Σαν σήμερα στην ιστορία 30 Μαρτίου

30 Μαρτίου

Γεγονότα
1282 – Ο λαός της Σικελίας εξεγείρεται ενάντια στον Γάλλο βασιλιά του Κάρολο Α΄ τον Ανδεγαυό (Σαρλ ντ’Ανζού), μία εξέγερση που μένει στην Ιστορία ως «Σικελικοί Εσπερινοί»
1296 – Κατά τη διάρκεια ένοπλης σύρραξης μεταξύ της Σκωτίας και της Αγγλίας, ο Εδουάρδος Α’ της Αγγλίας εισβάλει στο Μπέρικ-απόν-Τουίντ.
1814 – Οι σύμμαχοι καταλαμβάνουν το Παρίσι βάζοντας τέλος στην επί δεκαετία κυριαρχία του Ναπολέοντα στην Ευρώπη.
1841 – Ιδρύεται η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.
1856 – Τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος με την υπογραφή της Συνθήκης των Παρισίων.
1863 – Ο Γεώργιος Α΄ ενθρονίζεται ως βασιλιάς της Ελλάδας.
1867 – Η Αλάσκα πουλιέται από την Ρωσία στις ΗΠΑ έναντι 7,2 εκατομμυρίων δολλαρίων.
1884 – Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ εξαναγκάζεται σε παραίτηση επειδή αντέδρασε στις απαιτήσεις της τουρκικής κυβέρνησης να καταργηθούν τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
1896 – 1η Ολυμπιάδα της Αθήνας: Ο Αντώνιος Πέπανος ανακηρύσσεται πρώτος στην κολύμβηση 500 μέτρων.
1930 – Ιδρύεται στην Ισπανία ο Καταλανικός αθλητικός σύλλογος Γιουβεντούτ Μπανταλόνα, γνωστός και ως La Penya. Είναι κυρίως γνωστός για το τμήμα του μπάσκετ.
1952 – Εκτελούνται ο Νίκος Μπελογιάννης και άλλοι τρεις Έλληνες κομμουνιστές.
1981 – Αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Αμερικανού Προέδρου Ρόναλντ Ρήγκαν στην Ουάσινγκτον.

Γεννήσεις
1135 – Μαϊμονίδης, Εβραίος φιλόσοφος
1432 – Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, Οθωμανός σουλτάνος
1746 – Φρανσίσκο Γκόγια, Ισπανός ζωγράφος
1811 – Ρόμπερτ Μπούνσεν, Γερμανός φυσικός
1820 – Άννα Σιούελ, Αγγλίδα συγγραφέας
1844 – Πωλ Βερλαίν, Γάλλος ποιητής
1853 – Βίνσεντ βαν Γκογκ, Ολλανδός ζωγράφος
1913 – Φρανκ Λέιν, Αμερικανός τραγουδιστής
1937 – Γουόρεν Μπίτι, Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης
1945 – Έρικ Κλάπτον, Άγγλος μουσικός
1963 – Γιώτης Τσαλουχίδης, ποδοσφαιριστής
1968 – Σελίν Ντιόν, Καναδή τραγουδίστρια
1971 – Υρώ Λούπη, ηθοποιός
1976 – Ομπαντέλε Τόμπσον, Αθλητής στίβου από το Μπαρμπάντος
1979 – Νόρα Τζόουνς, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και πιανίστρια

Θάνατοι
1896 – Χαρίλαος Τρικούπης, Έλληνας πολιτικός.
1950 – Λεόν Μπλουμ, Γάλλος πολιτικός.
1952 – Νίκος Μπελογιάννης, Έλληνας κομμουνιστής πολιτικός, γνωστός και ως «ο άνθρωπος με το γαρίφαλο» (εκτελείται μαζί με τρεις συντρόφους του στο Γουδί)
1965 – Φίλιπ Σογουόλτερ Χεντς, Αμερικανός ιατρός, Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 1950
1967 – Χρήστος Καρούζος, Έλληνας αρχαιολόγος και ακαδημαϊκός
1986 – Τζέιμς Κάγκνεϊ, Αμερικανός ηθοποιός
1986 – Ιωάννης Παπαδάκης-Στάικος, Έλληνας Πολιτικός, Βουλευτής από το 1923 έως το 1967, 4 φορές Υπουργός
1992 – Μανόλης Ανδρόνικος, Έλληνας Αρχαιολόγος
2004 – Ελευθερία Βιδάκη, Ελληνίδα ηθοποιός
2005 – Χρύσανθος Θεοδωρίδης, Πόντιος τραγουδιστής και τραγουδοποιός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Πρόγνωση καιρού Πέμπτη 30-3-2017

Την Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017 στην κεντρική και νότια ηπειρωτική χώρα αναμένονται νεφώσεις που θα εναλλάσσονται με διαστήματα ηλιοφάνειας, το νότιο Ιόνιο και το κεντρικό και νότιο Αιγαίο, ενώ και θα σημειωθούν ασθενείς τοπικές βροχές. Πιθανότητα για σποραδικούς όμβρους ή καταιγίδες υπάρχει στο νότιο Αιγαίο από το απόγευμα. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένεται αρχικά αίθριος καιρός, όμως από το απόγευμα στη Μακεδονία και τη Θράκη να αναπτυχθούν νεφώσεις, και θα σημειωθούν ασθενείς τοπικές βροχές. Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο της τάξης των 2 έως 3 βαθμών. Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα φτάνουν τοπικά τα 7 μποφόρ.

Η θερμοκρασία στη βόρεια Ελλάδα θα κυμανθεί από 3 έως 23 βαθμούς, στη κεντρική από 6 έως 21, στη νότια από 5 έως 20, στα νησιά του Ιονίου από 9 έως 21, και στα νησιά του Αιγαίου από 8 έως 20.

