Γιατί κάνει καλό να τρώμε και τα κουκούτσια από το καρπούζι;

Τα κουκούτσια του καρπουζιού μπορεί να είναι ενοχλητικά αλλά αποτελούν πλούσια πηγή θρεπτικών συστατικών. Πιο συγκεκριμένα, περιέχουν μαγνήσιο, το οποίο είναι αναγκαίο για τη καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού, της καρδιάς και των μεταβολικών λειτουργιών, αλλά και για τη διατήρηση της υγείας των οστών. Επίσης, περιέχουν μεγάλη ποσότητα σιδήρου, ο οποίος είναι απαραίτητος για τη μεταφορά του οξυγόνου μέσα στο σώμα, αλλά και φυλλικού οξέως, το οποίο βοηθά την καλή λειτουργία του εγκεφάλου.

perierga.gr - Γιατί πρέπει να τρώμε και τα κουκούτσια από το καρπούζι!

Αποτελεί μάλιστα και ένα ιδιαίτερα σημαντικό θρεπτικό συστατικό ειδικά για τις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία, δεδομένου ότι η ανεπάρκειά του μπορεί να οδηγήσει σε γενετικές ανωμαλίες. Οι σπόροι καρπουζιού αποτελούν όμως και ένα εξαιρετικό σνακ, καθώς οι 22 θερμίδες που περιέχουν ανά χούφτα τους κάνουν ιδανικούς για όλες τις ώρες της ημέρας. Πώς μπορείς να τα καταναλώσεις; Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τα αφήσεις για 2-3 μέρες εκτός ψυγείου για να στεγνώσουν. Μπορείς να τα απολαύσεις αντί για πασατέμπο.

http://perierga.gr

Ελβετία: Στα ράφια των σουπερμάρκετ τα πρώτα τρόφιμα από έντομα

Τα πρώτα προϊόντα που θα απευθύνονται σε ανθρώπους και θα έχουν ως βάση τους τα… έντομα θα είναι διαθέσιμα στα ράφια πολλών σουπερμάρκετ της Ελβετίας από την ερχόμενη εβδομάδα, μετά την αναθεώρηση της νομοθεσίας που αφορά τα τρόφιμα.

Πρόκειται για ένα μπέργκερ εντόμων που περιέχει σκουλήκια των αλεύρων, ρύζι, λαχανικά και μπαχαρικά, αλλά και για ζυμαρικά εντόμων, και πάλι με βάση τα σκουλήκια του αλευριού.

Τα προϊόντα αυτά θα είναι διαθέσιμα από τα καταστήματα της αλυσίδας Coop από την 21η Αυγούστου, σύμφωνα με μια ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα ο όμιλος.

Όπως εξήγησε μια εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής υπηρεσίας διατροφικής ασφάλειας, η Ελβετία είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που επιτρέπει την κατανάλωση εντόμων.

Η ελβετική νομοθεσία επιτρέπει από την 1η Μαΐου την κατανάλωση τριών ειδών εντόμων: γρύλων, ακρίδων και σκουληκιών του αλευριού.

http://www.documentonews.gr

Βιολογικά προϊόντα: Μύθοι και πραγματικότητες

Τα βιολογικά προϊόντα έχουν γίνει πιο δημοφιλή τα τελευταία χρόνια. Κάθε χρόνο ο μέσος ευρωπαίος καταναλωτής ξοδεύει όλο και περισσότερα χρήματα για βιολογικά προϊόντα, με την συνολική αγορά βιολογικών προϊόντων να μεγαλώνει κατά το 13% στην Ευρώπη το 2015. Τα κύρια επιχειρήματα για τη δημοτικότητά τους περιστρέφονται κυρίως γύρω από τέσσερις άξονες:

  • Είναι καλύτερης ποιότητας γευστικά
  • Είναι πιο θρεπτικά και υγιεινά
  • Είναι πιο ασφαλή για κατανάλωση γιατί δεν έχουν παρασιτοκτόνα και λιπάσματα
  • Η παραγωγή τους είναι πιο φιλική προς το περιβάλλον

 

Σκοπός μου σ’ αυτό το άρθρο είναι να παρουσιάσω τα επιστημονικά στοιχεία που υπάρχουν για να στηρίξουν (ή μάλλον να αντικρούσουν) αυτούς τους ισχυρισμούς[1]. Πάντα υπάρχουν πολλές και έντονες απόψεις σε θέματα που έχουν να κάνουν με την υγεία και το περιβάλλον – ποιες απ’ αυτές όμως υποστηρίζονται από επιστημονικά ευρήματα;

Τα βιολογικά προϊόντα έχουν καλύτερη γεύση.

Ακούγεται συχνά, είτε από σεφ, είτε από εστιατόρια, ότι προτιμούν βιολογικά προϊόντα γιατί είναι γευστικά ανώτερα. Σύμφωνα με μελέτες όμως, όπως αυτή η συστηματική ανασκόπηση από ερευνητές στη Νέα Ζηλανδία και αυτή η έρευνα από τις Η.Π.Α., οι καταναλωτές δε βρίσκουν τα βιολογικά προϊόντα πιο νόστιμα από τα κανονικά. Στην αμερικάνικη μελέτη μάλιστα, οι καταναλωτές βρήκαν τις ντομάτες που καλλιεργήθηκαν με συμβατικές μεθόδους πολύ πιο νόστιμες από τις βιολογικές. Φυσικά, οι καταναλωτές δε γνώριζαν ποιες ήταν οι συμβατικές ντομάτες και ποιες οι βιολογικές. Ίσως από αυτό να μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα ως προς το γιατί πολύς κόσμος είναι πεπεισμένος τα βιολογικά προϊόντα είναι πιο νόστιμα. Σε μια Σουηδική έρευνα που έγινε πιο παλιά – με ντομάτες και πάλι – οι καταναλωτές δήλωσαν πως οι βιολογικές ντομάτες ήταν πιο νόστιμες από τις συμβατικές. Στην πραγματικότητα, είχαν δοκιμάσει τις ίδιες ντομάτες. Αυτό το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί πολλές φορές, με το πιο γνωστό παράδειγμα των καταναλωτών που βρίσκουν ένα κρασί καλύτερο όταν νομίζουν είναι πιο ακριβό. Μέχρι τώρα, δεν έχουμε κάποια επιστημονική ένδειξη που να στηρίζει τον ισχυρισμό ότι τα βιολογικά προϊόντα είναι πιο νόστιμα, ειδικά όταν αυτοί που τα δοκιμάζουν δε γνωρίζουν πρώτα ότι είναι βιολογικά.

Τα βιολογικά προϊόντα είναι πιο θρεπτικά και πιο υγιεινά.

Σε μια έρευνα που έγινε σε καταναλωτές βιολογικών προϊόντων στις Η.Π.Α. το 2003, το 69% απάντησε ότι τα προτιμά επειδή είναι πιο υγιεινά. Συχνά, εμφανίζονται στο διαδίκτυο ισχυρισμοί ότι η κατανάλωση βιολογικών προϊόντων βοηθά και στην αποφυγή του καρκίνου. Ωστόσο, τα 50 χρόνια έρευνας στα βιολογικά προϊόντα δεν έχουν αναδείξει θετικές επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση αυτών των προϊόντων ούτε κάποια συγκεκριμένη βελτίωση στη θρεπτική τους ποιότητα. Οι συστηματικές ανασκοπήσεις από διάφορους ερευνητές (στη Νέα Ζηλανδία, στη Μεγάλη Βρετανία (1 και 2), στις Η.Π.Α.) συμφωνούν. Η πιο μεγάλη και πιο μακροχρόνια μελέτη του είδους, που έγινε σε 620,000 γυναίκες για 9 χρόνια στη Μεγάλη Βρετανία, βρήκε «μικρή έως καμία» μείωση στα ποσοστά καρκίνου στις γυναίκες που κατανάλωναν βιολογικά προϊόντα[2].

Τα βιολογικά προϊόντα είναι πιο ασφαλή γιατί οι βιολογικές καλλιέργειες δε χρησιμοποιούν παρασιτοκτόνα και λιπάσματα.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες βιολογικές καλλιέργειες χρησιμοποιούν φυτοφάρμακα όπως όλες τις άλλες. Τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούν είναι απλά «φυσικά» ή «βιολογικά», συχνά κοπριά ή βιολογικά φυτοφάρμακα από την αγορά, σε αντίθεση με τις συμβατικές καλλιέργειες που χρησιμοποιούν τα λεγόμενα συνθετικά φυτοφάρμακα. Πολλοί πιστεύουν ότι επειδή κάτι είναι «φυσικό» είναι και αυτόματα πιο ασφαλές από κάτι «συνθετικό», αλλά δεν υπάρχει κανένας επιστημονικός λόγος που να στηρίζει αυτήν την αντίληψη[3]. Οι βιολογικές καλλιέργειες χρησιμοποιούν βέβαια διάφορες μεθόδους για να μειώσουν τη χρήση παρασιτοκτόνων, και όντως η συγκεκριμένη έρευνα από το Stanfordβρήκε πως τα βιολογικά προϊόντα είχαν λιγότερα υπολείμματα από παρασιτοκτόνα σε σύγκριση με τα συμβατικά. Η διαφορά όμως ήταν τόσο μικρή που η ίδια έρευνα σημειώνει πως οι πιθανότητες αυτών των ποσοτήτων να είναι επικίνδυνες ήταν περίπου οι ίδιες. Επίσης, ένα απλό ξέπλυμα πριν την κατανάλωση μπορεί να αφαιρέσει τα όποια υπολείμματα.

Η παραγωγή βιολογικών προϊόντων είναι πιο φιλική προς το περιβάλλον.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι οι βιολογικές καλλιέργειες προωθούν τη βιοποικιλότητα. Μια μελέτη μάλιστα υπολόγισε αύξηση κατά 30% στην ποικιλία ειδών σε περιοχές με βιολογικές καλλιέργειες. Η βιοποικιλότητα είναι εξαιρετικά σημαντικός παράγοντας για την ισορροπία πολλών φυσικών οικοσυστημάτων και για την ανθρώπινη υγεία και ένας σημαντικός λόγος που η περαιτέρω μελέτη βιολογικών πρακτικών είναι σημαντική όταν μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη.

Μία από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις της καλλιέργειας τροφίμων αρχίζει από τα λιπάσματα. Τα λιπάσματα περιέχουν κυρίως άζωτο που βοηθά την ανάπτυξη των φυτών και είναι αναπόφευκτα σε όλες τις μεγάλης κλίμακας παραγωγές. Το πρόβλημα με τα λιπάσματα είναι πως αν δεν απορροφηθούν πλήρως από την καλλιέργεια, μολύνουν το χώμα και τους υδάτινους πόρους. Ενώ τα συνθετικά λιπάσματα παράγονται βιομηχανικά με συγκεκριμένες ποσότητες αζώτου για συγκεκριμένες εφαρμογές, τα φυσικά λιπάσματα (ακριβώς επειδή δεν είναι βιομηχανικά προϊόντα) διαφέρουν στην αποτελεσματικότητά τους. Πολλοί παραγωγοί αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν μεγαλύτερες ποσότητες λιπασμάτων σε πιο συχνές εφαρμογές, με αποτέλεσμα οι περιβαλλοντικές ζημιές να είναι περίπου οι ίδιες. Μια μελέτη από τη Μεγάλη Βρετανία μάλιστα βρήκε περισσότερη απόπλυση αζώτου[4] να προέρχεται από τις βιολογικές καλλιέργειες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις βιολογικές καλλιέργειες όμως είναι η παραγωγή. Οι μελέτες μέχρι τώρα δείχνουν πως οι βιολογικές καλλιέργειες είναι κατά 25% λιγότερο παραγωγικές από τις συμβατικές. Αυτό συμβαίνει επειδή οι βιολογικές πρακτικές είναι λιγότερο αποδοτικές και χρειάζονται περισσότερη γη για να παράγουν τις ίδιες ποσότητες. Σε ένα πλανήτη που ήδη αξιοποιεί υπερβολικές εκτάσεις γης για την παραγωγή φαγητού, δεν ακούγεται πολύ σοφό να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε κι άλλες για να παράγουμε βιολογικά προϊόντα – ειδικά με τον παγκόσμιο πληθυσμό να αυξάνεται συνεχώς.

