το Βερολίνο επρόκειτο να αναδιοργανωθεί με μια κεντρική λεωφόρο μήκους 5 χιλιομέτρων, γνωστή ως Prachtallee ή “Λεωφόρος της Δόξας”, που θα χρησίμευε σε μεγάλες παρελάσεις και θα ήταν κλειστή για τα αυτοκίνητα. Τα οχήματα θα κινούνταν σε έναν υπόγειο αυτοκινητόδρομο, ακριβώς κάτω από τη λεωφόρο. Στο βόρειο άκρο της λεωφόρου, θα υπήρχε μια μεγάλη πλατεία, γνωστή ως Großer Platz (Μεγάλη Πλατεία), με έκταση περίπου 350.000 τετραγωνικών μέτρων.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Αυτή, μάλιστα, έπρεπε να περιβάλλεται από μεγάλα κτήρια, όπως το παλάτι του Χίτλερ, το κτίριο του Ράιχσταγκ και την Τρίτη Καγκελαρία του Ράιχ αλλά και την διοίκηση του γερμανικού στρατού. Το ορόσημο, όμως, του νέου Βερολίνου ήταν ένα τεράστιο θολωτό κτήριο, το Volkshalle ή People’s Hall, σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Χίτλερ.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Το Volkshalle θα ήταν πάνω από 200 μέτρα ύψος και 250 μέτρα διάμετρο ή δεκαέξι φορές μεγαλύτερο από το θόλο της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου, πάνω στον οποίο βασίστηκε το σχέδιο. Οι διαστάσεις του ήταν τόσο μεγάλες που αν είχε κατασκευαστεί, θα ήταν ο μεγαλύτερος κλειστός χώρος στον κόσμο.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Οι φιλοδοξίες του Χίτλερ στην παγκόσμια κυριαρχία, που ήταν εμφανείς από τα αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά χαρακτηριστικά της νέας Καγκελαρίας, εκφράζονται με μεγαλύτερη ακρίβεια σε αυτό το κτήριο. Η θολωτή αίθουσα θα φιλοξενούσε τον νέο κυβερνήτη του κόσμου, τον Χίτλερ, όπου θα μιλούσε στο κοινό του.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

Σύμφωνα με τον Speer, το κτήριο θα ήταν στην πραγματικότητα ένας ναός λαϊκής λατρείας για τον Χίτλερ, των διαδόχων του και του Γερμανικού Ράιχ. Ο Speer πίστευε ότι η θολωτή αίθουσα συναθροίσεων θα αποκτούσε ιερή σημασία για τον Εθνικό Σοσιαλισμό, όπως ήταν ο Άγιος Πέτρος στη Ρώμη για τον Ρωμαιοκαθολικισμό.

perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του
perierga.gr - Το κτήριο που δεν έφτιαξε ποτέ ο Χίτλερ στο Βερολίνο και η σημασία του

http://perierga.gr
Αιωρούμενος κήπος στο κέντρο της Σεούλ!

Ένα τμήμα μήκους ενός χιλιομέτρου ενός κεντρικού δρόμου στην καρδιά της Σεούλ μεταμορφώθηκε σε πράσινη όαση εντός πόλης, με περισσότερα από 24.000 φυτά και δέντρα. Το Overpass του Σταθμού της Σεούλ κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970 για να συνδέει την αγορά Namdaemun, τη μεγαλύτερη παραδοσιακή αγορά στη Σεούλ στα ανατολικά, με την περιοχή του σταθμού στη δυτική πλευρά της πόλης.

perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!

Το 2006, μετά από εντατικές επιθεωρήσεις ασφαλείας, ο Δήμος της Σεούλ έκρινε ότι η κατασκευή ύψους 17 μέτρων ήταν ανασφαλής και θα έπρεπε να κατεδαφιστεί. Αλλά μετά από περαιτέρω διαβούλευση με τους κατοίκους και τους εμπειρογνώμονες, η πόλη κατέληξε σε ένα σχέδιο για την αναγέννηση του δρόμου. Με την ονομασία “Seoullo 7017”, που σηματοδοτεί το έτος κατασκευής του αρχικού δρόμου το 1970 και τη νέα του λειτουργία ως πεζόδρομος το 2017, οι κατασκευαστές δημιούργησαν έναν… αιωρούμενο κήπο εντός πόλης.

perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!

Ο δρόμος σχεδιάστηκε σαν ένα αστικό πάρκο, με μικρούς κήπους, ο καθένας με τη δική του σύνθεση, άρωμα, χρώμα και ταυτότητα. Το τοπίο θα αλλάζει ανάλογα με τις εποχές: τα φωτεινά χρώματα των φύλλων το φθινόπωρο της οικογένειας Aceraceae, τα άνθη των κερασιών και τα ροδόδενδρα την άνοιξη, τα αειθαλή κωνοφόρα δέντρα το χειμώνα και τα φρουτόδεντρα το καλοκαίρι δημιουργούν μικρές οάσεις εντός των τειχών, δίνοντας νέα ζωή στον δρόμο και αλλάζοντας το τοπίο της πόλης, που πλέον έχει αποκτήσει ένα… πάρκο που μοιάζει να αιωρείται!

perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!
perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!
perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!
perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!
perierga.gr - “Αιωρούμενος” κήπος στο κέντρο της Σεούλ!

http://perierga.gr

Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. More Info | Close