Οι άνεμοι στο βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 και τοπικά 6 μποφόρ. Στο κεντρικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 4 έως 6 και τοπικά 7 μποφόρ. Στο νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από βόρειες διευθύνσεις 4 έως 6 και τοπικά 7 μποφόρ, όμως από το απόγευμα θα στραφούν σε δυτικούς-βορειοδυτικούς ίδιας έντασης. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από μεταβαλλόμενες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις που θα εναλλάσσονται με διαστήματα ηλιοφάνειας, ενώ υπάρχει πιθανότητα για ασθενείς τοπικές βροχές. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 και τοπικά 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 11 έως 20 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αρχικά αίθριος καιρός, όμως από το απόγευμα θα αναπτυχθούν τοπικές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της πόλης θα κυμανθεί από 11 έως 23 βαθμούς.

http://meteo.gr

29 Μαρτίου 1896 Ολυμπιακός Μαραθώνιος

Την πέμπτη ημέρα των Α’ Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας δέσποζε το αγώνισμα του Μαραθωνίου, ένα αγώνισμα που είχε εισηγηθεί ο γάλλος φιλόλογος Μισέλ Μπρεάλ, σε ανάμνηση της διαδρομής του Φειδιππίδη μετά τη Μάχη του Μαραθώνα. Την Παρασκευή 29 Μαρτίου 1896 (10 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο), 17 αθλητές από πέντε χώρες παρατάχθηκαν στην αφετηρία στη γέφυρα του Μαραθώνα, για να διανύσουν τα 40 χιλιόμετρα της διαδρομής μέχρι τον τερματισμό στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου 100.000 κόσμου είχε συγκεντρωθεί για να αποθεώσει τους νικητές, πιστεύοντας ακράδαντα ότι κάποιος Έλληνας θα κόψει πρώτος το νήμα.

Μαραθώνιος 1896, στη μέση ο Βασιλάκος

Άλλωστε, μόνο οι έλληνες αθλητές είχαν τρέξει μαραθώνιο και ο ούγγρος Κέλνερ μια φορά στη Βουδαπέστη. Οι υπόλοιποι τρεις ξένοι είχαν έλθει στην Αθήνα για την περιπέτεια και τη χαρά της συμμετοχής. Ο ιταλός Κάρλο Αϊρόλντι αποκλείστηκε από τον αγώνα, επειδή θεωρήθηκε επαγγελματίας. Όλοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο στοιχημάτιζαν ότι νικητής θα ήταν ο έμπειρος Χαρίλαος Βασιλάκος ή ο Ιωάννης Λαυρέντης που είχε το ρεκόρ διαδρομής με 3 ώρες 11 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα. H απόσταση του Μαραθωνίου εκείνη την εποχή ήταν 40 χιλιόμετρα και όχι 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα, όπως είναι σήμερα και καθορίσθηκε από τη ΔΟΕ το 1908.

Την εκκίνηση έδωσε ακριβώς στις 2 το μεσημέρι με πιστολιά αφέτης, o ταγματάρχης Παπαδιαμαντόπουλος. Τους αθλητές ακολουθούσαν γιατροί, νοσοκόμες και κριτές πάνω σε ποδήλατα και ιππήλατες άμαξες. Ο γάλλος Αλμπέν Λερμιζιό ανέλαβε να οδηγήσει. Έχοντας άγνοια της χωμάτινης διαδρομής, έδωσε γρήγορο τέμπο στην κούρσα και μέχρι το Πικέρμι είχε ξεφύγει από τους υπόλοιπους κατά 2 χιλιόμετρα. Τον ακολουθούσαν ο αυστραλός Φλακ, ο αμερικανός Μπλέικ και ο ούγγρος Κέλνερ. Οι έλληνες αθλητές, γνωρίζοντας τις δύσκολες συνθήκες της διαδρομής, έτρεχαν έξυπνα και υπολογισμένα, μένοντας πίσω. Στο Πικέρμι, πρώτος από τον όμιλο των ελλήνων αθλητών έφθασε ο Λούης. Σταμάτησε για λίγο, ήπιε ένα ποτήρι κρασί και δήλωσε στους χωρικούς που τον επευφημούσαν ότι ένοιωθε σίγουρος για τη νίκη του.

Η στιγμή της άφιξης του Σπύρου Λούη

Μετά το Πικέρμι αρχίζουν οι μεγάλες ανηφόρες, που δυσκολεύουν ακόμη και σήμερα τους μαραθωνοδρόμους. Ο προπορευόμενος Λερμιζιό επιβράδυνε το βήμα του από την κούραση, το ίδιο και ο Κέλνερ, ενώ ο Μπλέικ εγκατέλειψε. Πάντως, ο γάλλος εξακολουθούσε να προηγείται και πέρασε πρώτος από το Χαρβάτι (σημερινή Παλλήνη), όπου οι χωρικοί του πρόσφεραν λουλούδια. Όμως, στο 32ο χιλιόμετρο οι δυνάμεις του τον πρόδωσαν και αναγκάσθηκε και αυτός να εγκαταλείψει. Επικεφαλής τέθηκε τότε ο αυστραλός Φλακ, ένας αθλητής ημιαντοχής. Ο Βασιλάκος, που ήταν το μεγάλο φαβορί, ο Σπύρος Λούης και ο Σπύρος Μπελόκας ακολουθούσαν με άνεση τον αυστραλό.

Στο 34ο χιλιόμετρο ο Φλακ είπε σ’ έναν ποδηλάτη να τρέξει γρήγορα στο Στάδιο και να αναγγείλει τη νίκη του. Οι 100.000 με το άκουσμα της είδησης πάγωσαν. Νωρίτερα, είχαν δει τον Αμερικανό Γκάρετ να κερδίζει στη δισκοβολία, ένα αγώνισμα καθαρά ελληνικό. Στο 37ο χιλιόμετρο ο Λούης, με αλλαγή ρυθμού, προσπέρασε τον Φλακ, ο οποίος κατέβαλε την ύστατη προσπάθεια να παραμείνει στην πρωτοπορία, αλλά κατέρρευσε και εγκατέλειψε.

Ο 23χρονος Σπύρος Λούης, νερουλάς στο επάγγελμα, είχε μπει την τελευταία στιγμή στον Ολυμπιακό Μαραθώνιο, ως πέμπτος στον δεύτερο αγώνα πρόκρισης για τη συγκρότηση της ελληνικής ομάδας με την προτροπή του Παπαδιαμαντόπουλου, ο οποίος ήταν διοικητής του Λούη, όταν υπηρετούσε τη θητεία του στο στρατό και γνώριζε καλά ότι διέθετε μεγάλη αντοχή στο τρέξιμο. Ο νεαρός Μαρουσιώτης δεν εφάρμοσε κάποια συγκεκριμένη τακτική στον αγώνα. Απλώς έτρεχε. Όμως, φρόντιζε να τρέχει με σταθερό ρυθμό κι αυτό ήταν τελικά που μέτρησε στην κούρσα.

Με το που είδε τον Λούη στην κεφαλή της κούρσας τρία χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό, ο Παπαδιαμαντόπουλος μετέβη έφιππος στο στάδιο κι ενημέρωσε αμέσως τον Γεώργιο Α’ και τη βασιλική οικογένεια ότι ένας Έλληνας προηγείται. Η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα και μια κραυγή συγκλόνισε το Στάδιο, «Έλλην, Έλλην».