Συμπέρασμα:

Τα επιστημονικά στοιχεία για τα πλεονεκτήματα από τις βιολογικές καλλιέργειες είναι προς το παρόν λίγα, με τα πιο σημαντικά ευρήματα να έχουν να κάνουν με τη βιοποικιλότητα. Πιθανόν στο μέλλον να δούμε συμβατικά συστήματα να εφαρμόζουν κάποιες από τις πρακτικές των βιολογικών συστημάτων που είναι επωφελείς (κάτι που ήδη συζητείται), π.χ. αμειψισπορά (εναλλαγή καλλιεργειών στο ίδιο χωράφι). Προς το παρόν όμως, δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύετε τα λεφτά σας σε ακριβά βιολογικά προϊόντα που δεν ωφελούν ούτε την υγεία σας ούτε το περιβάλλον περισσότερο από τα κανονικά προϊόντα.

Σημειώσεις:

[1]  Άφησα έξω τη βιολογική παραγωγή κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων που αξίζουν ξεχωριστό άρθρο.

[2] Ένα από τα αποτελέσματα ήταν πως οι γυναίκες που κατανάλωναν βιολογικά προϊόντα είχαν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν non-Hodgkin lymphoma (είδος καρκίνου του αίματος), όμως ταυτόχρονα οι ίδιες γυναίκες είχαν υψηλότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρκίνο του μαστού. Δεν το λες και conclusive το αποτέλεσμα.

[3] Αυτό είναι ο λεγόμενο appeal to nature. Ωστόσο, πολλά πράγματα που βρίσκουμε στη φύση μπορούν να είναι επιβλαβή (π.χ. υδράργυρος) και πολλά τεχνητά είναι απόλυτα ασφαλή (π.χ. τυρόπιτα από το Ζορπά).

[4] Η απόπλυση εδάφους αναφέρεται στη μεταφορά ουσιών όπως είναι άζωτο και το φώσφορο από τα επιφανειακά στρώματα στο χώμα σε βαθύτερα στρώματα, συνήθως μετά από βροχή.

Επιπρόσθετες σημειώσεις μετά την αρχική δημοσίευση του άρθρου:

  1. Μετά τη δημοσίευση του άρθρου ενημερώθηκα από τον κ. Χαράλαμπο Θεοπέμπτου πως η Ε.Ε. με την επίσημη επισήμανση επιτρέπει την αναφορά σε παραγωγή «πιο φιλική προς το περιβάλλον», βασισμένο στις αρχές της βιολογικής παραγωγής για σεβασμό στο περιβάλλον. Ανέφερα μόνο την αμειψισπορά στο κείμενο, αλλά και άλλες πρακτικές της βιολογικής παραγωγής είναι πολλά υποσχόμενες και αποσκοπούν σε μια πιο βιώσιμη και ηθική παραγωγή (π.χ. η έμφαση σε μικρότερες εφοδιαστικές αλυσίδες και ευημερία των ζώων). Σκοπός μου ήταν να τις καλύψω θεματικά σε άλλο άρθρο―οι επιπτώσεις τις πρώτης στο περιβάλλον είναι δευτερογενείς και οι παρούσες έρευνες δεν τις καλύπτουν επαρκώς και η ευημερία των ζώων είναι πιο σχετική με τη βιολογική παραγωγή κρέατος και γαλακτοκομικών. Σκοπός του άρθρου δεν ήταν ο αφορισμός των βιολογικών προϊόντων αλλά μια ενημέρωση/υπενθύμιση ότι τα επιστημονικά τεκμήρια για τα πλεονεκτήματά τους είναι ακόμα ανεπαρκή.
  2. Ένα σχόλιο που έλαβα ανέφερε ότι το κείμενο αγνοεί την συστηματική ανασκόπηση από τους Barański et al. (2014) η οποία (εν μέρει) διαφωνεί με τις τρεις πρόσφατες ανασκοπήσεις που χρησιμοποίησα που συμφωνούν μεταξύ τους (και με άλλες πιο παλιές). Συγκεκριμένα, οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι τα βιολογικά προϊόντα παρουσιάζουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, λιγότερο κάδμιο και λιγότερα υπολείμματα παρασιτοκτόνων. Για τα υπολείμματα παρασιτοκτόνων αναφέρθηκα ήδη στο άρθρο και το ίδιο ισχύει για το κάδμιο: το γεγονός ότι τα συμβατικά προϊόντα παρουσιάζουν υψηλότερες ποσότητες δεν τα κάνει πιο επικίνδυνα, αφού παραμένουν κάτω από τα επιτρεπόμενα ασφαλή όρια. Δεν είμαι ειδική στο θέμα των αντιοξειδωτικών, αλλά απ’ όσο ξέρω τα πλεονεκτήματά τους για την υγεία δεν είναι ακόμα ξεκάθαρα. Κάποιες μελέτες έχουν παρατηρήσει κάποιες ευεργετικές ιδιότητες αλλά δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο πως λειτουργούν στον οργανισμό (κάποιες σχετικές έρευνες εδώ (ανασκόπηση), εδώ και εδώ). Γι’ αυτούς τους λόγους δεν ανάφερα τη συγκεκριμένη ανασκόπηση (που στην ουσία είναι outlier) στο αυθεντικό κείμενο.

 

Της Αντωνίας Χατζημιχαήλ –  

http://scinews.eu

Ποιές τροφές απαιτεί η κάθε ηλικία από τα 20 έως τα 70

Μεγαλώνοντας αλλάζουν οι προτεραιότητές μας, τα χόμπι και φυσικά οι διατροφικές μας συνήθειες. Κάθε ηλικία έχει τις δικές της ανάγκες, που βοηθούν τον οργανισμό να ανταπεξέλθει στην απαιτητική καθημερινότητα.

Στην ηλικία των 20

Είναι η ηλικία που συνήθως είμαστε πιο ενεργοί και έχουμε υψηλό μεταβολισμό. Οπότε μπορούμε να τρώμε και περισσότερο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μια λύση είναι το junk food…

Η έξτρα ενέργεια έρχεται με την Βιταμίνη Β. Ακόμη και η ακμή στα εφηβικά χρόνια έχει να κάνει με τη διατροφή.

Στην ηλικία των 30

Είναι η κυρίως η εποχή της γονιμοποίησης αφού κατά μέσο όρο οι περισσότεροι άνθρωποι κοντά στα 30 θα φέρουν στον κόσμο ένα παιδί.

Αυτό σημαίνει τέλος το κάπνισμα και το πολύ αλκοόλ, το οποίο επηρεάζει ακόμη και τη γονιμότητα της γυναίκας.

Επίσης είναι η αρχή του στρες στην καθημερινότητα. Η επαγγελματική ζωή σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις στο σπίτι αυξάνουν τις ανάγκες κάτι που σημαίνει πως πρέπει να διαχειριστούμε το άγχος. Ισορροπήστε το σάκχαρο και προτιμήστε γεύματα πλούσια σε πρωτεΐνες.

Στην ηλικία των 40

Είναι η ηλικία που αλλάζει ο μεταβολισμός και αρχίζουν να φαίνονται τα σημάδια της γήρανσης.

Δώστε μεγάλη προσοχή στη λήψη μαγνησίου, που παίζει σημαντικό ρόλο στη χαλάρωση των μυών, στον ύπνο και στη ρύθμιση των ορμονών. Προτιμήστε τα πολύχρωμα λαχανικά και τα φρούτα στην καθημερινή σας διατροφή.

Στην ηλικία των 50

Εδώ αρχίζει η προσοχή της καρδιάς. Τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδος.

Η τακτική άσκηση, η σωστή δοσολογία αλατιού στη διατροφή μας και πολλά λαχανικά και φρούτα βοηθούν αφού προσφέρουν αντιοξειδωτικά στον οργανισμό, απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία του.

Επίσης είναι η ηλικία όπου επηρεάζεται και η όραση. Σπανάκι, καλαμπόκι, μπρόκολο όπως και οι κίτρινες πιπεριές βοηθούν αποτελεσματικά.

Στην ηλικία των 60

Η περίοδος όπου τα οστά χρειάζονται φροντίδα, τόσο στις γυναίκες όσο και στους άντρες. Το ασβέστιο και η Βιταμίνη D βοηθούν αποτελεσματικά.

Εκτός από τα γαλακτοκομικά προϊόντα, βοηθούν επίσης τα πράσινα λαχανικά και τα καρύδια. Μην φοβηθείτε την άσκηση με βάρη αφού έχει αποδειχθεί πως η προπόνηση τέτοιου τύπου προσφέρει σημαντική ενίσχυση.

Στην ηλικία των 70

Μεγαλώνοντας ακόμη περισσότερο αρχίζει να χάνεται η μυϊκή δύναμη. Το περπάτημα, ο χορός και οποιαδήποτε δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει στην ενδυνάμωση των μυών και την κινητικότητα των αρθρώσεων.

Τροφές πλούσιες σε ωμέγα-3s βοηθούν στην μνήμη. Τα ψάρια αλλά και τα αυγά είναι οι καλύτερες εγκεφαλικές τροφές.

http://talkofthetown.gr

Καρπούζι: Ποια η θρεπτική του αξία και πώς θα επιλέξετε το καλύτερο

Το καρπούζι είναι «σήμα» κατατεθέν του καλοκαιριού και αγαπημένη τροφή τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων. Το καρπούζι ανήκει στην ίδια οικογένεια με το αγγούρι και την κολοκύθα. Όλα τα μέρη του φρούτου είναι κατάλληλα προς κατανάλωση, ακόμη και η φλούδα. Αυτό το ιδιαίτερο φρούτο μάς προσφέρει δροσιά, γλύκα, ευχαρίστηση, αλλά και πολύτιμα θρεπτικά συστατικά.

Το καρπούζι, όπως όλα τα φρούτα, είναι φτωχό σε θερμίδες και λιπαρά. Ένα φλιτζάνι καρπούζι αποδίδει μόνο 46 kcal. Το γλυκό καρπούζι βοηθάει και στην ενυδάτωση του οργανισμού –πολύ σημαντική ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες– καθώς αποτελείται σε ποσοστό 92% από νερό.

Το καρπούζι είναι καλή πηγή καλίου. Το κάλιο είναι ένα σημαντικό μέταλλο για τα κύτταρα και τα σωματικά υγρά και παίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης.

Το καρπούζι είναι επίσης πολύ καλή πηγή βιταμίνης Α. Ανά 100 γραμμάρια φρέσκου φρούτου παίρνουμε 569 mg βιταμίνης, τα οποία καλύπτουν το 19% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Α. Η βιταμίνη Α είναι μια ουσία με αντιοξειδωτική δράση που είναι σημαντική για καλή όραση και γερό ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, το καρπούζι περιέχει τις βιταμίνες Β6, Β1 και C.

Το ζουμερό φρούτο είναι πλούσιο και σε φυτοχημικές ουσίες με αντιοξειδωτική δράση όπως το λυκοπένιο, η λουτεΐνη, η ζεαξανθίνη και η κρυπτοξανθίνη. Οι φυτοχημικές ουσίες προστατεύουν τον ανθρώπινο οργανισμό από τη βλαβερή δράση των ελεύθερων ριζών.

Όσον αφορά το λυκοπένιο, 100 γραμμάρια κόκκινου ώριμου καρπουζιού περιέχουν 4.532 µg λυκοπενίου. Το λυκοπένιο είναι υπεύθυνο για το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του καρπουζιού.

Όσο πιο ώριμο είναι μάλιστα ένα καρπούζι τόσο μεγαλύτερη η συγκέντρωσή του σε λυκοπένιο. Μελέτες δείχνουν ότι η αυξημένη πρόσληψη λυκοπενίου έχει συσχετιστεί με την καλή λειτουργία της καρδιάς και την πρόληψη έναντι διαφόρων μορφών καρκίνου, όπως του προστάτη. Άλλες μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση λυκοπενίου μέσω των τροφών προστατεύει το δέρμα από την επιβλαβή δράση της ηλιακής ακτινοβολίας.

Ακόμη και τα άσπρα κομμάτια του καρπουζιού, αυτά που είναι κοντά στη φλούδα, περιέχουν θρεπτικές ουσίες. Σε αυτό το μέρος του φρούτου υπάρχει ένα αμινοξύ που ονομάζεται κιτρουλίνη και μετατρέπεται σε αργινίνη. Αυτά τα αμινοξέα είναι χρήσιμα για την καλή κυκλοφορία του αίματος.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι ακόμη και τα σπόρια του καρπουζιού είναι θρεπτικά. Περιέχουν πρωτεΐνη, καλά ακόρεστα λιπαρά οξέα, μαγνήσιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Σαλιγκάρια—Μάστιγα ή Λιχουδιά;

ΩΡΑ: έξι το πρωί. Τόπος: η πόλη Καβιένγκ στη διοικητική περιφέρεια της Νέας Ιρλανδίας, στην Παπούα-Νέα Γουινέα. Ένας άντρας παίρνει έναν κουβά χωρητικότητας 5 λίτρων και πηγαίνει από το σπίτι του σ’ ένα λαχανόκηπο που βρίσκεται στο πίσω μέρος της αυλής του. Χρειάζεται περίπου δέκα λεπτά για να γεμίσει τον κουβά—όχι με λαχανικά, αλλά με σαλιγκάρια! Κάνει αυτή τη δουλειά κάθε πρωί σε μια προσπάθεια να αναχαιτίσει τις επιδρομές των σαλιγκαριών, ώστε να μπορέσει να απολαύσει κι εκείνος μερικά λαχανικά.

Πριν από χρόνια, τα σαλιγκάρια βρίσκονταν ουσιαστικά παντού και εξαπλώνονταν αστραπιαία στις παράκτιες περιοχές της Παπούα-Νέας Γουινέας. Έχει υπολογιστεί ότι στην πόλη Μαντάνγκ και μόνο, υπήρχαν ένα εκατομμύριο και πλέον σαλιγκάρια. Αυτά προξενούσαν μεγάλες ζημιές στις σοδειές και στους κήπους. Στο Καβιένγκ, δεν προξενούσαν μόνο αυτές τις ζημιές, αλλά ήταν και ο εφιάλτης του αυτοκινητιστή, ειδικά σε μια βροχερή νύχτα. Οι δρόμοι ήταν κυριολεκτικά γεμάτοι απ’ αυτά. Το να οδηγεί κανείς και να παίρνει στροφή σ’ αυτούς τους δρόμους μπορούσε να γίνει επικίνδυνο, λόγω της πιθανότητας να ντεραπάρει, και εκτός αυτού ήταν και θορυβώδες.

Αλλά από πού ήρθαν όλα αυτά τα σαλιγκάρια; Ένα πράγμα είναι σίγουρο· αυτά δεν είναι ιθαγενή της Παπούα-Νέας Γουινέας. Ανήκουν στην ποικιλία που είναι γνωστή ως το γιγαντιαίο αφρικανικό σαλιγκάρι (Achatina fulica). Στη γλώσσα των ιθαγενών, την πίτζιν Νέας Γουινέας, αυτά λέγονται ντέμντεμ. Εισήχθηκαν στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού από την Ανατολική Αφρική, μέσω της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Σύμφωνα με τους ιθαγενείς, το σαλιγκάρι το εισήγαγαν οι Ιάπωνες στρατιώτες στις περιοχές της Νέας Βρετανίας και της Νέας Ιρλανδίας της Παπούα-Νέας Γουινέας στη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Γιατί; Επειδή οι πολύ αποτελεσματικοί αποκλεισμοί των συμμάχων εμπόδιζαν τα ιαπωνικά πλοία με τις προμήθειες να φτάνουν στα στρατεύματά τους που κατείχαν τα νησιά της Παπούα-Νέας Γουινέας. Έτσι, τους έφεραν τα σαλιγκάρια για να τους ανακουφίσουν από την έντονη έλλειψη τροφής.

Στην Ιαπωνία, δεν στάθηκε ποτέ δυνατό να αναπαραχθούν με επιτυχία αυτά τα εδώδιμα σαλιγκάρια, επειδή το κλίμα εκεί είναι πολύ κρύο γι’ αυτά. Στην Παπούα-Νέα Γουινέα όμως, βρήκαν απόλυτα ιδανικές τις συνθήκες, τόσο ιδανικές που γεννούν μέχρι 6.000 αυγά στη διάρκεια της ζωής τους. Δεν πέρασε πολύς καιρός και τα ντέμντεμ πολλαπλασιάστηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε σ’ ένα μικρό κήπο να υπάρχουν αρκετά απ’ αυτά για να γεμίζουν έναν κουβά κάθε μέρα!

Προσπάθειες για να Κρατηθούν Υπό Έλεγχο

Το όστρακο ενός ντέμντεμ μπορεί να φτάσει σε μήκος τα δέκα εκατοστά. Άρα πρόκειται για αρκετά μεγάλο σαλιγκάρι. Κι εφόσον είναι τόσο παραγωγικά, προξενούν σημαντικές ζημιές σε σοδειές και φυτά. Τι μπορεί να γίνει σχετικά μ’ αυτά; Από τη στιγμή που ήρθαν, είναι κυριολεκτικά αδύνατο να απαλλαγεί κανείς απ’ αυτά. Μπορούν όμως να κρατηθούν υπό έλεγχο.

Έχουν χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία δολώματα που περιέχουν δηλητήρια, όπως η μεθαλδεύδη. Επίσης έχουν γίνει προσπάθειες να εισαχθούν σαλιγκάρια-κανίβαλοι που τρώνε τα ντέμντεμ. Ωστόσο τα ντέμντεμ εξακολουθούν να πολλαπλασιάζονται έτσι ώστε ο αριθμός τους να διατηρείται σταθερός.

Τι άλλο μπορεί να γίνει σχετικά με τα σαλιγκάρια; Γιατί να μην αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με δραστικά μέτρα και να μη χρησιμοποιηθούν για τον ίδιο ακριβώς σκοπό για τον οποίο εισήχθηκαν στα νησιά; Γιατί να μην αποτελέσουν τροφή;

Λιχουδιά «Ντέμντεμ»

Οι Μελανήσιοι δίνουν τα ντέμντεμ τροφή στα πουλερικά και στα γουρούνια τους. Επίσης, συνιστάται να ξεχωρίζονται από το όστρακό τους για τα κοτόπουλα, καθώς και να γίνονται μαγειρευτά ή να ξεραίνονται στον ήλιο. Τα γουρούνια μαθαίνουν να σπάνε τα όστρακα μόνα τους, αλλά τα σαλιγκάρια θα πρέπει να μαγειρεύονται, γιατί τα γουρούνια μπορούν να αρρωστήσουν από τα παράσιτα που μεταφέρουν τα σαλιγκάρια.

Αν τα σαλιγκάρια δεν σας φαίνονται ελκυστικά ωμά, βρασμένα ή ξεραμένα στον ήλιο, να είστε βέβαιοι ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να τα ετοιμάσετε. Θυμηθείτε απλώς ότι σε χώρες όπως η Ελβετία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Κίνα και σε πολλά μέρη της Αφρικής, το ταπεινό ντέμντεμ αποτελεί λιχουδιά! Γενικά είναι γνωστό ως εσκαργκό και λαμπρύνει με την παρουσία του τα τραπέζια ορισμένων από τα καλύτερα εστιατόρια.

Στην Παπούα-Νέα Γουινέα ιδρύθηκε πρόσφατα μια Επιτροπή Ντέμντεμ. Σκοπός της είναι να δείξει στο κοινό πώς μπορούν αυτά τα σαλιγκάρια να ετοιμαστούν, να μαγειρευτούν και να σερβιριστούν. Προσφέρει ακόμα και μια συνταγή από τον ιδιοκτήτη ενός από τα καλύτερα εστιατόρια στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Μένει να δούμε αν η επιτροπή θα κατορθώσει να κάνει τους κατοίκους της Παπούα-Νέας Γουινέας να μάθουν τα καλά σημεία που περιλαμβάνονται στο να τρώει κανείς ντέμντεμ.

*** g89 22/6 σ. 22-23 ***

Γιατί οι ξηροί καρποί είναι ένα υγιεινό σνακ και για παιδιά

Πολλές φορές, οι γονείς αναρωτιούνται τι τρόφιμα μπορούν να συμπεριλάβουν στο κολατσιό και το απογευματινό σνακ των παιδιών, ώστε να συνδυάσουν θρεπτική αξία, νοστιμιά αλλά και ποικιλία, που δε θα τα κάνει να βαριούνται.

Φρούτα, γάλα, γιαούρτι, τοστ ή δημητριακά ολικής άλεσης μπορούν να αποτελέσουν υγιεινές και ισορροπημένες επιλογές για τα ενδιάμεσα γεύματα των παιδιών, προσφέροντας απαραίτητα θρεπτικά συστατικά χωρίς «περιττές» θερμίδες, λιπαρά, ζάχαρη ή/και αλάτι.

Πώς μπορεί όμως να εμπλουτιστεί περαιτέρω η παραπάνω λίστα; Μια καλή λύση, λοιπόν, είναι και οι ξηροί καρποί, ομάδα τροφίμων υψηλής διατροφικής αξίας, που προσφέρει πλήθος ευεργετικών συστατικών, όπως φυτικές ίνες, «καλά» λιπαρά, αντιοξειδωτικά, βιταμίνη Ε, φυλλικό οξύ, νιασίνη, βιταμίνη Β6, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, σελήνιο, κάλιο και χαλκό. Έτσι, τα σνακ των παιδιών μπορούν να περιλαμβάνουν διαφορετικά είδη ανάλατων ξηρών καρπών, που μπορούν να καταναλωθούν είτε μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με φρέσκα/ αποξηραμένα φρούτα ή γιαούρτι ώστε να υπάρχει δυνατότητα εναλλαγής από μέρα σε μέρα.