Η βράβευση του Σπύρου Λούη

Ο Σπύρος Λούης μπήκε, πράγματι, πρώτος στο Παναθηναϊκό Στάδιο, μέσα σε γενικό παραλήρημα των φιλάθλων. Ο χρόνος του, 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, ήταν ο καλύτερος που είχε σημειωθεί στην απόσταση. Δεύτερος τερμάτισε ο Χαρίλαος Βασιλάκος σε 3 ώρες 6 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα, καθώς έχασε πολύτιμο χρόνο συνδιαλεγόμενος με τους χιλιάδες θεατές που τον αποθέωναν κατά μήκος της διαδρομής. Τρίτος κατετάγη ο Σπυρίδων Μπελόκας, ο οποίος όμως ακυρώθηκε, ύστερα από καταγγελία ότι είχε διανύσει μέρος του Μαραθωνίου πάνω σε κάρο! Έτσι, την τρίτη θέση πήρε ο ούγγρος Γκιούλα Κέλνερ σε 3 ώρες 9 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα, που πάντως δεν βραβεύτηκε, καθώς μετάλλια έπαιρναν μόνον οι δύο πρώτοι.

Στον αγώνα ζήτησε να πάρει μέρος και μια γυναίκα, η Σταμάτα Ρεβύθη. Οι κριτές δεν την άφησαν, καθώς δεν προβλεπόταν συμμετοχή γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η τριαντάχρονη γυναίκα έτρεξε μόνη της την επομένη μέρα (30 Μαρτίου) και διάνυσε τη διαδρομή σε 5ώρες και 30 λεπτά.

Την Τετάρτη 3 Απριλίου 1896, ημέρα λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, έγινε η τελετή απονομής των μεταλλίων στους νικητές όλων των αγωνισμάτων. Ο Σπύρος Λούης, εν μέσω γενικής αποθέωσης στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο, έλαβε κλάδο ελαίας και το ασημένιο μετάλλιο (χρυσό δεν προβλεπόταν τότε) και ο δεύτερος Χαρίλαος Βασιλάκος, ένα δάφνινο στεφάνι και το ασημένιο μετάλλιο.

Ο Σπυρίδων Λούης ήταν πλέον λαϊκός ήρωας. Όλοι ήθελαν να του προσφέρουν ένα δώρο και να κλέψουν λίγη από τη δόξα του. Από τις εφημερίδες εποχής διαβάζουμε: «Ο κύριος Κυπαρίσσης πρόεδρος της συντεχνίας αργυροχρυσοχόων, του πρόσφερε μία χρυσή αλυσίδα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κύριος Τζιβανόπουλος ένα δαχτυλίδι, ο καφεπώλης Δημήτριος Μπαβέας δωρεάν καφέδες για ένα χρόνο, ο Παύλος Αθανασίου 100 οκάδες κρασί, η ξενοδόχος Δήμητρα Βιβή δωρεάν φαγητό εφόρου ζωής, οι Σιδηρόδρομοι Αττικής δωρεάν εισιτήριο εφόρου ζωής, ο Μιχαήλ Βόδας μια κυνηγετική καραμπίνα και η εταιρεία Σίνγκερ μία ραπτομηχανή».

Αποτελέσματα

Α/Α Αθλητής Χρόνος
1 Σπυρίδων Λούης 2:58:50
2 Χαρίλαος Βασιλάκος 3:06:03
3 Γκιούλα Κέλνερ 3:06:35
4 Ιωάννης Βρεττός Άγνωστος
5 Ελευθέριος Παπασυμεών Άγνωστος
6 Δημήτριος Δεληγιάννης Άγνωστος
7 Ευάγγελος Γερακέρης Άγνωστος
8 Σταμάτιος Μασούρης Άγνωστος
9 Σωκράτης Λαγουδάκης Άγνωστος
Έντουιν Φλακ Εγκατέλειψε στο 37ο χλμ
Αλμπέν Λερμιζιό Εγκατέλειψε στο 32ο χλμ
Ιωάννης Λαυρέντης Εγκατέλειψε στο 24ο χλμ
Γεώργιος Γρηγορίου Εγκατέλειψε στο 24ο χλμ
Ηλίας Καφετζής Εγκατέλειψε στο 9ο χλμ
Δημήτριος Χριστόπουλος Εγκατέλειψε
Άρθουρ Μπλέικ Εγκατέλειψε
Σπυρίδων Μπελόκας Ακυρώθηκε

https://www.sansimera.gr

Οι 6 τρόποι για να έχετε δωρεάν Wi-Fi οπουδήποτε!

Αν ψάχνετε τρόπους για να βρείτε δωρεάν Wi-Fi hotspots, τότε βρίσκεστε στο σωστό μέρος. Εκτός από απλά να κοιτάζετε γύρω σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποια χρήσιμα εργαλεία και εφαρμογές για να βρείτε δωρεάν Wi-Fi hotspots. Χρησιμοποιώντας μεθόδους όπως το MAC spoofing, μπορείτε να επεκτείνετε και το δωρεάν όριο στα εστιατόρια και ξενοδοχεία.

Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να χρησιμοποιείτε μια σύνδεση Wi-Fi για να διαβάσετε αυτό το άρθρο. Όμως, υπάρχουν και φορές που βρίσκεστε στη μέση του πουθενά, χωρίς καμία πρόσβαση σε κάποιο Wi-Fi hotspot. Ή απλά κάθεστε άνετα στο σαλόνι σας, αλλά θέλετε να απολαμβάνετε τις υπηρεσίες του διαδικτύου χωρίς να ξοδεύετε ούτε ένα ευρώ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, λοιπόν, μπορεί να βρείτε αυτό το άρθρο χρήσιμο.

Πώς να βρείτε δωρεάν Wi-Fi οπουδήποτε και αν πάτε;

Χρησιμοποιήστε τον ενσωματωμένο Wi-Fi σαρωτή του τηλεφώνου σας:

Δεν είναι όλοι συνειδητοποιημένοι όσο αφορά την εξοικονόμηση του Wi-Fi τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το Android smartphone σας, θα σας βοηθήσει ενημερώνοντάς σας, εάν μια Wi-Fi σύνδεση είναι ανοιχτή. Απλά ανοίξτε τις ρυθμίσεις του Wi-Fi στο τηλέφωνό σας και αναζητήστε συνδέσεις που φέρουν την ένδειξη «unsecured» ή «open», -προσοχή όμως στους κινδύνους που καραδοκούν.