Βέβαια, οι γονείς θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή κατά την εισαγωγή των ξηρών καρπών στη διατροφή των παιδιών, ειδικά όταν υπάρχει ιστορικό αλλεργιών, καθώς πρόκειται για ένα δυνητικά αλλεργιογόνο τρόφιμο. Από την άλλη, η κατανάλωση ολόκληρων ξηρών καρπών δε συστήνεται πριν την ηλικία των 5 ετών, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος πνιγμού. Εναλλακτικά, μπορούν να καταναλωθούν αλεσμένα μαζί με γιαούρτι ή δημητριακά.

Τέλος, δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως ανεξάρτητα από τη θρεπτική τους αξία, οι ξηροί καρποί είναι πολύ πλούσιοι και σε θερμίδες. Συνεπώς, θα πρέπει οι γονείς να δίνουν προσοχή στην ποσότητα που προσφέρουν στα παιδιά, ειδικά όταν τους συνδυάζουν με άλλα τρόφιμα. Σε γενικές γραμμές μια μικρή χούφτα ωμών, ανάλατων ξηρών καρπών είναι μια καλή ποσότητα.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

Η ιστορία του Ροκφόρ

Γαλλικό ημίσκληρο τυρί ονομασίας προελεύσεως, για πολλούς το καμάρι της γαλλικής τυροκομίας. Το λευκωπό εσωτερικό του είναι διάστικτο από την κυανωπού χρώματος μούχλα, που παράγεται από τον μύκητα του γένους Πενικίλλιο.

Το ροκφόρ (roquefort) παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα και ωριμάζει αποκλειστικά σε φυσικά σπήλαια στο χωριό Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν της νοτιοδυτικής Γαλλίας, από το οποίο έλαβε το όνομά του. Η σταθερά ψυχρή και υγρή ατμόσφαιρα των σπηλαίων (γύρω στους 7 βαθμούς Κελσίου) ευνοεί την ανάπτυξη του μύκητα του γένους Πενικίλλιο («Penicillium roqueforti»), που προσδίδει στο τυρί αυτό τη χαρακτηριστική όψη του.

Η ονομασία «Ροκφόρ» προστατεύεται από τη γαλλική νομοθεσία από το 1925 και μόνο το τυρί, που υφίσταται την τελική επεξεργασία (ωρίμαση) στο χωριό Ροκφόρ, μπορεί να κυκλοφορεί στο εμπόριο με την ονομασία «τυρί ροκφόρ». Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, που προέρχονται από διάφορες χώρες και έχουν τη γενική ονομασία «μπλε τυριά». Το γνήσιο ροκφόρ χαρακτηρίζεται από έντονη, αλμυρή γεύση και από πλούσια κρεμώδη υφή.

Ο μύθος λέει ότι το ροκφόρ ανακαλύφτηκε τυχαία, όταν ένας νεαρός, ενώ έτρωγε ψωμί και πρόβειο τυρί, είδε από απόσταση μια όμορφη κοπέλα. Εγκατέλειψε αμέσως το γεύμα του και έσπευσε να την προϋπαντήσει. Όταν μετά από μήνες επέστρεψε στο σημείο αυτό, ο μύκητας Penicillium Roqueforti είχε μετατρέψει το απλό πρόβειο τυρί σε «ροκφόρ».

Ένα ανάλογο με το ροκφόρ τυρί μνημονεύεται για την πλούσια γεύση του από τον Ρωμαίο φιλόσοφο και ιστορικό Πλίνιο τον Πρεσβύτερο το 79 μ.Χ. Η πρώτη ιστορική καταγραφή του ροκφόρ γίνεται σε έγγραφο ενός μοναστηριού στις 4 Ιουνίου 1070. Το 1411 ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος ο 6ος χορήγησε το μονοπώλιο της ωρίμανσης του τυριού αυτού στους κατοίκους του χωριού Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν, που τη διατηρούν μέχρι σήμερα.

https://www.sansimera.gr

«Ζωντανά» ζυμαρικά στο πιάτο μας!

Ζυμαρικά που αλλάζουν σχήμα ανέπτυξαν Aμερικανοί επιστήμονες από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, γεγονός που θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στη συσκευασία, στη διαδικασία της μεταφοράς και της κατανάλωσης των τροφίμων. Πρόκειται για επίπεδες λωρίδες από ζελατίνη και άμυλο, τα οποία μεταμορφώνονται σε τρισδιάστατες δομές μόλις έρθουν σε επαφή με το νερό.

perierga.gr - «Ζωντανά» ζυμαρικά στο πιάτο μας!

Η «ζωντανή» γαστρονομική τους δημιουργία θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στον χώρο της εστίασης, προσθέτοντας στα πιάτα μια απρόσμενη και διαδραστική διάσταση. Η δυνατότητα των ζυμαρικών να αλλάζουν σχήμα και από επίπεδα να μεταμορφώνονται σε τρισδιάστατες δομές θα μπορούσε, κατά τους ειδικούς, να βοηθήσει ιδιαίτερα και στον τομέα του εμπορίου των συσκευασμένων προϊόντων. Κάτι τέτοιο, εξηγούν, θα μπορούσε να γλιτώσει ένα σημαντικό μέρος από το συνολικό κόστος της μεταφοράς των προϊόντων αλλά και του χώρου που καταλαμβάνουν τα εμπορεύματα σε πλοία, τρένα, αεροπλάνα ή ακόμα και στο ντουλάπι των καταναλωτών.

«Κάνοντας κάποιους απλούς υπολογισμούς, στην περίπτωση του ζυμαρικού τύπου macaroni, ακόμα και η πιο τέλεια συσκευασία κατέληγε να αποτελείται κατά 67% του όγκου με αέρα» αναφέρει η δρ Γουέν Γουάνγκ, μία εκ των συγγραφέων της μελέτης και ερευνήτρια του MIT Media Lab. «Σκεφτήκαμε ότι μελλοντικά τρόφιμα με τη δυνατότητα αλλαγής τους σχήματος και του μεγέθους που καταλαμβάνουν εντός της συσκευασίας τους θα μπορούσε να οδηγήσουν σε επίπεδες συσκευασίες που θα γλιτώνουν πολύτιμο χώρο» προσθέτει η ειδικός.

Η ομάδα του ΜΙΤ αποφάσισε να εξετάσει την ανταπόκριση διαφόρων υλικών στην υγρασία. Χρησιμοποίησαν λοιπόν ένα συγκεκριμένο βακτήριο το οποίο μπορεί να αλλάζει το σχήμα του, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται ή να διαστέλλεται ανάλογα με τα επίπεδα της υγρασίας που συναντά κάθε φορά. Στο πλαίσιο των δοκιμών τους, οι αμερικανοί ερευνητές αναρωτήθηκαν κατά πόσο και άλλα βρώσιμα υλικά θα μπορούσαν να αλλάζουν σχήμα όταν έρχονται σε επαφή με νερό και έτσι άρχισαν να πειραματίζονται με τη ζελατίνη η οποία διαστέλλεται όταν έρχεται σε επαφή με το υγρό στοιχείο. Η ζελατίνη διαστέλλεται επίσης όταν εκτίθεται σε διαφορετικές θερμοκρασίες ανάλογα με την πυκνότητά της – κάτι το οποίο χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες για τη δημιουργία «ζωντανών» δομών.

Οι ειδικοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα επίπεδο φιλμ διπλής όψεως από ζελατίνη με διαφορετική πυκνότητα σε κάθε πλευρά. Η άνω επίστρωση, όπου η πυκνότητα της ζελατίνης είναι μεγαλύτερη, εμφανίζει υψηλότερη απορροφητικότητα. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι όταν η δομή βυθίζεται στο νερό η άνω επίστρωση «σγουραίνει» δημιουργώντας μια αψίδα και σχηματίζοντας σταδιακά το τελικό σχήμα στα ζυμαρικά. Στη συνέχεια, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τη συγκεκριμένη δυνατότητα και να δώσουν στο τελικό προϊόν διαφορετικά τρισδιάστατα σχήματα, εκτύπωσαν με τη βοήθεια ενός 3D εκτυπωτή λωρίδες βρώσιμης κυτταρίνης την οποία εφάρμοσαν επάνω στην άνω επίστρωση ζελατίνης.

Η κυτταρίνη επιτρέπει την περιορισμένη απορρόφηση νερού, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες λωρίδες αναλαμβάνουν τον ρόλο ενός φυσικού «φρένου» ως προς την όλη διαδικασία. Ετσι κατάφεραν να δώσουν στις αμυλούχες δομές το σχήμα που επιθυμούσαν. Οι ερευνητές, οι οποίοι συμμετείχαν στο πλαίσιο του Conference on Human Factors in Computing Systems 2017 στο Ντένβερ (6-11 Μαΐου), παρουσίασαν – μεταξύ άλλων – μια σειρά από επίπεδους δίσκους, ικανούς να αγκαλιάζουν πέρλες χαβιαριού και ζυμαρικά σε ενιαία κομμάτια τα οποία μοιράζονται σε μικρότερα όταν βυθιστούν σε ζεστό νερό.

πηγή: tovima.gr

Δεν έχει αίμα η μισοψημένη μπριζόλα – Τι είναι όμως το κόκκινο υγρό που ξενίζει τους καλοφαγάδες;

Είναι συνηθισμένη η ερώτηση σε ένα εστιατόριο αν θέλετε το κρέας που έχετε παραγγείλει να είναι ψημένο λίγο, μέτρια ή πολύ. Μερικές φορές αναλόγως πόσο έχει ψηθεί, στο εσωτερικό του φαίνεται πως είναι κόκκινο λιγότερο ή περισσότερο δίνοντας την εντύπωση της ύπαρξης αίματος.

Σε μια σχετικά καλά ψημένη μπριζόλα το ροζ ή κόκκινο χρώμα δεν ειναι από το αίμα όπως πιστεύουν οι περισσότεροι.

Πρόκειται στην ουσία για μια μικρή πρωτεΐνη που ονομάζεται μυοσφαιρίνη (myoglobin) και αποτελείται από μια πολυπεπτιδική αλυσίδα 153 αμινοξέων.

Στο μόριο της περιέχει σίδηρο και την προσθετική ομάδα της αίμης (παρόμοια με αυτή της αιμοσφαιρίνης).

Αποστολή της μυοσφαιρίνης είναι να συνδέεται με το οξυγόνο, το οποίο μεταφέρει στους σκελετικούς μύες και τις λείες μυϊκές ίνες, διαμέσου των μυϊκών κυττάρων.

Εδώ να σημειώσουμε πως το μεγαλύτερο μέρος του αίματος του ζώου έχει φύγει κατά τη διαδικασία της σφαγής και στράγγισης.

Πηγή: Aplhavita

Πάρτι μικροβίων με τις βούτες του ψωμιού στο λάδι!

Είναι μία συνήθεια που πολλοί λατρεύουν: να βουτούν μπουκίτσες ψωμιού στο λάδι της σαλάτας. Ωστόσο η τακτική αυτή μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να κρύβει κινδύνους, προειδοποιεί ένας ειδικός από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Οι κίνδυνοι εγείρονται όταν τρώει κάποιος τη μισή μπουκιά και ξαναβουτάει την υπόλοιπη στο λάδι (ή στο ντιπ ή σε οποιαδήποτε σάλτσα), παρότι δεν τρώει μόνος του αλλά παρακάθεται σε γεύμα με συγγενείς, φίλους, γνωστούς ή/και αγνώστους όπως συμβαίνει λ.χ. σε ένα πάρτι. Η… επανάληψη αυτή έχει ως συνέπεια να μεταφέρονται βακτήρια από το στόμα του στο λάδι – και στη συνέχεια να βρίσκουν τον δρόμο προς το στόμα των συνδαιτυμόνων του.

perierga.gr - Πάρτι μικροβίων με τις... βούτες του ψωμιού στο λάδι!