Εγκαταστήστε Wi-Fi Scanner εφαρμογές και εργαλεία:

Μερικές φορές, ο σαρωτής Wi-Fi του τηλεφώνου σας αποτυγχάνει να σας δώσει όλες τις πληροφορίες σχετικά με τα Wi-Fi hotspots της περιοχής σας. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε κάποιες Wi-Fi Scanner εφαρμογές ή εργαλεία:

Windows PC: Εάν ο ανιχνευτής Wi-Fi του Windows φορητού υπολογιστή σας δεν σας βοηθά, μπορείτε να κατεβάσετε κάποια δωρεάν εφαρμογή, όπως οι WeFi και NetStumbler. Το WeFi σας επιτρέπει να χρησιμοποιήσετε μια λίστα, δημιουργημένη από μια κοινότητα, με τα δωρεάν hotspots. Το NetStumbler σας παρέχει μια λεπτομερή λίστα με τα διαθέσιμα δίκτυα με το κανάλι τους, τη δύναμη και την ασφάλεια που έχουν.

Mac: Ομοίως, για Mac, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την iStumbler εφαρμογή για να δημιουργήσετε μια λίστα από τα κοντινά hotspots. Υπάρχει μια πληρωτή επιλογή με το όνομα AirRadar που λειτουργεί φοβερά.

Smartphones: Ενώ ο Wi-Fi σαρωτής του τηλεφώνου σας επιτρέπει να σαρώσετε το περιβάλλον σας, υπάρχουν εφαρμογές σάρωσης που σας επιτρέπουν να αναζητήσετε Wi-Fi και από άλλες περιοχές. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Free Wi-Fi Finder του JiWire για το iPhone ή εναλλακτικές πληρωτές λύσεις όπως τα WifiTrack και WiFiFoFum (επίσης διαθέσιμα για Windows Mobile).

Online εργαλεία: Εάν επιθυμείτε να παρακάμψετε τη διαδικασία εγκατάστασης εφαρμογής για δωρεάν Wi-Fi, μπορείτε να πάρετε τη βοήθεια διαφόρων online εργαλείων, όπως τα Hotspot Haven και Wi-Fi Freespot Directory.

Επισκεφθείτε μέρη που είναι πιθανόν να έχουν δωρεάν Wi-Fi hotspots:

Σε μέρη όπως τα McDonald ‘s, το αεροδρόμιο, οι δημόσιες βιβλιοθήκες, τα Starbucks, μπορείτε να έχετε δωρεάν Wi-Fi. Έτσι, αν αγαπάτε το δωρεάν Wi-Fi, μπείτε στη διαδικασία να μάθετε τους χώρους που παρέχουν δωρεάν Wi-Fi hotspots και επισκεφθείτε τους. Απλά αναζητήστε το σε ξενοδοχεία, επιχειρήσεις, εστιατόρια, καφετέριες και θα εκπλαγείτε όταν δείτε πόσα μέρη είναι έτοιμα να σας προσφέρουν τα δεδομένα τους δωρεάν.

Αυξήστε το δωρεάν όριο κάνοντας spoofing στη MAC διεύθυνση:

Αν έχετε εντοπίσει ένα δωρεάν Wi-Fi hotspot σε κάποιο εμπορικό κέντρο ή εστιατόριο, υπάρχουν πιθανότητες ότι πρόκειται για μια συγκεκριμένη χρονικά σύνδεση. Για να την ξεγελάσετε, θα πρέπει να κάνετε spoof τη MAC διεύθυνσή σας. Το μόνο που χρειάζεστε είναι μια εφαρμογή όπως το MAC Makeup. Ωστόσο, δεν σας το συστήνουμε, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε μια έκτακτη περίπτωση.

Μετατρέψτε το τηλέφωνο/laptop σας σε ένα Wi-Fi hotspot:

Εάν έχετε μια ενεργή σύνδεση δεδομένων, μπορείτε εύκολα να προσφέρετε τη 3G ή LTE σύνδεσή σας στον προσωπικό σας υπολογιστή. Χρησιμοποιώντας τις ενσωματωμένες λειτουργίες του τηλεφώνου σας, μπορείτε να μετατρέψετε το Android, iPhone και Windows Phone σας σε ένα φορητό Wi-Fi hotspot και να έχετε ίντερνετ στον υπολογιστή σας.

Πηγή: secnews

Παγωτό η ιστορία του και όσα δεν ήξερες

Στην Ελλάδα, ο Βαυαρός Joseph Ludwig Graf von Armansperg, ένας εκ των τριών αντιβασιλέων που κυβερνούσαν έως ότου ενηλικιωθεί ο Όθωνας, αυτός που οδήγησε στην φυλακή τον Κολοκοτρώνη, προσέφερε στην Αθηναϊκή αριστοκρατία, το πρώτο παγωτό που γεύθηκε η Ελλάδα, το 1835.

Συγκεκριμένα, η σύζυγός του μαζί με Ιταλό διευθυντή ξενοδοχείου και ζαχαροπλάστη, παρουσίασαν κάτι νέο στους υψηλούς καλεσμένους. Εντυπωσιακό παγωτό διαφόρων χρωμάτων, που τους ενθουσίασε όλους. Για λίγο!

Στην Ελλάδα τότε, δεν ήταν διαθέσιμα τα χρώματα ζαχαροπλαστικής και χρησιμοποιήθηκαν μεταλλικά χρώματα, με αποτέλεσμα μία μαζική τροφική δηλητηρίαση. Παρά την δυσάρεστη πρεμιέρα, το παγωτό σύντομα κέρδισε την ελληνική κοινωνία και το 1841 στην συμβολή των οδών Αιόλου και Ευριπίδου, στην Αθήνα, ο ζαχαροπλάστης Καρδαμάτης, ανοίγει ένα από τα πρώτα ζαχαροπλαστεία και σερβίριζε «τερψιλαρύγγεια» δηλ. που τέρπουν-ευχαριστούν τον λάρυγγα όπως λουκούμια, γλυκά ταψιού, και παγωτόν.

Αργότερα, το παγωτό εκλαϊκεύεται και φθηναίνει, καθώς πολλοί Επτανήσιοι, οι οποίοι είχαν μάθει την τέχνη της Ιταλικής ζαχαροπλαστικής, την εφάρμοζαν στην Αθήνα, μετά την Ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα το 1864. Το εκλαϊκευμένο παγωτό λεγόταν γιάτσος από την ιταλική λέξη ghiaccio (πάγος).