Σε άρθρο του που δημοσιεύεται στο ιατρικό blogτου Χάρβαρντ, ο δρ Ρόμπερτ Σμέρλινγκ, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο και επικεφαλής του Τμήματος Ρευματολογίας του Ιατρικού Κέντρου Beth Israel Deaconess, αναφέρει μία παλαιότερη μελέτη στην οποία είχαν αναλυθεί τα βακτήρια σε κριτσίνια πριν και μετά από διπλό βούτηγμα σε ντιπ. Η μόλυνση του ντιπ αυξανόταν κατ’ αναλογίαν με τις επαναλήψεις, με τρεις έως έξι εμβαπτίσεις της μασημένης μπουκιάς να οδηγούν στη μεταφορά σχεδόν 10.000 βακτηρίων στη σάλτσα.

Επιπλέον, οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κλίμσον της Νότιας Καρολίνας που πραγματοποίησαν τη μελέτη υπολόγισαν ότι σε ένα αληθινό πάρτι, κάθε επανάληψη θα οδηγούσε στη μεταφορά 50-100 βακτηρίων από άτομο σε άτομο ανά μπουκιά. Μάλιστα η μεταφορά των μικροβίων είναι πιο εύκολη στις σάλτσες παρά στα ντιπ τυριού ή σοκολάτας, πρόσθεσαν οι ερευνητές. Αυτό πιθανώς οφείλεται στο ότι οι σάλτσες είναι πιο υδαρείς και σταλάζουν περισσότερο από την μπουκιά του ψωμιού ή από το κράκερ πίσω στο μπωλ, μεταφέροντας μαζί τους τα μικρόβια του στόματος που έχουν απομείνει από το πρώτο δάγκωμα.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι «τα άτομα που μοιράζονται τα ντιπ μπορεί άθελά τους να μεταδίδουν παθογόνους παράγοντες στους συνδαιτυμόνες τους» έγραψαν οι ερευνητές στην «Επιθεώρηση Ασφάλειας των Τροφίμων» (JFS). Οι επιστήμονες λένε ότι το ανθρώπινο στόμα φιλοξενεί έως και 1.000 διαφορετικά είδη βακτηρίων, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται στελέχη που μπορεί να προκαλέσουν απειλητικές λοιμώξεις. Ποια είναι, λοιπόν, η λύση; Όταν θέλετε να κάνετε διπλή… βουτιά, γυρίστε τη μπουκιά σας από την πλευρά που δεν έχετε δαγκώσει, συνιστά ο δρ Σμέρλινγκ.

πηγή: tanea.gr

Μοβ… ψωμί στο τραπέζι μας!

Σύμφωνα με τους διατροφολόγους, το άσπρο ψωμί χωνεύεται πολύ γρήγορα, αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και συνδέεται με την παχυσαρκία. Εν ολίγοις, είναι ο εχθρός όσων τρέφονται υγιεινά. Το μοβ ψωμί χωνεύεται 20% πιο αργά από το κανονικό λευκό ψωμί και οι επιστήμονες στη Σιγκαπούρη εργάζονται εδώ και 10 χρόνια στη δημιουργία του. Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, που καταπολεμούν τον καρκίνο, είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από φυσικές ενώσεις, ενώ θα μπορούσε να είναι η πρώτη σούπερ τροφή στον κόσμο των ψημένων προϊόντων.

perierga.gr - Μοβ... ψωμί στο τραπέζι μας!

Το μεγάλο πρόβλημα του ψωμιού είναι ο υψηλός γλυκαιμικός δείκτης του: Η περιεκτικότητά του σε ζάχαρη εισέρχεται γρήγορα στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας πολλά προβλήματα. Επιπλέον, η ταχεία εύπεπτη περιεκτικότητά του σε άμυλο σημαίνει ότι οι άνθρωποι καταναλώνουν συχνά περισσότερο από αυτό που πρέπει.”Η πρόκληση ήταν να δούμε αν θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τη φόρμουλα του ψωμιού χωρίς να αλλάξουμε την ομαλή υφή του άσπρου ψωμιού που πραγματικά αγαπούν οι άνθρωποι”, λέει ο Zhou Weibiao, καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης.

perierga.gr - Μοβ... ψωμί στο τραπέζι μας!

Αποφάσισε να εξαγάγει τις ανθοκυανίνες από το μαύρο ρύζι -που του δίνουν τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες- και να τις εισάγει στο ψωμί. “Παρά την αντιοξειδωτική τους ικανότητα και τα συναφή οφέλη τους για την υγεία, η γνώση της χρήσης ανθοκυανινών ως συστατικού στα τρόφιμα είναι πολύ περιορισμένη”, συμπληρώνει εκείνος. Η προσθήκη ανθοκυανινών στο ψωμί όχι μόνο χαρίζει το μοβ χρώμα, λόγω χημικής αντίδρασης με τα ένζυμα του αμύλου, αλλά επιβραδύνει το ποσοστό πέψης κατά 20%. Επιπλέον, το 80% των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων διατηρείται στο ψωμί ακόμα κι όταν ψήνεται στους 200 βαθμούς Κελσίου.

perierga.gr - Μοβ... ψωμί στο τραπέζι μας!

Η ανθοκυανίνη είναι μια φυσική χρωστική ουσία που απαντά στα φρούτα και τα λαχανικά, όπως στα σταφύλια και στις γλυκοπατάτες, και είναι υπεύθυνη για το φωτεινό τους χρώμα. Μελέτες έχουν δείξει ότι βοηθούν επίσης στην πρόληψη καρδιαγγειακών και νευρολογικών ασθενειών και καρκίνου, συντελούν στον έλεγχο της παχυσαρκίας και του διαβήτη, ενώ μπορούν να αναστείλουν τα πεπτικά ένζυμα και να μειώσουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Ο καθηγητής έχει ήδη προσεγγίσει εταιρείες και μελετά την έξοδο του μοβ ψωμιού στην αγορά.

perierga.gr - Μοβ... ψωμί στο τραπέζι μας!

http://perierga.gr

Προϊόντα “light”: Μην το παρακάνετε

Το καλοκαίρι πλησιάζει και διανύουμε την «εποχή της δίαιτας», όπου η επιθυμία για γρήγορη και αποτελεσματική απώλεια βάρους είναι ιδιαίτερα έντονη.

Ο βασικότερος στόχος μιας δίαιτας αδυνατίσματος είναι ο περιορισμός των προσλαμβανόμενων θερμίδων, ώστε να δημιουργηθεί αρνητικό ισοζύγιο ενέργειας και να επέλθει σταδιακή μείωση του σωματικού βάρους.

Τα τρόφιμα μειωμένων θερμίδων ή αλλιώς “light”, μπορούν να διευκολύνουν την παραπάνω προσπάθεια, αρκεί να δοθεί προσοχή στο είδος των προϊόντων που επιλέγονται και φυσικά στην ποσότητα. Και αυτό, γιατί δεν πρέπει κανείς να παραλείπει το γεγονός ότι τα light τρόφιμα μπορεί να περιέχουν λιγότερες θερμίδες από τα «κλασσικά», αλλά δεν παύουν να αποδίδουν θερμίδες, οι οποίες θα πρέπει να συνυπολογίζονται στην ημερήσια ενεργειακή πρόσληψη.

Από την άλλη, είναι σημαντικό να ελέγχει κανείς και τη συνολική διατροφική σύσταση του τροφίμου, καθώς ένα light προϊόν μπορεί να περιέχει λιγότερη ζάχαρη, αλλά να είναι πλούσιο σε λιπαρά ή το αντίστροφο.

Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως τα light προϊόντα μπορούν να συμβάλλουν στην προσπάθεια απώλειας βάρους, αρκεί να καταναλώνονται σε ελεγχόμενη ποσότητα. Επιπλέον, η ετικέτα light δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σαν «δικαιολογία» για συχνότερη κατανάλωση προϊόντων με λιγότερες θερμίδες, τα οποία ωστόσο παραμένουν «ανθυγιεινές» επιλογές…

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

10 τρόφιμα που τρώγονται ακόμα κι αν έχουν λήξει

Η ημερομηνία λήξης των τροφίμων δεν είναι πάντα ενδεικτική της κατανάλωσης τους, τουλάχιστον σύμφωνα με τη λίστα που δημοσίευσε ο Independent, παρουσιάζοντας κάποια που μπορούν να φαγωθούν ακόμα κι αν η ημερομηνία τους έχει παρέλθει.

Δείτε λοιπόν στη συνέχεια ποια είναι αυτά…

1. Τσιπς
Το αλάτι που έχουν βοηθά στην συντήρησή τους.

2. Σοκολάτα
Η ζάχαρη λειτουργεί όπως το αλάτι, συντηρώντας σε καλή κατάσταση το τρόφιμο.

perierga.gr - 10 τρόφιμα που τρώγονται ακόμα κι αν έχουν λήξει

3. Κέτσαπ
Τρόφιμα όπως η κέτσαπ, διατηρούνται μέχρι και 12 μήνες αν φυλάσσονται σε δροσερό, ξηρό μέρος ή στο ψυγείο.

4. Γιαούρτι
Το γιαούρτι μπορεί να διατηρηθεί ακόμη και έξι μήνες μετά την ημερομηνία λήξης του. Μπορείτε να αφαιρέσετε το στρώμα της μούχλας και να το καταναλώσετε άφοβα.

5. Σκληρό τυρί 
Αρκετά είδη τυριών, καλό είναι να έχουν αυτή την ιδιαίτερη… μούχλα.

perierga.gr - 10 τρόφιμα που τρώγονται ακόμα κι αν έχουν λήξει

6. Γάλα
Αν δεν έχει δυσάρεστη οσμή και δεν έχει αρχίσει να πήζει, μπορεί να καταναλωθεί.

7. Αυγά
Βάλτε τα σε ένα μπολ με νερό. Αν επιπλέουν, σημαίνει ότι έχουν βακτήρια και αέρια στο εσωτερικό τους. Αν βυθιστούν, τότε είναι καλά για κατανάλωση.

8. Ψωμί
Αν το ψωμί έχει μπαγιατέψει, ζεστάνετέ το στην τοστιέρα ή τον φούρνο. Αν έχει μούχλα, μην το καταναλώσετε.

perierga.gr - 10 τρόφιμα που τρώγονται ακόμα κι αν έχουν λήξει

9. Ρύζι
Το ρύζι, αντέχει για αρκετούς μήνες, ακόμα και για χρόνια.

10. Φρούτα και λαχανικά 
Ακολουθήστε την κοινή λογική. Αν δεν έχουν μούχλα, καταναλώστε τα.

http://perierga.gr

12 πράγματα που κανένας εργαζόμενος σε φαστ φουντ δε θα σας πει ποτέ

Τα φαστ φουντ, έχουν ενσωματωθεί απόλυτα στην κοινωνία μας και δεν μπορούν όλοι να αντισταθούν στους πειρασμούς που προσφέρουν. Παρακάτω θα βρείτε μια λίστα με 12 κόλπα που χρησιμοποιούν αυτά τα καταστήματα, ώστε να προσελκύσουν πελάτες και να κάνουν όσες περισσότερες πωλήσεις μπορούν.

#1 Κάθε προϊόν έχει ακριβώς την ίδια γεύση

Οι αλυσίδες γρήγορου φαγητού, γνωρίζουν ακριβώς τι γεύσεις αρέσουν περισσότερο στους ανθρώπους. Αυτός είναι ο λόγος που τα τρόφιμά τους έχουν την ίδια υποκειμενική αίσθηση. Έτσι, μπορούν να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες όλων των πελατών τους.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ηράκλειο: Μυστήριο με την εξαφάνιση του Μάνου Βρυθιά! Σοκάρει η αδελφή του…

#2 Τα μπέργκερ μαγειρεύονται σε μια στιγμή

Στα μεγάλα φαστ φουντ, το πιο απλό μπέργκερ είναι έτοιμο σε μόλις 30 δευτερόλεπτα. Ο λόγος; Είναι απλά παγωμένα πριν μεταφερθούν στην κουζίνα.

#3 Τα φαγητά τους είναι σχεδιασμένα για να καταναλώνονται γρήγορα

Σε ένα ταχυφαγείο, μπορείτε να καταπιείτε ένα κομμάτι φαγητού αφού το μασήσετε 12 φορές κατά μέσο όρο. Έξω από το εστιατόριο, συνήθως μασάτε τις τροφές 15 φορές. Όσο λιγότερο μασήσουμε τα τρόφιμα, τόσο λιγότερο ικανοποιημένοι είμαστε και έτσι τρώμε περισσότερο.

#4 Ο συνδυασμός χρωμάτων έχει σχεδιαστεί για να αυξήσει την όρεξη

Οι κόκκινοι και κίτρινοι συνδυασμοί χρωμάτων, χρησιμοποιούνται για έναν λόγο από τις αλυσίδες γρήγορου φαγητού. Συνδυάζονται τέλεια και σε υποσυνείδητο επίπεδο σας κάνουν να θέλετε να σταματήσετε και να πάρετε κάτι να φάτε. Αυτό, μερικές φορές αναφέρεται ως η «θεωρία κέτσαπ και μουστάρδας».

#5 Ο απώτερος σκοπός είναι να σας πουλήσουν περισσότερα

Οι ειδικοί έχουν διαπιστώσει ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να αρνηθεί κάποιος κάτι, όταν αυτό του προσφέρεται άμεσα. Το 85% των ανθρώπων, θα παραγγείλει περισσότερα από ό,τι προβλεπόταν αρχικά, όταν οι εργαζόμενοι του καταστήματος γρήγορου φαγητού τους προτείνουν να αγοράσουν περισσότερα.

#6 Η κανονική ποσότητα κοκα-κόλα βρίσκεται στο μεγάλο ποτήρι

Ένας απλός τρόπος να αυξηθούν οι πωλήσεις ποτών, είναι να αυξηθεί το μέγεθος και ο όγκος τους. Οι άνθρωποι επιλέγουν ενστικτωδώς τα ποτά μεσαίου μεγέθους και γι’ αυτό το λόγο, τα «κανονικά» ποτά στην πραγματικότητα είναι σε μεγάλες συσκευασίες. Επιπλέον, αν δε διευκρινίσετε ποιο μέγεθος επιθυμείτε, μπορεί να σας προσφέρουν τη μεγαλύτερη επιλογή.

#7 Το ψητό κρέας είναι μια ψευδαίσθηση

Τα μπιφτέκια που καταναλώνονται σε εστιατόρια γρήγορου φαγητού, παρασκευάζονται εκ των προτέρων σε μεγάλα εργοστάσια και στη συνέχεια καταψύχονται. Τα φαστ φουντ, συχνά προσθέτουν ένα τεχνητό άρωμα καπνού για να τα κάνουν να φαίνονται σαν να βγήκαν από τη σχάρα.

#8 Οι σαλάτες δεν είναι πάντα η πιο υγιεινή επιλογή

Πολλές αλυσίδες γρήγορου φαγητού, προσφέρουν σαλάτες ως «υγιεινή» επιλογή. Όμως, λόγω των πρόσθετων υλών που χρησιμοποιούν συχνά, αυτή η διατροφική επιλογή μπορεί να αποδειχθεί πως ανήκει σε αυτές με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε θερμίδες.

#9 Ο καφές δε σας τονώνει

Ορισμένες αλυσίδες, παρέχουν ποτήρια φελιζόλ και όχι χαρτιού για τον καφέ τους. Αυτά τα ποτήρια, περιέχουν μια χημική ουσία που όταν αναμιχθεί σε θερμές συνθήκες, μπορεί να έχει επίδραση στο νευρικό σύστημα. Προκαλείται κατάθλιψη και μειώνεται η συγκέντρωση.

#10 Τα αβγά δεν είναι απλά αβγά

Τα αβγά που περιλαμβάνονται ως στοιχείο σε πρωινά γεύματα, αποτελούνται από πραγματικά αβγά και ένα ιδιαίτερο μείγμα. Αυτό αποτελείται από γλυκερίνη, διμεθυλοπολυσιλοξάνιο (μια μορφή σιλικόνης) και το πρόσθετο τροφίμων E552. Καλύτερα να μαγειρεύετε μόνοι στο σπίτι τα δικά σας αβγά.

#11 Η κοκα-κόλα δεν έχει καλύτερη γεύση

Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν τα ανθρακούχα ποτά σε μέρη όπως τα McDonald’s, πιο νόστιμα από εκείνα που αγοράζουν στα καταστήματα. Στην πραγματικότητα είναι το ίδιο, αλλά οι αλυσίδες γρήγορου φαγητού, συχνά ανακατεύουν το συμπύκνωμα και το νερό μαζί πριν από το σερβίρισμα. Αυτό, καθιστά τη γεύση πιο «φρέσκια».

#12 Μην τρώτε το φαγητό τους στο δρόμο

Τα περισσότερα γεύματα που σερβίρονται σε εστιατόρια γρήγορου φαγητού, προορίζονται για κατανάλωση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την προετοιμασία. Οι τηγανητές πατάτες για παράδειγμα, μπορούν να μείνουν ζεστές για 5 λεπτά και μετά αρχίζουν να χάνουν τη γεύση τους. Μέχρι τη στιγμή που θα φτάσετε στο σπίτι με τα μπέργκερ σας, δεν θα έχουν τόσο καλή γεύση.

http://www.athensmagazine.gr

Γιατί η δίαιτα δεν βοηθά πάντα στο αδυνάτισμα;

Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση στο ερώτημα γιατί οι δίαιτες δεν είναι επαρκής τρόπος για να χάσει κανείς βάρος. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο eLife, ανακάλυψαν ότι βασικά εγκεφαλικά κύτταρα δίνουν το έναυσμα στον οργανισμό για να εμποδίσει την καύση θερμίδων όταν η ποσότητα της τροφής είναι περιορισμένη.

perierga.gr - Γιατί η δίαιτα δεν βοηθά πάντα στο αδυνάτισμα;

Η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, με επικεφαλής την Δρ Κλεμενς Μπουλε, μελετώντας ποντίκια εντόπισαν έναν μηχανισμό δια του οποίου το σώμα προσαρμόζεται στην περιορισμένη πρόσληψη θερμίδων και περιορίζει έτσι την απώλεια βάρους στα τρωκτικά. Τα ποντίκια έχουν σημαντικές βιολογικές και φυσιολογικές ομοιότητες με τον άνθρωπο και γι’ αυτό θεωρούνται ένα καλό μοντέλο μελέτης των σωματικών λειτουργιών.

Οι ερευνητές εξέτασαν τον ρόλο μιας ομάδας νευρώνων στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Οι νευρώνες AGRP είναι γνωστό ότι παίζουν μείζονα ρόλο στη ρύθμιση της όρεξης: όταν είναι ενεργοποιημένοι μας ωθούν να φάμε, ενώ όταν είναι εντελώς απενεργοποιημένοι μπορούν να οδηγήσουν σχεδόν σε πλήρη ανορεξία. Με ένα γενετικό «κόλπο» οι επιστήμονες ενεργοποιούσαν και απενεργοποιούσαν τους νευρώνες AGRP στα ποντίκια, με ταχύτητα, ώστε να χειραγωγούν την δραστηριότητά τους. Σε ειδικούς θαλάμους μέτρησαν τη δαπάνη ενέργειας των τρωκτικών και μέσω εμφυτευμένων ηλεκτροδίων κατέγραφαν την θερμοκρασία σώματος, ένδειξη της δαπάνης ενέργειας, σε διαφορετικές περιπτώσεις διαθεσιμότητας της τροφής.

Έτσι απέδειξαν ότι οι νευρώνες AGRP συμβάλλουν καθοριστικά στον θερμιδικό θερμοστάτη που ρυθμίζει το σωματικό βάρος και το πόσο θερμίδες καίει ο οργανισμός. Όταν είναι ενεργοποιημένοι οι νευρώνες αυτοί πεινάμε και τρώμε, αλλά όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη τροφή, δρουν για την αποταμίευση ενέργειας, περιορίζοντας τον αριθμό των θερμίδων που καίμε και κατά συνέπεια την απώλεια βάρους. Μόλις το φαγητό καταστεί και πάλι διαθέσιμο και αρχίζουμε να τρώμε, η δράση των νευρώνων AGRP διακόπτεται και η δαπάνη ενέργειας αυξάνεται και πάλι σε φυσιολογικά επίπεδα.

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης και έναν μηχανισμό δια του οποίου οι νευρώνες AGRP ρυθμίζουν τη δράση τους εντοπίζοντας πόση ενέργεια έχουμε αποθηκευμένη και στη συνέχεια ελέγχουν πόσες θερμίδες καίμε. «Ενώ ο μηχανισμός αυτός μπορεί να προέκυψε για να μας βοηθήσει εξελικτικά να αντιμετωπίσουμε περιόδους λιμών, σήμερα οι περισσότεροι αντιμετωπίζουμε καταστάσεις στέρησης τροφής όταν σκοπίμως κάνουμε δίαιτα για να χάσουμε βάρος. Η μελέτη εξηγεί γιατί οι άνθρωποι αυτοί ενώ κάνουν δίαιτα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Διότι πολύ απλά το σώμα μας έχει τον τρόπο να αντιμετωπίσει την μείωση των προσλαμβανόμενων θερμίδων», εξηγεί η Δρ Μπουλε.

Σε κάθε περίπτωση οι επιστήμονες ελπίζουν με βάση τα νέα αυτά δεδομένα να μπορέσουν κάποτε να σχεδιάσουν νέες θεραπείες κατά της παχυσαρκίας και της υπερφαγίας. Μέχρι τότε υπενθυμίζουν ότι ο καλύτερος συνδυασμός για την απώλεια βάρους είναι γυμναστική και λελογισμένος περιορισμός των καταναλισκόμενων θερμίδων.

πηγή: in.gr

Οι 10 πιο παράξενες τροφές στην ανθρώπινη ιστορία

Εάν έπεσε ποτέ στα χέρια σας το τετράδιο με τις συνταγές της γιαγιά, της προ-γιαγιά ή της προ-προ-γιαγιάς, ίσως και να σας προκάλεσε κάποια έκπληξη. Αν και πολλοί σύγχρονοι σεφ πιστεύουν ότι η γαστρονομική δημιουργικότητα είναι κάτι νέο, η μαγειρική πάντοτε έκρυβε εκπλήξεις. Στο βάθος των αιώνων οι άνθρωποι έχουν φάει ό,τι μπορείτε να φανταστείτε από ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Αφού το ψάξαμε, σας παρουσιάζουμε τις δέκα πιο παράξενες τροφές που εντοπίσαμε στην ιστορία του ανθρώπου.