«Μέσα στις βαθιές χαράδρες της Πάρνηθας, υπήρχε όλο το καλοκαίρι πετρωμένο χιόνι. Το κουβαλούσαν στην πόλη με ζώα, μέσα σε κοφίνια και ανάμεσα σε άχυρα. Έτσι διατηρούσαν τα τρόφιμα και κατασκεύαζαν το παγωτό τους το λεγόμενο «γιάτσο». Το μείγμα που ήταν γάλα, ζάχαρη και χιόνι, το έβαζαν πάνω σε μία μικρή πήλινη βάση, απ΄όπου και κρατούσαν το παγωτό και το πιπίλιζαν σιγά-σιγά» γράφει η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ του 1952 σε άρθρο με τίτλο «Να πως εδροσίζοντο οι Αθηναίοι το 1870».

Το φυσικό παγοποιείο της Πάρνηθας σύντομα αντικαταστάθηκε από εργαστήρια και αργότερα εργοστάσια πάγου, και ο δρόμος για την ευρεία παρασκευή παγωτού είχε ανοίξει. Οι παγοπώλες ή μπουζιτζήδες από την τούρκικη λέξη buz (πάγος), εποχικό επάγγελμα που δεν υπάρχει πια, με τα κάρα τους στην αρχή και με τα τρίτροχα αργότερα, πουλούσαν κολώνες πάγου στις γειτονιές. Ο πάγος παρασκευαζόταν από πόσιμο νερό, αμμωνία και αλάτι.

Το πρώτο τυποποιημένο παγωτό είχε γεύση βανίλλια και κυκλοφόρησε το 1936 από την Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος ή ΕΒΓΑ, που πήρε την ευρεσιτεχνία της παραγωγής του παγωτού «ξυλάκι» στο οποίο απαγορεύονταν ο πάγος και το αλάτι. Πλανόδιοι λευκοφορεμένοι πωλητές παγωτού με τα γνωστά τρίτροχα καρότσια τους και το χαρακτηριστικό καμπανάκι τους, διαλαλούσαν στις γειτονιές την έλευση της φθηνής αναψυχής, όπως έγραφαν οι πρώτες διαφημίσεις της ΕΒΓΑ. Αργότερα η πώληση της προσιτής πολυτέλειας, πέρασε στα γαλακτοπωλεία και εν τέλει, στα περίπτερα και τα ψιλικατζίδικα που ταυτιζόμενα με τα παγωτά, όλοι τα αποκαλούσαν ΕΒΓΑ.

Η πώληση του παγωτού έγινε προϊόν ανταγωνισμού και οι γαλακτοβιομηχανίες συναγωνιζόντουσαν η μία την άλλη τόσο στις νέες γεύσεις των παγωτών όσο και σε τρανταχτές ονομασίες, κράχτες προσέλκυσης των καταναλωτών. Τα παγωτά «Κρόνος», «Όλυμπος», «Ταϋγετος», «Παρνασσός», «ΚΡΙ-ΚΡΙ», «Βόρειος Πόλος», «Ελβετία», «Σιβηρία», «Νότιος Πόλος», «ΕSKIMO», «Ρίγος», «Σταμάτησέ με και Δοκίμασέ με» προϊδεάζουν τον καταναλωτή για ενδιαφέρουσες παγωμένες γεύσεις όπως βανίλια, σοκολάτα, καϊμάκι πολίτικο, βερίκοκο, πεπόνι, καρπούζι, βύσσινο, μους ντε νταμ, καφέ, αχλάδι κ.α., σε κάθε γειτονιά που φτάνει ο παγωτατζής-σύμβολο, στην Αίγλη του Ζαππείου, σε γαλακτοπωλεία και ζαχαροπλαστεία, στην ΕΒΓΑ και σε κάθε δυνατό σημείο πώλησης παγωτού.

Σήμερα, ο μέσος Έλληνας, καταναλώνει 5,5 λίτρα παγωτό ετησίως.

© Ορσαλία Ψαρίδη
Διατροφολόγος TCM
http://orbit-of-life.blogspot.gr

Το ξέρατε ότι κάποτε στις αρχές κάθε Σεπτέμβρη η μισή Αθήνα μετακόμιζε;

«Σεπτέμβριος. Ώρες είνε να είχατε λησμονήσει εκείνο που τον εχαρακτήριζε: Καλέ! τα ξεκουβαλήματα! Τι φασαρίες, τι αντάρα, τι ξεσηκώματα στις γειτονιές! Ήτο ο μην των μετακομίσεων. Ποιος δεν άλλαζε σπίτι το Σεπτέμβριο; Ποιος δεν είχε κουβαλήματα;

Ο μικροκαταστηματάρχης, του οποίου ο τζίρος είχε ευρυνθή κατά το τρέχον έτος, το Σεπτέμβριο θα μετέφερε τη «σερμαγιά» του εις ένα άλλο ευρύτερο, κεντρικώτερον κατάστημα δια να αφήση το «παλιό» εις κανένα πλανόδιον μικροπωλητήν, ο οποίος πάλι με την σειράν του είχε προοδεύσει εις το αλισιβερίσι του.

Ο οικογενειάρχης του οποίου η οικογένεια από τας αρχάς του έτους είχεν αυξήσει κατά μίαν μονάδα ενώ … «με τη δύναμι του Θεού» ευρίσκετο και «άλλο» στο δρόμο, κατά τον μήνα Σεπτέμβριον εφρόντιζε να βρή και να αλλάξη σπίτι, μολονότι ευτυχισμένο εκείνο που κατείχεν αφού εκεί έγιναν οι γάμοι και οι χαρές.

Άλλοι πάλιν όταν συνέβαινε ν’ αρρωστήσουν μέσα σ’ ένα σπίτι κατά το διαρρεύσαν διάστημα, κατέφευγον στην προχειροτέρα των λύσεων: «ν’ αλλάξουν τον ίσκιο του σπιτιού».

Η γεροντοκόρη, εις τας ανοίξεις της οποίας είχε προστεθή ακόμη ένα φθινόπωρον, έκρινε απαραίτητον να ξεσηκώση ολόκληρον την οικογένειάν της στα ξεκουβαλήματα: «ίσως αλλάξη το γούρι».

Έτσι είχαν και οι παπάδες δουλειά. Μπακράτσια, πετραχείλια, αγιασμούς από ένα σπίτι στ’ άλλο.

Το κάτω της γραφής ο καθείς έπρεπε κάτι να μετακομίση. Εν ανάγκη να μετατοπίση τα υπάρχοντα, να μετακομίση έστω και από το ένα δωμάτιον στο άλλο τα λίγα ή πολλά έπιπλα.

Η κρεββατοκάμαρα μετεβάλλετο εις τραπεζαρίαν, η τραπεζαρία σε σαλονάκι, το χώλλ σε τραπεζαρίαν και του χρόνου βλέπομε!

Η κίνησις της γειτονιάς.

Όπως θα θυμάστε, δεν ήτο διόλου μικρό πράγμα ένα ξεκουβάλημα. Η καλή οικοδέσποινα, η προκομμένη νοικοκυρά στη μετακόμισή της θα εφαίνετο τι μέρος του λόγου είνε!

Θα έπρεπε να δώση δημοσία εξετάσεις οικοκυρικής σε μια γειτονιά ολόκληρη. Για την ακρίβεια μάλιστα σε δυό γειτονιές: εις εκείνην από την οποία απήρχετο και εις εκείνην εις την οποίαν μετέβαινε.

Πόσα αμάξια, πόσα κάρρα θα γέμιζαν τα έπιπλά της. Τι έπιπλα ήσαν, εις ποίαν κατάστασιν, δια ποίαν χρήσιν…

Σοβαρά, σοβαρώτατα θέματα ερεύνης, εξετάσεως, εκτιμήσεως και διατιμήσεως εκ μέρους των παλαιών και των μελλόντων γειτόνων.

Γι’ αυτό και η γειτονιά ολόκληρη έπρεπε να είνε στις πόρτες, στα παράθυρα, στο δρόμο, είτε για να «ξεπροβοδίση» την απερχομένην, είτε για να «καλωσορίση» την νεοερχομένην.

Λαδικά με βλέμματα Γιαβέρη, παληές γειτόνισσες με συνωφρυωμένην όψιν, κοριτσόπουλα με μάτια Λυγγός, «τσόκαρα» που έσπαζαν κόκκαλα οι γλώσσσες των, στόματα χάσκοντα επί ώρας, χείλη σουφρωμένα έτοιμα να στάξουν το φαρμάκι ή το μέλι, η κυρά με το μωρό στην αγκαλιά, τ’ αβράκωτα κουτσούβελα, η μαρίδα ουμήν αλλά και ως αμέσως ενδιαφερόμενοι ο μπακάλης, ο μπακαλόγατος, ο μανάβης της γειτονιάς, ο μπαλωματής του «στενού». Σωστή, πραγματική «γαλαρία», φιλοθεάμον κοινόν προέπεμπε ή υπεδέχετο το ξεκουβάλημα που ήρχετο ή που έφευγε.

Αλλά και η νοικοκυρά που κουβαλούσε, προκειμένου να ναντιμετωπίση την κριτικήν έβαζε όλα της τα δυνατά στο αμπαλάρισμα. Δεν ήτο αρκετό να έχη κανείς καινούργια ή πολλά έπιπλα. Τόσο το χειρότερο αν είχε παλαιά και λιγοστά. Η μεγάλη τέχνη ήτο να στιβαχτούν έτσι στο κάρρο μέσα όλα αυτά, ώστε να κρύβεται ό τι έπρεπε να κρυβή, να φαίνεται και να αναμίζεται ό τι έπρεπε να φανή.

Ένα σε κάθε περίπτωσιν ήτο βέβαιον. Οι αυτόκλητοι ελλανόδικαι της Κοινής Γνώμης της γειτονιάς δεν εγκατέλειπον τας θέσεις των πριν κατέβη από το κάρρο και το τελευταίο τσουκάλι, ή εβράδυνον να καταλάβουν τα πρόχειρα θεωρεία των πολύ πιο πριν ξεπροβάλη ο πρώτος «τσέτζερης».

Και όταν το απερχόμενο κάρρο έκαμπτε την τελευταίαν γωνίαν της οδού, ήρχιζε πλέον η ελευθέρα και αχαλίνωτος κριτική.

-Καλέ δεν τάλεγα εγώ; -Εξέφερε γνώμην το λαδικό. Καλέ είδατε εκεί κουρέλια; Και να μας κάνη την αριστοκράτισσα!

Ή ακόμη:

-Άμ’ καλά τηνέ μυρίστηκα εγώ! Ήταν και λόγου της μια… παστρικιά! Είδες εκεί, είχε και μπάνιο! Μια τίμια γυναίκα, που ξεύρει να τιμήση το στεφάνι της, τι το ήθελε ταχρείαστο;…

Ή τέλος –σπανιωτέρα περίπτωσις- εξεφράζετο και ο θαυμασμός:

-Μπράβο να σου πώ! Ήταν και φαινότανε… Από αλάτι ως πιπέρι, και από σκούπα ως φαράσι!».

«Πατρίς», 1930
http://paliaathina.com/gr

Αναζητώντας «γερμανικά ίχνη» στα κτίρια της Αθήνας

Πρωινό Σαββάτου. Ο ανοιξιάτικος καιρός μας είναι ιδανικός για μια βόλτα στο κέντρο της πόλης. Ακολουθούμε έναν ιδιαίτερο περίπατο, αναζητώντας «γερμανικά σημάδια» στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, με τη βοήθεια του Γερμανικού Ινστιτούτου Goethe και μιας πρωτότυπης ηλεκτρονικής εφαρμογής με τίτλο «Γερμανικά Ιχνη». Ξεναγός μας ο κ. Νίκος Βατόπουλος, ο οποίος μας εξηγεί ότι τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της Αθήνας έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τα κτίρια του Ερνέστου Τσίλλερ. Ομως δεν είναι τα μόνα γερμανικά ίχνη στον αστικό ιστό. Στη βόλτα μας ανακαλύψαμε κι άλλα κτίρια γερμανών αρχιτεκτόνων.

Η επονομαζόμενη «Αθηναϊκή τριλογία» ολοκληρώθηκε με διαφορά εξήντα ετών και έμελλε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πανεπιστημιακή ζωή της χώρας. Αρχιτέκτονες οι αδελφοί Χάνσεν, ενώ το κτίριο της Ακαδημίας ήταν εξ ολοκλήρου δωρεά του Σίμωνα Σίνα

Η οδός Πανεπιστημίου σφύζει από ζωή την ώρα που φτάνουμε στον πρώτο μας σταθμό, τον Καθολικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε από τον Λύσανδρο Καυτανζόγλου, αν και αρχικά είχε ανατεθεί αυτοπροσώπως από τον Οθωνα στον γνωστό Γερμανό Λέο φον Κλέντσε. Η ανέγερσή του στο κέντρο της πόλης συνδέθηκε άμεσα με το θρήσκευμα του πρώτου βασιλιά της Ελλάδος, καθιστώντας τον σημείο συνάντησης για τους καθολικούς όλης της χώρας. Τα φιλόδοξα αρχιτεκτονικά σχέδια προέβλεπαν την οικοδόμηση τριών «ακαδημαϊκών» κτιρίων στην οδό Πανεπιστημίου (Ακαδημία, Προπύλαια, Εθνική Βιβλιοθήκη).