10 Ζελέ από την ουροδόχο κύστη ψαριών

Η έμπνευση ανήκει τους κατοίκους της Βικτοριανής Αγγλίας, που ανακάλυψαν ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ουροδόχο κύστη του ψαριού οξύρρυγχος για να παρασκευάσουν ένα γλυκό γελώδες επιδόρπιο.

Η διαδικασία απαιτεί την απομόνωση μίας ουσίας, που ονομάζεται ψαρόκολλα, η οποία αρχικά χρησιμοποιόταν ως συστατικό κόλλας, αλλά στα τέλη του 18ου αιώνα έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής ως τρόφιμο. Στις μέρες μας, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην παρασκευή κάποιων κρασιών και μπυρών, συμπεριλαμβανομένης της μπύρας Guinness.

Οι Βικτοριανοί έβραζαν την ουροδόχο κύστη και στη συνέχεια πρόσθεταν στο φιλτραρισμένο ζωμό, νερό, ζάχαρη, χυμό λεμονιού και φρούτα. Η ψαρόκολλα λειτουργούσε ως ζελατίνη ή πηκτίνη για να πήξει το μείγμα. Η όλη διαδικασία ήταν χρονοβόρα, αλλά μάλλον θεωρούσαν ότι άξιζε τον κόπο…

9 Μουκτουκ

Για τους ανθρώπους που ζουν στην Αρκτική, ο ωκεανός είναι η βασική πηγή της τροφής τους. Παραδοσιακά, ψαρεύουν όλο το χρόνο, ενώ εποχικά βγαίνουν για κυνήγι φάλαινας και φώκιας. Το Μουκτουκ είναι ένα πιάτο, που αποτελείται από δέρμα φάλαινας, μαζί με το λίπος που το συνοδεύει. Το δέρμα της φάλαινας της Γροιλανδίας θεωρείται το πιο νόστιμο και μπορεί να καταναλωθεί με διάφορους τρόπους: φρέσκο, τηγανητό ή παστό. Η γεύση του λίπους λέγεται ότι θυμίζει καρύδι, ενώ το δέρμα είναι λίγο ελαστικό.

Το φαγητό αυτό κατέχει σημαντική θέση στην παραδοσιακή διατροφή των αρκτικών πολιτισμών, καθώς περιέχει τεράστιες ποσότητες βιταμίνης C, η οποία αποτρέπει ασθένειες όπως το σκορβούτο. Ωστόσο, τείνει να εγκαταλειφθεί, καθώς οι γευστικές προτιμήσεις των νεώτερων γενιών αλλάζουν, ενώ αυξάνονται και οι φόβοι για τις τοξικές ουσίες που συσσωρεύονται στους ωκεανούς και κατ’ επέκταση στις φάλαινες…

8 Ξυδόπιττα

Τη λεμονόπιττα τη γνωρίζετε, την ξυδόπιττα όμως; Κανείς δεν ξέρει ποιος την παρασκεύασε πρώτος, αλλά χρονολογείται τουλάχιστον από τα μέσα του 18ου αιώνα. Πιστεύεται ότι ο εμπνευστής της κατέφυγε στον μηλίτη, επειδή ήταν πολύ πιο φθηνός από τον χυμό του λεμονιού ή των φρούτων, γι’ αυτό και αποκαλείται «η λεμονόπιττα του φτωχού». Η συνταγή είχε διάφορες παραλλαγές, αλμυρές και γλυκές.

Τα τελευταία χρόνια, η ξυδόπιττα έχει αρχίσει να επιστρέφει στη μόδα. Ορισμένα εστιατόρια προσφέρουν μία «αναβαθμισμένη» εκδοχή της, με αρωματικό μπαλσάμικο.

7 Ζελέ Σαλάτα

Η τρέλα της δεκαετίας του ‘50 με τα συσκευασμένα τρόφιμα οδήγησε στη δημοφιλή σαλάτα-ζελέ, η οποία συχνά σερβιριζόταν σε μία ελκυστική φόρμα. Αν και οι άνθρωποι είχαν υιοθετήσει ζελατινοειδείς τροφές από το 1600, τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60 η τρέλα του ζελέ έφτασε στο αποκορύφωμά της. Τα περιοδικά δημοσίευαν συνταγές και ιδέες για «πηκτές σαλάτες», με την προσθήκη γαρίδων, κρεατικών και λαχανικών.

Οι συσκευασμένες και κονσερβοποιημένες τροφές έδιναν για πρώτη φορά στους ανθρώπους τη δυνατότητα να κάνουν μίξεις και γευστικούς πειραματισμούς που μέχρι τότε ήταν αδύνατοι. Και οι σαλάτες σε μορφή ζελέ ήταν ένας νέος και διασκεδαστικός τρόπος για να απολαύσουν οι οικογένειες τα λαχανικά τους.

Κάποια στιγμή έκαναν την εμφάνισή τους στα ράφια των καταστημάτων και μίξεις με γεύση ντομάτας και αγγουριού, αλλά δεν κράτησαν για πολύ…

6 Γεμιστός Τυφλοπόντικας

Μπορεί να έχετε στο μυαλό σας τον τυφλοπόντικας ως ένα νυσταλέο μικρό χάμστερ ή ένα χαρακτήρα από την «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», αλλά για κάποιους ανθρώπους ήταν πραγματική τροφή. Στην αρχαία Ρώμη, ο ψητός τυφλοπόντικας αποτελούσε εξαιρετικό έδεσμα!

Στην άγρια φύση, οι τυφλοπόντικες αδρανοποιούνται όλο το χειμώνα. Οι Ρωμαίοι τούς εξέθρεφαν μέσα σε ειδικά πήλινα δοχεία, τα οποία τα κρατούσαν σκοτεινά κι έτσι τα τρωκτικά παρέμεναν αδρανή όλο το χρόνο, για να παχύνουν. Τα δοχεία διέθεταν μικρές σκάλες, αποθηκευτικούς χώρους για την τροφή και μικρές οπές για να μπαίνει φρέσκος αέρας. Όταν οι τυφλοπόντικες έπαιρναν αρκετό βάρος, έμπαιναν στο φούρνο, γεμισμένοι με καρύδια, μέλι και μπαχαρικά. Συνήθως σερβίρονταν ως ορεκτικό, αλλά η εκτροφή τους τελικά απαγορεύτηκε. Ακόμα και σήμερα, όμως, σε ορισμένες περιοχές της Σλοβενίας και της Κροατίας θεωρούνται φοβερή λιχουδιά…

5 Ψητός Ερωδιός

Ένα από τα πρώτα βιβλία μαγειρικής που δημοσιεύτηκαν στην Αμερική γράφτηκε γύρω στο 1390 με τίτλο «The Forme of Cury». Οι 196 συνταγές της περιελάμβαναν ορισμένες συνηθισμένες γεύσεις, όπως κέικ και κοτόπουλο, ενώ κάποιες άλλες ήταν πιο εξεζητημένες, με οδηγίες για την παρασκευή γευμάτων από φώκιες, φάλαινες, γερανούς και… ερωδιούς.

Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα ποιος έγραψε το βιβλίο. Ωστόσο, οι σπάνιες και ακριβές πρώτες ύλες παραπέμπουν στη βασιλική συνοδεία μαγείρων. Σαν διαγωνιζόμενοι σε κάποιο σύγχρονο τηλεπαιχνίδι, δούλευαν με ό,τι ψάρι ή πουλερικό τους έφερναν, προσπαθώντας να το κάνουν όσο πιο νόστιμο μπορούσαν για το βασιλικό τραπέζι.

Ένας ενήλικος ερωδιός ζυγίζει μόνο περίπου 2 κιλά, οπότε θα χρειαστείτε αρκετούς για να προετοιμάσετε μία ολόκληρη βασιλική γιορτή. Το βιβλίο προτείνει να ψήσετε τους ερωδιούς ολόκληρους, τυλιγμένους σε μπέικον και τζίντζερ. Εμείς, πάντως, σας αποτρέπουμε, καθώς ο ερωδιός στις μέρες μας αποτελεί προστατευόμενο είδος…

4 Αυγά Μαύρου Ιγκουάνα

Εκ πρώτης όψεως, τα αυγά του μαύρου ιγκουάνα δείχνουν να μην είναι βρώσιμα. Αυτή την αίσθηση δίνει το τραχύ δερματώδες περίβλημά τους. Όμως, οι Μάγια γνώριζαν ότι στο εσωτερικό κρύβεται ένας τεράστιος κρόκος, γι’ αυτό και είχαν αναπτύξει την εκτροφή αυτών των ερπετών. Είχαν ανάγκη την πρωτεΐνη τους, καθώς καλλιεργούσαν αρκετά φυτά, είχαν εξημερώσει μέλισσες και άλλα έντομα, αλλά όχι μεγάλα θηλαστικά.

Το μαύρο ιγκουάνα περνάει λιγότερο χρόνο στο νερό απ’ ό,τι το πράσινο και είναι ικανό να παραμείνει στη ζωή για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς τροφή ή νερό, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για μεγάλα ταξίδια. Σήμερα, το κυνήγι και η εκτροφή ιγκουάνα απαγορεύονται σε πολλές περιοχές της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, συνεπώς η γεύση των αυγών του κατά πάσα πιθανότητα θα μείνει στο παρελθόν.

3 Το Τοστ-Σάντουιτς

Αν και δεν είναι μία από τις πιο εξόφθαλμες περιπτώσεις αυτής της λίστας, το τοστ-σάντουιτς αξίζει μία αναφορά λόγω της παραξενιάς του.

Ως γνωστόν, το πρώτο αυθεντικό σάντουιτς δημιουργήθηκε από τον Κόμη του Σάντουιτς για να λύσει ένα πρακτικό πρόβλημα. Ως μανιώδης τζογαδόρος, ήθελε κάτι που να μπορεί να φαγωθεί με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο θα μπορούσε να συνεχίζει να χαρτοπαίζει.

Το 1861 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο της Μις Μπιτον με τίτλο «Book of Household Management», το οποίο περιείχε μία συνταγή για τοστ-σάντουιτς. Όπως υποδηλώνει το όνομά του, αποτελείται από μία βουτυρωμένη φέτα του τοστ, με αλάτι και πιπέρι, τοποθετημένη ανάμεσα σε δύο φέτες φρέσκου ψωμιού. Σε διάφορες παραλλαγές προστίθενται αυγά, φασόλια, σαρδέλες ή καρότα.

Το βιβλίο μαγειρικής εξακολουθεί να είναι ένα από τα δημοφιλέστερα και παραμένει στην κυκλοφορία έως σήμερα, συμπεριλαμβάνοντας στις σελίδες του το τοστ-σάντουιτς.

2 Άμβρα

Στην αρχαία Κίνα, όταν η θάλασσα ξέβραζε κομμάτια άμβρας στις ακτές, πίστευαν ότι ήταν σάλιο δράκων. Στην πραγματικότητα προέρχεται από τις φάλαινες. Είναι ένα μείγμα λίπους και χολής και εκκρίνεται όταν τα κήτη προσπαθούν να χωνέψουν κάτι σκληρό και δύσπεπτο. Όταν αποβάλλεται και καθώς επιπλέει στον ωκεανό γίνεται σκληρό και κηρώδες. Είναι εξαιρετικά αρωματικό, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται ως βασικό συστατικό σε πολλά αρώματα, όπως το περίφημο Chanel Νο5.