Η επονομαζόμενη «αθηναϊκή τριλογία» ολοκληρώθηκε με διαφορά εξήντα ετών ανάμεσα στα κτίρια (πρώτο εγκαινιάστηκε το κτίριο των Προπυλαίων με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1837) και έμελλε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πανεπιστημιακή ζωή της χώρας. Αρχιτέκτονάς τους ήταν ο Χανς Κρίστιαν Χάνσελ, ενώ το κτίριο της Ακαδημίας ήταν εξ ολοκλήρου δωρεά του Σίμωνα Σίνα. Η «τοιχογραφία Οθωνα», που απεικονίζει τον πρώτο βασιλιά της χώρας, ώριμο και με αρχαιολογική ενδυμασία, περιστοιχισμένο από τις Επιστήμες, προστέθηκε μεταγενέστερα στη ζωοφόρο των Προπυλαίων, όταν βασιλιάς πλέον της Ελλάδας ήταν ο Γεώργιος Α’.

Τον πρώτο αιώνα του ελληνικού κράτους, η «καλή» κοινωνία της Αθήνας συγκεντρωνόταν στην περιοχή κάτω από τα παλαιά τείχη της πόλης, δηλαδή κάτω από το ύψος της Βασιλίσσης Σοφίας. Από τα Προπύλαια μέχρι την πλατεία Ομονοίας έκαναν την εμφάνισή τους πλήθος νεοκλασικά κτίρια, επηρεασμένα από την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική. Το κτίριο του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, στην οδό Χαριλάου Τρικούπη, συγκεντρώνει τις υπογραφές τριών μεγάλων προσωπικοτήτων της αρχιτεκτονικής, του Τσίλλερ, του Βίλχελμ Ντέρπφελντ και του Ερρίκου Σλήμαν. Η ανέγερση του μεγάρου χρηματοδοτήθηκε από τον ανασκαφέα της Τροίας και των Μυκηνών, Σλήμαν, ενώ από το 1899 βρίσκεται στην ιδιοκτησία του γερμανικού κράτους.

Στη γερμανική Κατοχή

Ταξιδεύοντας στον χρόνο, αφήνουμε για λίγο πίσω μας τον 19ο αιώνα και προσγειωνόμαστε στην περίοδο της γερμανικής Κατοχής, και πιο συγκεκριμένα στον αριθμό 64 της οδού Πανεπιστημίου. Εκεί βρισκόταν το «Καζίνο Μαυροκέφαλου», το μεγαλύτερο καζίνο της κατεχόμενης Αθήνας. Εκτός από κέντρο τυχερών παιγνίων, υπήρξε και κέντρο «ανταλλαγής» πληροφοριών, όπου Γερμανοί και έλληνες καταδότες συναντιόνταν. Η ύπαρξή του, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα κέντρα διασκέδασης, ήταν χαρακτηριστικά στοιχεία της έντονης κατασκοπευτικής δραστηριότητας της Αθήνας.

«Επόμενος σταθμός η πλατεία Ομονοίας». Αυτή τη φράση ακούν όσοι επιβάτες επιλέγουν να μετακινηθούν με το τρένο προς την Ομόνοια τα τελευταία 100 χρόνια, οπότε και ολοκληρώθηκε ο υπόγειος σιδηρόδρομος στην πλατεία. Αποτελώντας τον ομφαλό της Αθήνας, ήδη από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του ελληνικού κράτους, η πλατεία άλλαξε πολλές φορές μορφή. Επί Οθωνα, οι ψηλοί φοίνικες αποτελούσαν χαρακτηριστικό γνώρισμά της, ενώ τη δεκαετία του 1920 αλλάζει και πάλι. Η σχεδόν στρογγυλή πλατεία, περιστοιχίζεται τον 19ο αιώνα από πλήθος ξενοδοχείων. Ξένοι τουρίστες αναφέρουν σε δημοσιεύματα της εποχής ότι η ελληνική πρωτεύουσα μεταμορφώνεται κατά την περίοδο 1860-1890. Από τότε μέχρι σήμερα επιβιώνουν ακόμη το ξενοδοχείο Μπάγκειον και το ξενοδοχείο Μέγας Αλέξανδρος, τα δίδυμα κτίρια που οικοδομήθηκαν βάσει σχεδίων του Τσίλλερ τον 19ο αιώνα. Στη θέση του πρώτου υπήρχε παλαιότερα η οικογενειακή οικεία του Χαρίλαου Τρικούπη. Τα δύο ξενοδοχεία εισάγουν το νέο στοιχείο του κεντρικού υαλοσκεπούς αιθρίου, πέριξ του οποίου αρθρώνονται το κτίριο και οι λειτουργίες του. Οι βαθυκόκκινες ορθογώνιες επιφάνειες μεταξύ των ανοιγμάτων αποτελεί το χαρακτηριστικό γνώρισμα της αρχιτεκτονικής του Τσίλλερ.

Λίγο πιο δίπλα, η πλατεία Λουδοβίκου, σημερινή πλατεία Κοτζιά, αποτέλεσε από νωρίς το κέντρο της πόλης των Αθηνών, καθώς εκεί κτίστηκε το δημαρχείο. Αντιπροσωπευτικό έργο του Τσίλλερ είναι το Μέγαρο Μελά, που αποτελούσε το μεγαλύτερο αθηναϊκό ιδιωτικό οικοδόμημα το 1874. Είναι αμφίβολο αν λειτούργησε ποτέ ως ξενοδοχείο (με την ονομασία Grand Hotel d’ Athenes), ενώ το 1881 φιλοξενεί το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Σήμερα, σύμβολο της οικονομικής ελευθερίας της εποχής, φιλοξενεί υπηρεσίες της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Οποιος είχε επισκεφθεί την πλατεία πριν από το 1939, θα μπορούσε να θαυμάσει το Δημοτικό Θέατρο Αθηνών, που συνδέθηκε για πολλές δεκαετίες με τη μουσική παιδεία των Αθηναίων.

Κατευθυνόμενοι προς την οδό Σταδίου, το Νέο Αρσάκειο μαγνητίζει μέχρι σήμερα τα βλέμματα. Το 1907, ο Τσίλλερ αναλαμβάνει την αναμόρφωση του κτιρίου, παρ’ όλο που είχε οικοδομηθεί από τον Κωνσταντίνο Μαρούδη. Παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στην Αθήνα την έννοια της μεγάλης κλίμακας, ο αρχιτέκτονας εντυπωσιάζει με τους νεομπαρόκ πυργοειδείς τρούλους και τη γυάλινη στέγη επί της στοάς του συγκροτήματος. Οι στοές αποτελούσαν έναν δημοφιλή τρόπο «επικοινωνίας» των δρόμων κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου.

Στην πλατεία Κοραή

Φτάνοντας στην πλατεία Κοραή στα αριστερά μας βλέπουμε τα Προπύλαια, ενώ μπροστά μας ορθώνεται το Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής. Στα δεξιά, η πλατεία Κλαυθμώνος με την Οικία Δεκόζη-Βούρου, που φιλοξένησε το πρώτο βασιλικό ζεύγος της χώρας, σχεδιασμένη από τους Γιόζεφ Χόφερ και Γκούσταφ Αντολφ. Σε απόσταση μόνο λίγων μέτρων, τα επιβλητικά αυτά κτίρια επιχείρησαν να μεταμορφώσουν την Αθήνα σε μια πόλη δυτικού τύπου. Το Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής, κτισμένο βάσει σχεδίων των Λυκούδη, Αξελού και Κριεζή, ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου το 1938. Θεωρήθηκε τόσο πρωτοπόρο για την εποχή του, που εντυπωσίασε ακόμη και τους γερμανούς κατακτητές. Ετσι, επιτάχθηκε, προκειμένου να στεγαστεί η τοπική διοίκηση της Στρατοχωροφυλακής, που έμεινε γνωστή ως «Κομανταντούρα».

Περπατώντας στην οδό Πανεπιστήμιου, διαπιστώνουμε ότι η μερική ανάταση της οικονομίας, κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, οδηγεί σε μεγαλύτερης έκτασης έργα. Ενα από αυτά, το Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, που άρχισε να κτίζεται το 1928. Οταν ολοκληρώθηκε, κάλυπτε ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, προσφέροντας χώρους για πλούσια εμπορική και κοινωνική δραστηριότητα. Λόγω του μεγέθους του, αποτελούσε το εμβληματικότερο σημείο της παρουσίας των γερμανικών δυνάμεων στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, καθώς επιλέχθηκε για να στεγάσει τα ανώτατα διοικητικά κλιμάκια του κατοχικού στρατιωτικού μηχανισμού. Στο ισόγειό του εγκαινιάστηκε το 1940 το θρυλικό Καφέ Ζόναρς, την ίδια ημέρα με τον τορπιλισμό του καταδρομικού «Ελλη» στο λιμάνι της Τήνου.

Ακριβώς απέναντι βρίσκεται το Ιλίου Μέλαθρον, το διασημότερο από τα έργα του Τσίλλερ, που οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1878-1880. Το πλουσιότερο ιδιωτικό μέγαρο της εποχής στην Αθήνα, ανεγέρθηκε για λογαριασμό του Ερρίκου Σλήμαν. Η εντυπωσιακή μαρμάρινη σκάλα στην κύρια είσοδο και η πλούσια ζωγραφική διακόσμηση του εσωτερικού χώρου, έργο του Γιούρι Σούμπιτς, αποτελούν δύο χαρακτηριστικά που το ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες αρχιτεκτονικές δημιουργίες του Τσίλλερ. Η περίτεχνη σβάστικά στα κάγκελα τις αυλής, πολύ προγενέστερη της ναζιστικής, θεωρούταν σύμβολο καλής τύχης και επιτυχίας. Σήμερα, στεγάζεται εκεί το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.

Η αναζήτηση «γερμανικών ιχνών» στις γειτονιές της Αθήνας συνεχίζεται και κατευθυνόμαστε στο πρώην βασιλικό ανάκτορο, τη Βουλή των Ελλήνων. Οταν το πρώτο βασιλικό ζεύγος αφίχθη στην Αθήνα, η ανάγκη εύρεσης μιας κατάλληλης κατοικίας έγινε επιτακτική. Η οικία Δεκόζη-Βούρου θεωρήθηκε η καλύτερη προσωρινή λύση. Με την ολοκλήρωση των ανακτόρων, το βασιλικό ζεύγος μετακόμισε στη νέα του οικία στις 25 Ιουλίου/6 Αυγούστου 1843. Κοινή ελπίδα όλων ήταν πως η μετακόμιση θα σηματοδοτούσε την έλευση ενός διάδοχου από την Αμαλία.

Το 1909, ύστερα από μια καταστροφική πυρκαγιά, αποτεφρώθηκαν το σύνολο της κεντρικής πτέρυγας και τμήματα της ανατολικής και της δυτικής. Το κτίριο παρέμεινε αναξιοποίητο μέχρι το 1930, οπότε αποφάσισε ο Ελευθέριος Βενιζέλος να μεταφέρει εκεί τη Βουλή και τη Γερουσία. Μετά από πέντε χρόνια εντατικών εργασιών, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή, εγκαινιάστηκε το νέο κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 1935.

Ανηφορίζοντας στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, η εικόνα που αντικρίζουμε θα ήταν σίγουρα διαφορετική τον 19ο αιώνα, καθώς μέχρι τότε η περιοχή παρέμενε ανοικοδόμητη, προοριζόμενη για ανέγερση υπουργείων στο μέλλον. Το μεγαλόπνοο αυτό σχέδιο εγκαταλείφθηκε γρήγορα ελλείψει πόρων, και στα τέλη του αιώνα κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα αρχοντικά. Ενα από αυτά ήταν το Μέγαρο Νικολάου Ψύχα που σήμερα στεγάζει την αιγυπτιακή πρεσβεία. Οικοδομήθηκε το 1885, βάσει σχεδίων του Τσίλλερ, και φέρει πολλά κοινά στοιχεία με το Petit Palais, που βρίσκεται λίγο πιο πάνω και φιλοξενεί την ιταλική πρεσβεία.

Η ιστορική περιπλάνηση στην πόλη τελειώνει έξω από το Μέγαρο Δεληγεώργη, στις οδούς Πανεπιστημίου και Κριεζώτου. Το κτίριο κτίστηκε το 1890 για λογαριασμό του Λεωνίδα Δεληγεώργη και αποτελεί ένα επιβλητικό έργο της ώριμης περιόδου του Τσίλλερ. Μεταπολεμικά φιλοξένησε το Μικρό θέατρο Τσέπης αλλά και την Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Το 2009 ξεκίνησε η ανακαίνισή του, μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1997.

http://www.tovima.gr

Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. More Info | Close