Κατά το παρελθόν, πολλοί πολιτισμοί απολάμβαναν την άμβρα ως τρόφιμο. Στην αρχαία Περσία σερβιριζόταν με σορμπέ λεμονιού. Οι Γάλλοι την προτιμούσαν με ζεστή σοκολάτα και πολλοί πιστεύουν ότι ο Καζανόβα τη χρησιμοποιούσε ως αφροδισιακό. Καθώς μειώνεται ο πληθυσμός τον φαλαινών, η άμβρα γίνεται όλο και πιο δυσεύρετη, ενώ η κατανάλωσή της στην Αμερική είναι παράνομη. Πάντως, αν πέσει στα χέρια σας λίγη, μη χάσετε την ευκαιρία να τη δοκιμάσετε, καθώς οι θιασώτες λένε ότι η γεύση της είναι αξέχαστη.

1 Σο

Πρόκειται για ένα σπάνιο πιάτο από την ιαπωνική κουζίνα. Μία γαλακτοκομική σπεσιαλιτέ. Για την ακρίβεια, είναι το μοναδικό γαλακτοκομικό προϊόν στην ιαπωνική ιστορία. Παρασκευαζόταν μεταξύ 8ου και 14ου αιώνα, κυρίως για τις τάξεις των ευγενών. Το γάλα βραζόταν μέχρι να γίνει μία σχεδόν στέρεη ουσία σαν πάστα. Δεν ήταν κάποια γαστρονομική απόλαυση. Για τους ευγενείς αποτελούσε περισσότερο ένα σύμβολο κύρους.

Καθώς τότε δεν διέθεταν ψυγεία και η παστερίωση δεν είχε ακόμα ανακαλυφθεί, ο αρχικός στόχος ήταν η διατήρηση του γάλακτος όσο το δυνατόν περισσότερο. Οι καταγραφές μάς λένε πώς παρασκευαζόταν, αλλά όχι και τι γεύση είχε. Ίσως να θύμιζε λίγο το γιαούρτι, αλλά σίγουρα ήταν πολύ πιο πηχτό και ξινό.

Ιστορικά, στην Ιαπωνία τα βοοειδή εκτρέφονταν για να οργώνουν χωράφια και να έλκουν κάρα, ποτέ όμως για το κρέας ή το γάλα τους. Με το που χάθηκε η αριστοκρατία στη χώρα, εξαφανίστηκε και το Σο.

https://www.sansimera.gr

5 λάθη που μάλλον κάνετε όταν μαγειρεύετε αβγά

Αχ αβγά! Σε όποια μορφή και εάν μας τα σερβίρουν όταν πηγαίνουμε για το αγαπημένο μας κυριακάτικο brunch, είναι πάντα υπέροχα -και έτοιμα να φωτογραφηθούν για το Instagram. Όταν όμως προσπαθούμε να τα ετοιμάσουμε στο σπίτι, δεν γίνονται ποτέ τα ίδια, ούτε σε γεύση ούτε σε εμφάνιση. Τι κάνουμε λάθος; Το PureWow ζήτησε βοήθεια από τον «γκουρού των αβγών» Nick Korbee, ο οποίος είναι σεφ στο γνωστό εστιατόριο της Νέας Υόρκης Egg Shop και συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου.

Ποια είναι λοιπόν τα 5 λάθη που κάνετε και πώς μπορείτε να τα διορθώσετε; Ιδού!

Κάνετε αβγά ποσέ μέσα σε σκέτο νερό

Βράζετε νερό, πετάτε τα αβγά μέσα και όλα πηγαίνουν στραβά! Πώς μπορείτε να το διορθώσετε; Την επόμενη φορά, για να πετύχετε τα τέλεια αβγά ποσέ, προσθέστε στο νερό λίγο ξύδι ή χυμό από λεμόνι. Το οξύ που περιέχουν θα βοηθήσει στο να μην διαλυθούν τα αβγά σας και έτσι να παρουσιάσετε ένα άψογο τοστ με αβοκάντο. Δείτε και τον δικό μας οδηγό για το τέλειο αβγό ποσέ εδώ!

poached eggs

Τα ανακατεύετε υπερβολικά

Εάν κάνετε μία ομελέτα ή scrambled αβγά, μην τα ανακατεύετε μέχρι τελικής πτώσεων με το μίξερ ή με το χέρι μέχρι να γίνουν «αφρός». Απλώς ενώστε απαλά το ασπράδι με τον κρόκο μέχρι να να ενωθούν. Αυτό αρκεί!

poached eggs

Βάζετε τα υπόλοιπα υλικά πολύ νωρίς

Πείτε για παράδειγμα ότι θέλετε να προσθέσετε στην ομελέτα σας τομάτες και σπανάκι ή άλλα λαχανικά. Μην βιάζεστε! Χαμηλώστε τη θερμοκρασία στο μάτι της κουζίνας και όταν τα αβγά σας είναι έτοιμα, προσθέστε τα υπόλοιπα υλικά. Έτσι δεν θα λιώσουν, ούτε θα δείχνει η ομελέτα σας σαν μία άμορφη μάζα.

Αναποδογυρίζετε τα αβγά χωρίς να έχετε εξασκηθεί

Μην ανησυχείτε, δεν είναι εύκολο να αλλάξεις πλευρά σε ένα αβγό χωρίς να σπάσει ο κρόκος. Το μόνο που χρειάζεστε είναι εξάσκηση. Υπάρχει ωστόσο και ένα κόλπο για να αποφύγετε έναν σπασμένο κρόκο. Καλύψτε το τηγάνι σας με ένα καπάκι και χαμηλώστε τη φωτιά. Έτσι θα μαγειρευτεί και το ασπράδι που καλύπτει τον κρόκο σας, χωρίς κανένας να καταλάβει τίποτα.

poached eggs

Τα βράζετε υπερβολικά

Εάν στα σφιχτά αβγά σας οι κρόκοι έχουν πάρει μια γκρι απόχρωση, τότε δεν ο χρόνος βρασμού τους είναι λάθος. Βάλτε τα αβγά σας σε νερό που έχει βράσει για 8 ή το πολύ 11 λεπτά και στη συνέχεια μέσα στο ψυγείο. Και φυσικά, μην ξεχάσετε να συμβουλευτείτε τον απόλυτο οδηγό βρασίματος αβγού που σας έχουμε εδώ!

http://www.huffingtonpost.gr

Μαθητής εντόπισε λάθη σε δεδομένα της NASA

Κάποιος στη NASA θα πρέπει να κοκκινίσει από ντροπή: ένας 17χρονος μαθητής στη Βρετανία εντόπισε σφάλματα σε μετρήσεις της ακτινοβολίας από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Ο παρατηρητικός Μάιλς Σόλομαν, αναφέρει το BBC, συμμετείχε σε πρόγραμμα του βρετανικού Ινστιτούτου Έρευνας στα Σχολεία (IRIS) το οποίο δίνει την ευκαιρία σε μαθητές να επεξεργάζονται δεδομένα από το πολυεθνικό τροχιακό εργαστήριο. «Αυτό που μας δόθηκε ήταν μπόλικα λογιστικά φύλλα» είπε ο ίδιος στο Radio 4 του BBC. Τα αρχεία περιείχαν μετρήσεις της ενέργειας των σωματιδίων που δέχεται ο διαστημικός σταθμός.

perierga.gr - Μαθητής εντόπισε λάθη σε δεδομένα της NASA

«Πήγα κατευθείαν στο τέλος της λίστας και βρήκα τα χαμηλότερα επίπεδα ενέργειας που υπήρχαν» εξήγησε ο μαθητής του σχολείου Τάπτον στο Σέφιλντ. Τότε ήταν που παρατήρησε ότι ορισμένες μετρήσεις είχαν αρνητική τιμή. Στη φυσική, όμως, αρνητική ενέργεια δεν υπάρχει. Ο έξυπνος Μάιλς και ο καθηγητής του έστειλαν email στη NASA, η οποία τους προσκάλεσε να συμμετάσχουν στη διερεύνηση της υπόθεσης. Οι υπεύθυνοι της υπηρεσίας συνειδητοποίησαν τελικά ότι ο ανιχνευτής του σταθμού συχνά κατέγραφε αρνητικές τιμές ενέργειας όταν δεν δεχόταν σωματίδια. Το λάθος ήταν μεν γνωστό, όμως η NASA πίστευε ότι συνέβαινε μόνο μία ή δύο φορές το χρόνο. Ο Μάιλς, όμως, έδειξε ότι συνέβαινε πολλές φορές την ημέρα.

Πέρα από ό,τι βοήθησε τη NASA να διορθώσει τα δεδομένα της, ο 17χρονος δηλώνει πως έχει έναν ακόμα λόγο να χαίρεται: «Είναι κουλ. Μπορείς να λες στους φίλους σου ότι έστειλες μήνυμα στη NASA και τους έβαλες να κοιτάξουν τις γραφικές παραστάσεις σου».

πηγή: in.gr

Οι πατάτες μπορεί να ευδοκιμήσουν στον Άρη!

Πατάτες τηγανητές από τον Άρη; Ίσως να γίνει μια ημέρα, καθώς η πατάτα φαίνεται να μπορεί να φυτρώσει σε συνθήκες που μοιάζουν με αυτές που επικρατούν στον Κόκκινο Πλανήτη, σύμφωνα με τα πρώτα πειράματα που έγιναν στο Περού. «Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά», ανακοίνωσε το Παγκόσμιο Κέντρο Πατάτας μετά το πείραμα που διεξήχθη από τις 14 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαρτίου στις εγκαταστάσεις του στη Λίμα.

«Αν οι πατάτες μπορούν να υποστούν τις ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες στις οποίες τις υποβάλαμε εδώ, αυτό μας προσφέρει καλές πιθανότητες να φυτρώσουν στον Άρη», εκτίμησε ο Χούλιο Βαλδίβια Σίλβα, Aστροβιολόγος που συνεργάζεται με τη NASA.

perierga.gr- Οι πατάτες μπορεί να ευδοκιμήσουν στον Άρη!

«Το γεγονός ότι υπήρξε ανάπτυξη σε συνθήκες όπως αυτές του Άρη είναι μια σημαντική φάση του πειράματος αυτού», πρόσθεσε. Οι πατάτες αυτές, που επιλέχθηκαν από περίπου 100 είδη που φύονται στο Περού, καλλιεργήθηκαν κάτω από έναν θόλο όπου δημιουργήθηκε ατμόσφαιρα η οποία έμοιαζε με τις συνθήκες που επικρατούν στον Άρη. Το χώμα στο οποίο καλλιεργήθηκαν οι πατάτες προήλθε από την έρημα Πάλμς ντε λα Χόγια, στο νότιο Περού, όπου το χώμα μοιάζει με αυτό που υπάρχει στον Άρη.

Πατάτες φύονται στο Περού ακόμη και σε υψόμετρο 4.000 μέτρων. Το πείραμα αυτό του Παγκόσμιου Κέντρου Πατάτας αναμένεται να διαρκέσει μια πενταετία. Τα επόμενα χρόνια η NASA σκοπεύει να κατασκευάσει στην Πάλμα ντε λα Χόγια ένα κέντρο πειραμάτων που θα αφορούν τον Άρη, όπως αυτά που υπάρχουν ήδη στις ΗΠΑ, την Ανταρκτική και τη Ρωσία.

http://perierga.gr

Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. More Info | Close